Het experiment Blauwpoort

Of het een zot idee is om met 37 mensen op vakantie te gaan? Nogal ja, maar zot zijn doet geen zeer. En hoewel ik op voorhand toch een klein beetje onzeker was over hoe dat allemaal zou verlopen, kan ik achteraf zeggen: experiment geslaagd. Het was heerlijk.

Het begon toen een paar trouwe Dranoutergangers al even lonkend zaten te kijken naar dit vakantiehuis vlakbij het festival. Prachtig, maar wel met een stevig prijskaartje. Ze besloten om eens te polsen bij een aantal mensen, ge weet maar nooit. Binnen de halve dag (of mogelijks nog sneller) hadden die mensen JA! geroepen en zo werd de Blauwpoort geboekt voor een week.

2016-08-07 11.21.24

Het leek lang veraf, maar plots was het bijna tijd om de valiezen te pakken. De kamers werden op voorhand verdeeld en de vrouwen kwamen samen om eens te bekijken hoe we dat praktisch gingen aanpakken. Want allemaal goed en wel, maar die 37 mensen moesten ook elke dag gevoederd worden. En vooral ook onze gemeenschappelijke kroost van 21 kinderen. En hoe regel je zoiets financieel?

We hebben het opgelost met een excel met een verdeelsleutel, met een gigantische Collect&Go-bestelling (oh ja, wij hebben die van Poperinge kei hard geplunderd) en met een weekmenu. Chili con carne, risotto, pastabuffet, hamburgers met gegrilde groenten, restjes. We hebben er elke dag in no time iets van gemaakt. Iedereen heeft zijn steentje bijgedragen, helemaal vanzelf werd er gekookt, gevoederd en afgewassen. We aten in twee shiften, eerste de kinderen en dan de mama’s en de papa’s. De eerste shift was meestal heel druk, maar eigenlijk liep dat allemaal heel vlot.

2016-08-01 10.42.55

En eigenlijk viel die drukte ook geweldig goed mee. Het huis en bijhorende domein is zo groot, dat je elkaar echt niet voor de voeten loopt. Als de kinderen in de living het kot afbraken, konden wij echt rustig eten in de keuken. En er waren ook een paar ontspanningsroutes: de fantastische boomhut-sauna was kinderen niet toegelaten en er waren altijd genoeg ouders in de buurt om een oogje in het zeil te houden. Dus even ontsnappen: geen probleem.

2016-08-02 20.10.12

We hebben ook niet veel moeten scheidsrechteren. De meeste kinderen kenden elkaar niet echt goed, maar dat liep eigenlijk meteen heel vlot. Na een week was het wel nog altijd “die jongen met dat gele haar” of “die grote meisje met dat rokje” als Basiel iets wilde vertellen, maar niet erg. Ze speelden samen en hadden de tijd van hun leven.

Het weer zat niet altijd mee, maar daar hebben we een fijne mouw aan gepast. Ik ga nog een aparte post maken over de uitstappen die we gedaan hebben, want het moet gezegd: de Westhoek is een ongelooflijk fijne streek. En hoewel de zwemvijver vrij ijskoud was, hebben we daar toch ongeveer elke dag ingezeten. Zeker de kroost. Die waren al na twee minuten aan het klappertanden, maar verbeten stoer de pijn. Groepsdruk is iets speciaals. Basiel heeft nog nooit zoveel groenten gegeten zonder morren. Ah, het kindje naast mij eet dat gewoon op? Ik ga niet onderdoen. Geef hier die komkommer!

Het gezelschap was fantastisch, de sfeer was heerlijk, het domein was geweldig. Ik hoop dat de kinderen dit nog lang zullen herinneren in de categorie perfect summer. Want zo voelt het voor mij. Er waren gezinnen bij die compleet nieuw waren voor ons, ook mensen die ik al een beetje ken en goede vrienden. Niemand kende iedereen. Maar het was een fantastische mix, omdat de bedenkers Lies en Lien goed nagedacht hebben over wie ze zouden samen zetten. Het plaatje klopte.

Terwijl ik mij klaarmaak om weer in de realiteit te stappen (of in de auto richting Nostalgie), zijn ze in de Blauwpoort aan het inpakken en opruimen. Wij moesten gisteren helaas al vertrekken, dus het kampvuur hebben we moeten laten passeren. Maar de rest zit warm in ons hart, heel warm.

