“En wie bent u?”, vroeg ik aan de statige man die naast me kwam zitten in de steile, kleurrijke zaal van de Grote Post in Oostende. Ik kon wel door de grond zakken toen hij zijn naam zei, want op dat moment besefte ik natuurlijk dat de hoofdredacteur van De Standaard...
De liefde voor schrijven kwam traag op gang. Daar heeft die grote mond zeker iets mee te maken, want spreken was lange tijd mijn absolute favoriet. Ik wilde mijn werkend leven het liefst van al doorbrengen op een podium en achter een microfoon. Toen dat ook lukte als...
Twee keer per week trek ik mijn loopschoenen aan. Ik ben een dik uurtje weg en werk me rustig in het zweet. Het is naast mijn therapie ook een vaste podcastafspraak. Het gebeurt ook dat ik iets opleg tijdens het koken of als ik naar Kortrijk spoor, maar de podcast is...
Ik besefte plots dat het al onwaarschijnlijk lang geleden is dat ik hier nog eens iets schreef. Ik kan daar allerlei excuses voor verzinnen, maar de waarheid is dat schrijven gewoon een beetje naar de achtergrond is geduwd. De liefde is nog altijd even groot. Maar de...
We zijn een jaar later. Een jaar nadat het zwart werd voor mijn ogen, ergens op de derde verdieping van het Mediahuis. Ik heb ondertussen gelukkig een heel fijne nieuwe job gevonden, als docent radio bij Howest in Kortrijk. Ik ben enthousiast en dankbaar voor deze...
“En, hoe is het nu op je werk?”. Dat is een vraag die ik echt heel vaak krijg. Mensen durven dat nog net te vragen. Misschien omdat het de echte vraag een beetje uit de weg gaat. Hoe is het nu? Na (voor mij nog steeds eerder tijdens) alles? Ik was het zelf uit het oog...
