Het was al een beetje laat toen we gingen slapen, maar verder zag het er naar uit dat het een perfecte nacht ging worden.  Toen nog wel ja.

23:57 –  lichten gaan uit, ogen gaan toe. (het zou compleet ongepast zijn enige activiteiten van voor middernacht mee te nemen in het verhaal , dus dat doe ik niet)

00:11 – Er valt een kind van 6 jaar op mij. Hij wandelt en brabbelt, maar is blijkbaar niet wakker. Zijn broek is nat, na nazicht blijkt ook zijn bed nat te zijn. Er is geen andere optie dan de broek uit te doen en hem bij ons in bed te leggen. Of zou u in het midden van de nacht andere lakens beginnen te leggen en een droge donsdeken beginnen te zoeken? Een extra bed hebben we niet. En ik heb het al moeilijk als ik gewoon wakker ben, in mijn eerste slaap krijg ik no way een donsdeken in een overtrek.

00:24 – Met drie is te veel in ons bed. Ik word gesjot, geduwd, gepord, verlies mijn deken, heb het gevoel dat ik op een richel slaap. Not nice.

02:01 – Ik voel een warme straal langs mij lopen. Inderdaad, de kleine schat plast nog een keer. En dit keer op mij. Op mij. U heeft dat goed gelezen ja.

02:02 – Het kan me even niet meer schelen dat ons bed nu een urinevergaarbak is geworden. Ik verhuis naar de zetel beneden. Nadat ik mezelf een beetje heb gewassen. Klein nadeel: de zetel is maar 1.60m en ik ben 1.70m. Languit liggen is dus uitgesloten, net als op mijn buik liggen. My favourite position. Alles ligt slecht. En er is nog een ander klein nadeel: een fleece-deken van Ikea is heerlijk om ’s avonds onder te liggen, maar ’s nachts is dat toch niet goed genoeg. Ik wil het echt voelen, die deken. Enfin, ik heb ook kou gehad.

Tussen 02:03 en 05:45 – Sofie wordt meermaals wakker. Vloekt. Heeft overal pijn omdat de zetel te klein is om in te liggen. Valt een beetje terug in slaap. Een beetje.

05:45 – De wekker van mijn lief gaat af. Door de geweldige akoestiek hoor ik dat een verdieping lager perfect. Ik hoor hem de wekker afduwen. Ik weet wat dat betekent, hij slaapt gewoon verder. Beseft niet dat er een vervelend ding is geweest dat zegt: “opstaan!”  Alle vorige keren heb ik hem uit bed moeten sleuren. Ik weet dat dit me nu ook te wachten staat. Maar ik zit nu wel een verdieping lager. En het was al een mottige nacht.

06:01 – Ik neem mijn gsm en bel mijn lief. Leve de moderne technologie. Ik moest niet uit die fantastische zetel komen en hij is wakker. Op het moment dat de telefoon gaat, begint zijn bewustzijn plots te werken en lijkt het wel alsof ons bed plots een trampoline is waar hij uitspringt.  Terwijl hij boterhammen maakt, zichzelf klaarmaakt, het licht aansteekt en tegen mij babbelt, ben ik niet mijn meest vriendelijke zelf. Hij begint zelfs over een verjaardagsfeestje waar Mano volgende week zaterdag naartoe moet. Honey, not the time, not the place.

Daarna kreeg ik nog een zoen. Je kent dat wel, terwijl hij zijn tanden al gepoetst heeft en jij nog die geweldige ochtendsmaak hebt. Rrrr.

Niet veel later sta ik op. Totaal niet (uit)geslapen. Dito humeur.

Ik vind het kei straf van mezelf dat ik de hele ochtend tegen de zoon rustig en lief ben gebleven. Dat ik nog groentjes heb gesneden, alle lakens in de wasmachine heb gestopt, de zoon rustig heb klaargemaakt en nog heb kunnen lachen. Ik kon nog lachen (ok, ik zal eerlijk zijn, het deed wel een beetje pijn).

O what a night.

* Ja kerygma, ik wil je niet ongerust maken. Maar ook als ze 6 jaar zijn, kan je nachtrust nog verstoord worden.

* Ik had ook als titel Golden Shower kunnen nemen, maar dat vond ik er wat over. Toch?