Wat mij betreft mogen we daar (minstens) een tweejaarlijkse gewoonte van maken. En ik kan blijven vertellen, maar één beeld zegt meer dan duizend woorden.

2016-08-02 19.55.08 2016-08-07 12.50.55 2016-08-07 11.22.04 2016-08-07 10.49.29 2016-08-06 19.39.12-1 2016-08-05 16.26.52 2016-08-03 11.06.36 2016-08-04 13.22.10 2016-08-03 19.40.53 2016-08-02 12.41.05-1 2016-08-02 18.36.00 2016-08-02 19.13.09

Eén ding is zeker, we hebben geen blauwtje gelopen in de Blauwpoort.

This entry was posted in Rapporteren, Trippen. Bookmark the permalink.

11 Responses to Het experiment Blauwpoort

  1. Inge says:

    Wij zijn zaterdag 7 km rond de Rode Berg gaan wandelen zijn dus praktisch aan jullie tijdelijke achterdeur gepasseerd 😃. Heel mooie streek daar, moesten wij ook weer vaststellen. En de kinderen vonden de wandeling fantastisch. Maar met 37 samen op vakantie … ik zou er toch nog eens over moeten nadenken. Veel sterkte op de eerste werkdag!

  2. Ik vond het ook leuk om het te kunnen volgen op Instagram. Ik werd zo al een beetje verliefd op die vloer in de keuken. 🙂
    Wij gingen vroeger met de familie jaarlijks naar Centerparcs, ook een stevige hoop, met meer dan twintig neven en nichten. Dat zijn inderdaad dingen die bijblijven. 🙂

  3. liese says:

    zelf zou ik het niet echt doen, maar tof dat het voor jullie zo’n succes was! De westhoek is dan ook geweldig hé 😉

  4. birgit says:

    ziet er een superlocatie uit! en de westhoek is de zaligste streek van Belgie… wij komen ook net thuis van een weekje vakantie daar!

  5. Tsja, West-Vlaanderen… De mooiste provincie van het land 😉 Zo’n tof idee, ik vond het al leuk om te kunnen volgen via Instagram. Wat moet dat een zalige week geweest zijn.

  6. Storm says:

    Ik heb het geluk hier te wonen, en echt, elke dag geniet ik ervan. Vorige week heb ik jullie kunnen horen in de zwemvijver toen ik op mijn terras zat 🙂 Het is ongelofelijk fijn om dit verslag te lezen, de hoeve betekende veel in mijn jeugd. Ken je de historie van de hoeve?

    • Sofinesse says:

      Ik hoop dat we niet te veel lawaai gemaakt hebben Storm? Ik heb het verhaal een beetje gelezen op de website en in de boeken die er stonden, maar als jij nog verrassende weetjes hebt: shoot! Heel grappig om te lezen dat jij zo dichtbij was 🙂

      • Storm says:

        Het was de enige keer dat ik jullie gehoord heb hoor. Wij, Westouternaars, zijn het gewoon vakantielawaai te horen, er zijn hier veel kamphuizen met elk hun ochtendlied en sirenes om te etenstijd in te luiden. Wij kunnen niet meer zonder! Wel, over de weetjes van de hoeve: Voor Nathalie het kocht, was het in handen van een koppel die een eigen tehuis hebben in De Haan, een soort groot pleeggezin. Zij kwamen daar elke vakantie logeren. Mijn tante en nonkel wonen in de Blauwepoortstraat, ik kwam er vaak logeren, mijn nichtjes en neef waren daar goed thuis. (niet iedereen mocht binnen in de hoeve). Enfin, ik mocht dus ook binnen. Eén groot prachtig domein was het! Van die oude schommels die op schepen lijken, grote wipplanken waar je met 4 of 6 op kon, boomhutten, kabouterhuisjes, een oud theaterzaaltje met van die klapstoelen en verkleedkledij (was trouwens boven in de schuur waar jullie sliepen zie ik op het plan). En niet te vergeten go-carts, zoals aan de zee! Op mijn 14de kwam ik ook in de straat wonen en werd ik verliefd op een jongen die ik dus enkel in de vakanties zag, en het werd mijn eerste lief! Vroeger was er aan de hoeve echt een blauwe poort en ik heb er dus vaak -aan die poort- staan wachten op hem.

  7. Pingback: Dagtrippers van het eerste uur. Vakantie in eigen land. | Sofinesse

  8. Pingback: Vakantie 2016: de Westhoek | LienWeb

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *