Je hebt vrij strenge regels opgelegd voor wat er online mag verschijnen en wat niet. Terecht natuurlijk, maar je maakt het me wel niet eenvoudig. Want ik ben natuurlijk ook maar gewoon een trotse moeder die een blog wil schrijven voor haar veertienjarige. Niet alleen omdat die traditie ondertussen al even lang bestaat en ik die graag wil volhouden tot je achttiende, maar nog meer omdat ik vrij zeker ben dat je het tijdsdocument ooit echt gaat appreciëren. Al begrijp ik dat het nu vooral ooggerol oplevert. Dat mag. Dat moet eigenlijk zelfs, dat hoort redelijk hard bij je leeftijd.
Want hallo, je bent veertien! Ik moet er zelf nog een beetje aan wennen, want het lijkt echt gisteren dat je met een klein boekentasje de eerste kleuterklas binnenstapte. Terwijl we ondertussen kijken naar het derde middelbaar. Want ja, opnieuw een mooi rapport dus je mag overgaan. Als notoir strever kijk ik met enige jaloezie naar hoe jij minimal effort weet te vertalen naar een deftig rapport. Zonder ondertussen de geneugten des levens uit het oog te verliezen.
Toen we net in de Westhoek op familieweekend waren, heb je verschillende keren gezegd dat je hier echt niet zou willen wonen. Dat begrijp ik ook, want de geografische omgeving werkt jouw huidige levensstijl nogal tegen. Op de bots afspreken met je vrienden in’t stad, is daar iets verder weg dan een fietstochtje of busritje. Terwijl ik dit typ, ben je met een aantal maten naar de cinema. Zelf geregeld, zelf betaald. Je krijgt veel vrijheid, maar voorlopig ga je daar goed mee om. Ik ben trots op je zelfstandigheid. Want met je veertien jaar, ben je vaak zelfredzamer dan sommige van mijn studenten.
Je bedankte me ook voor de datum van je verjaardag. Dat was natuurlijk niet allemaal even bewust, maar 24 juni is wel een mooie dag. Tot nu toe zat je altijd in de situatie dat de examens dan al gepasseerd zijn, het doorgaans mooi weer is én je een paar dagen niet naar school moet, terwijl Rosalie en Felix daar wel nog verwacht worden. Om 14u heb ik je maar wakker gemaakt, want anders was die mooie dag gewoon gepasseerd. Langslapen blijft een van je favoriete hobby’s, net als je broer plagen, reizen en voetballen.
Eigenlijk is er het afgelopen jaar niet zoveel veranderd, behalve dat die scheut eindelijk begonnen is. Ik vermoed dat je voor je vijftiende verjaardag boven je moeder uitgegroeid zal zijn. Voor de rest is het eigenlijk vrij smooth verlopen. Hier en daar eens een akkefietje, af en toe onze stem eens moeten verheffen, maar vooral heel veel leute. Probeer het aantal nota’s volgend jaar wel te beperken. Gooien met hesp in de refter is voedselverspilling, en ik dacht dat ‘moonen’ de nineties niet echt had overleefd, maar blijkbaar wel. Voorlopig bewandel je de grenzen van het puberschap vrij meesterlijk, maar blijf goed balanceren, oke?
Je blijft ’s werelds slechtste zoeker, maar dat compenseer je ruimschoots met je gigantische portie droge humor. En met hoe een fantastische grote broer je bent voor Rosalie, die je nog steeds alles mag vragen. Zelfs als dat betekent dat je op zaterdagochtend op je knieën verkleed als boef door het huis moet kruipen. Met Felix is het een beetje love and hate, maar uiteindelijk spannen jullie wel lekker samen als het moet. Zoals het ook het goeie broers betaamt.
Blijf even grappig, blijf even leuk, blijven even goed nadenken waar dat nodig is. Het spijt me voor al deze meligheid, maar tegelijk ook niet. Die pittige bevalling heeft me best wat krediet opgeleverd, kiddo, dus ik mag gewoon zeggen dat ik je graag zie.
Happy birthday!