Het was niet van de eerste keer gelukt om iets eetbaars in hartjesvorm te maken, maar je hebt doorgezet. Toen ik op mijn verjaardag terugkwam van een loopje met een vriendin, stond er een bordje op de keukentafel met kleine croques-monsieurs. Ze hadden de vorm van een...
De sneeuw was korrelig en dwarrelde op de auto. Het leek de eerste keer in maanden (of jaren) dat we nog eens met ons twee waren. Dat was waarschijnlijk ook zo, want iedereen was buitensporig lang in zijn kot moeten blijven. Je stond erop dat we toch even naar zee...
We zitten aan de keukentafel. Jij schrijft met een zalmroze stift de woordjes op die ik dicteer, ik kleur ondertussen een badkamerplan in. Ook met roze, want dat vind je een mooie kleur. Net als blauw, oranje, geel, groen en rood trouwens, die elke week allemaal wel...
We deden niet heel veel samen in onze jonge jaren. Behalve ruziemaken misschien, of samenspannen om iets gedaan te krijgen van onze ouders. Ik was nooit je lievelingszus. Die kleine (toegegeven: extreem schattige) wittekop had altijd een streepje voor. In de maand...
Vier lange pagina’s in A3 heb je ons nagelaten. Niet in een Moleskine schriftje in het bos, maar op je keukentafel. Het is ondertussen 6 jaar geleden dat ik durfde om het 1 keer te lezen. Je zou in zoveel woorden ook ant-woorden verwachten, maar de waarheid is dat het...
Het is bijna een vast ritueeltje. Wij liggen net in ons bed en we horen je naar boven komen. Dat betekent misschien dat je iets te laat gaat slapen, maar na meer dan een decennium ouderschap van drie verschillende kinderen weten we ook wel dat onze kroost gewoon niet...
