En hoe is’t nu?

In de top tien van de vragen die mij de laatste week zijn gesteld, heeft bovenstaande zeker een prominente rol.  En daarom dacht ik: anders moet ik daar gewoon even op antwoorden. Gewoon even vertellen hoe de voorbije week is verlopen. Dat is al zo gemakkelijk. Het...

Niets is zeker.

Bedtijd. Verhaaltjestijd. We lezen een boek waar veel prentjes in staan. We komen op een pagina waar een meisje staat dat blij is, en een meisje dat zit te wenen. Mijn ogen zijn klam van het vele huilen, maar mijn hart is warm bij de aanblik van de drie jongens in...

Mijn looptoertjes

Om dat plattelandsmensen zich vaak afvragen waar ik dan precies ga lopen in de stad (euh, hoezo?), omdat ik door te lopen totaal andere stukken van mijn omgeving heb leren kennen, omdat je al deze dingen ook perfect te voet eens kunt ontdekken – zet ik even mijn...