Gisteren is er een bom ingeslagen in de familie, ik heb nog niet veel zin om erover te vertellen. Als ik het zelf meer een plaats kan geven, komt dat vast wel.

Het leven gaat trouwens gewoon door, vreemd genoeg. En ondanks het vreselijke nieuws, heb ik vandaag en morgen twee zeldzame dagen vakantie. Twee dagen city of my life, waar ik  heel erg lang naar uitgekeken heb. En die ik ook even wil nemen. Mijn dagen in Gent zijn zo schaars, ik heb er zoveel nood aan, ik schuif het schuldgevoel even opzij. Ik ben er geen held in, maar bon.

Het is al heel erg lang geleden dat ik nog eens naar Ikea ben geweest. En we hebben zowaar een paar dingen vandoen. En ook al wilde Iris niet meegaan, ik was toch niet tegen te houden. Ikea, it was going to be. Het bleek een dag vol bummers te worden.

Bummer 1: Vanmorgen maakte ik de brievenbus leeg en ik had meteen door dat er een niet-vriendelijke brief in zat. Ge ruikt ze van op kilometers afstand. Rekeningen, altijd klote, maar deze was exact het bedrag dat ik opzij gelegd had om nog eens naar Ikea te kunnen gaan. Dubbel klote. Belastingen auto, awoe. Even gerekend, even nagedacht en toch beslist naar Ikea te gaan. (Schuldgevoel en boosheid incluis)

Bummer 2: Ik ging voor de balkontafel, zodat ik deze zomer op het Casinoplein op mijn terras zou kunnen buiten eten. Ontbijten kan in de zon, ’s avonds tafelen ook – met de balkontafel, want het terras is te klein voor een gewone tafel. Ik vond het al verdacht dat het ding nergens te vinden was bij de afdeling ‘buiten leven’. Ik heb een medewerker aangesproken en die zei meteen: compleet uitverkocht. Ik vroeg nog naïef wanneer ze opnieuw zouden binnenkomen, maar uitverkocht is tot volgende zomer blijkbaar. Zomerproducten worden niet bijgeleverd na juni. Ook in andere Ikea’s geen balkontafels meer. Awoe. (heb ik dat goed begrepen dat zomerproducten al niet meer bijgeleverd worden in de lente, dus voor de zomer officieel begonnen is? – komaan jongens, wat is dat nu voor iets?)

Bummer 3: Ik was ook nog een beetje gegaan voor een druiprekje, sinds het vorige de geest heeft gegeven. Maar blijkbaar had ik per ongeluk een showmodel in mijn kar geladen. Zo eentje zonder code, redelijk onhandig als ge aan de selfscankassa staat. En uiteraard al uw andere dingen al gescand hebt. Ok, die handel betaald, een Ikea dame opgedragen mijn kar met haar leven te bewaken en teruggelopen voor een fucking druiprek. Tweede keer betaald en buiten.

Bummer 4: Toen ik de auto helemaal ingeladen had, besefte ik plots dat ik mijn parkeerticket was vergeten te valideren. Hup, nog een keer naar boven.

Bummer 5: Toen ik uiteindelijk aan de bareel stond,  bleek die niet open te gaan. Ok, mijn bareel is kapot, denkt ge nog even. Ge probeert een andere bareel. (Onhandig achteruitrijden en andere auto’s kei hard hinderen incluis, thank God dat het niet zaterdagnamiddag was) Als die bareel ook niet blijkt te gaan en je hem net daarvoor bij iemand anders perfect normaal hebt zien opengaan, dan weet ge, dat is hier niet goed. Auto achteruit gereden, illegaal aan de kant gezet en opnieuw naar boven gelopen. Daar bleek dat ik het ticket twee keer gevalideerd had. Ja, een keer bij een kaske waarvan een werkman in de buurt zei: “dat werkt niet juffrouw, ge moet een ander nemen.” Dus ge doet dat, want ge kent niks van parkeervalidatiekaskes. En dan nog een keer bij een andere kaske. Om dan tien minuten later te vernemen dat het eerste ding blijkbaar toch nog werkte. En ge twee keer gevalideerd hebt. Wat verboden is. Enfin, de Ikea dame toverde een ticket uit haar zak, ik kon vertrekken. Terug naar beneden. Bareel omhoog, naar buiten.

Bummer 6: Ik heb totaal niet alles kunnen kopen wat ik wilde. En toch ben ik over het vooropgestelde budget gegaan. Awoe.

Ah ja, toen ik zuchtend en steunend weer naar huis reed, heeft een onvriendelijke Jaguar mij nog even bijna van de baan gereden. Ik rijd in een Jaguar en ik mag alles meneer? Tss.

Ik heb wel geweldig leuke spullen bij. Dat wel ja.