Slappetulpendagen.

Toen ze vijftien jaar geleden aan het scoutskampvuur tegen mij de plechtige woorden “voortaan ben jij voor ons Gevoelige Citta” uitspraken, begon ik onmiddellijk van mijn tak te maken. Want ik was toch helemaal niet gevoelig? Dat ondertussen de tranen over mijn wangen...

Hoe Felix een Felix werd

Toen ik de positieve zwangerschapstest van Felix in mijn handen hield, hoopte ik meteen op een meisje. Ik ging daar eigenlijk zelfs van uit, want Tom en ik hadden dat zo afgesproken. Eerst zouden we een jongen krijgen en daarna een meisje, dat zei hij mogelijks al op...

Soms vraagt een mens zich af.

Het is voorzekers meer dan tien jaar geleden, ik was echt nog piep. Ik voelde me nochtans al helemaal Gentenaar, maar de waarheid is dat ik gewoon een of andere kotstudent was. De officiële verplaatsing van mijn domicilie naar de stad van mijn hart zou in ieder geval...

De koekjeshit

Ik ben blij dat die koemelkallergie ons nu overkomt. Het is een constante en soms vermoeiende oefening, maar er zijn vandaag geweldig veel alternatieven. Twintig jaar geleden was dat waarschijnlijk heel andere koek. En nu we het toch over koekjes hebben: koemelkeiwit...