Het was niet van de eerste keer gelukt om iets eetbaars in hartjesvorm te maken, maar je hebt doorgezet. Toen ik op mijn verjaardag terugkwam van een loopje met een vriendin, stond er een bordje op de keukentafel met kleine croques-monsieurs. Ze hadden de vorm van een...
De sneeuw was korrelig en dwarrelde op de auto. Het leek de eerste keer in maanden (of jaren) dat we nog eens met ons twee waren. Dat was waarschijnlijk ook zo, want iedereen was buitensporig lang in zijn kot moeten blijven. Je stond erop dat we toch even naar zee...
“En wie bent u?”, vroeg ik aan de statige man die naast me kwam zitten in de steile, kleurrijke zaal van de Grote Post in Oostende. Ik kon wel door de grond zakken toen hij zijn naam zei, want op dat moment besefte ik natuurlijk dat de hoofdredacteur van De Standaard...
We zitten aan de keukentafel. Jij schrijft met een zalmroze stift de woordjes op die ik dicteer, ik kleur ondertussen een badkamerplan in. Ook met roze, want dat vind je een mooie kleur. Net als blauw, oranje, geel, groen en rood trouwens, die elke week allemaal wel...
We deden niet heel veel samen in onze jonge jaren. Behalve ruziemaken misschien, of samenspannen om iets gedaan te krijgen van onze ouders. Ik was nooit je lievelingszus. Die kleine (toegegeven: extreem schattige) wittekop had altijd een streepje voor. In de maand...
