Ik heb vandaag iets gedaan wat ik nog nooit gedaan heb. Ik heb een nieuw kleureke.Ik ben niet meer natuurlijk mijn eigen kleur. Ik ben nu donkerder en paarser. En geweldig grote stap voor mij.

Ik ga niet zo supervaak naar de kapper, eigenlijk vooral als het mij ineens te veel wordt. Kent ge dat? Uw kapsel is al lang uit model, maar ge krijgt het nog opgelost met een staartje of zo. En dan ineens wordt het te veel. Het ziet er zelfs niet meer goed uit als het pas gewassen is. En ge voelt er u ongelukkig bij. Ge wilt als het ware uit uw kapsel springen.

Op dat moment ga ik naar de kapper. En dan moet het ook echt voort gaan. Dan wordt er niet meer getreuzeld. Het ‘ik wil uit mijn kapsel springen’-gevoel was al een week of zo aanwezig. En een vrouw die al een week met een bad-hairday rondloopt, dat is gewoon geen goed idee. Ik dus naar de kapper.

Nog wat geleuterd of ik nu wel of niet naar de semi-BV-kapper zou gaan (ik durfde niet zo goed), maar uiteindelijk zijn we er wel voor gegaan. We – mijn zus en ik – hebben er een gezellig zussendate van gemaakt. Het team van S St Cl heeft zich kostelijk geamuseerd volgens mij, met al onze vragen en commentaren.

Ik heb tegen de kapper gezegd: “Ik wil mijn haar eigenlijk laten groeien, maar ik geef het altijd te rap op. Ik wil totaal iets anders. En ja, er mag eventueel een kleureke op”.

En dit is het geworden:

Ik noem het “donkerpaarse Jennifer Aniston”. Of heeft u een ander voorstel?