by Sofinesse | Jul 8, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Rapporteren, Want zo ben ik
Ooit moet ik toch echt een groot meisje worden, dat heel dat eet-gedoe wat beter plant. Zodat ik op maandagmorgen terwijl ik om 4u40 onder de douche sta niet hoef te beseffen dat er alweer helemaal niets in huis is. Behalve verjaardagstaart dan, maar ook al was die...
by Sofinesse | Jun 27, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Rapporteren, Want zo ben ik
De ‘lui’ kreeg dit jaar een iets andere betekenis, want voor een keer moest er ook gewerkt worden op ons luiewijvenweekend. Al die sponsors verwachten natuurlijk een gedetailleerd verslag van al hun giften. Geen probleem voor het professionele testpanel: 8 vrouwen...
by Sofinesse | Jun 19, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Want zo ben ik
Het is niet dat ze mooi zijn, integendeel zelfs. Als ik met mijn ijdelheid zou denken, dan kwamen ze nooit buiten. Maar helaas (vooral voor u) denk ik daar niet mee, wel met mijn genetische belasting. Mijn moeder loopt ook altijd en overal op haar blote voeten rond...
by Sofinesse | Jun 11, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Kind en gezin, Sofie
Ik maar beter eerlijk zijn, het lukt me voorlopig (nog) niet echt goed om mezelf op gang te trekken na de vakantie. Dat de valiezen uitgepakt zijn, is volledig de verdienste van mijn lief. Dat de strijk die daar – helaas- mee gepaard gaat professioneel in een hoek is...
by Sofinesse | May 26, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Werk
Editie IV komt geweldig dichtbij, half juni laten we het voor een weekend allemaal aan onze mannen en gaat onze vrouwenclub twee dagen niks doen. Behalve kwetteren, luieren, snoepen, roddelen, welnessen, onze mannen bespreken, onze kinderen missen maar blij zijn dat...
by Sofinesse | May 22, 2014 | Er zijn zo van die dingen, Lunatics, Want zo ben ik, Werk
Ooit was er een tijd dat ik zoveel mogelijk op de salontafel kroop om de show te stelen. Alles wat ook maar een beetje op een podium leek, was mijn lievelingsplek. Ooit was er een tijd dat ik daarvoor verschillende keren per week met mijn fiets naar het conservatorium...