Sofie in een notendopje

Ook wel lief, Fieke of Vofie of gewoon Sofietjen. En al die namen zijn gelinkt aan een ander deel van mijn leven.

20130615_121134

Op 14/01/2011 ben ik mijn lief tegengekomen, een week later ben ik bij hem ingetrokken. Drie maanden later hebben we een huis gekocht, zes maanden later stonden we in de Flair als ‘snel koppel’ en na anderhalf jaar kwam er een fantastische zoon bij: Basiel (°24/06/2012). Ondertussen hebben we de familie nog uitgebreid met Felix (°28/02/2015). Ik woon dus in een mannenbastion en probeer de vrouwelijkheid daar hoog te houden. Net zoals ik probeer om alle ballen in de lucht te houden, wat maar matig lukt. Maar ik ben zot content met mijn mannen, echt!

IMG_5044

Fieke, dat zegt de familie. En die woont ver. In een dorp. Ik zie dat dorp (OLV Waver, nvdr) niet zo graag meer, maar de familie wel. Gelukkig seg. Mijn moeder is verpleegster, mijn vader slager. Ze waren jaren samen Slagerij Dirk, maar mijn moeder is op haar 53ste weer op de arbeidsmarkt gestapt en een jaar later zelfs opnieuw gaan studeren. Chapeau! Ik heb nog een zus die 8 jaar jonger is (Liselot) en een voetballende broer die 3 jaar jonger is (Thomas).

Vofie dat hoor ik al eens op mijn werk. En dat werk is de max. Ik ben een radiochick. Altijd van gedroomd dat ik dat zou worden, maar nooit verwacht dat het ook echt ging lukken. En nog elke dag blij. Want radiomaken is superleuk. Ik presenteer dit seizoen de Hits van Vandaag, elke dag tussen 9u en 10u. Maar soms vind je me ook op andere plaatsen overdag, of in het weekend. Presenteren is een hoofdbrok geworden, wat natuurlijk geweldig is. Ik spreek ook reclamespotjes in, thuis en daarbuiten. De promoties in de Ikea-winkels, that’s me.

Sofietjen, dat is het Gentse verkleinwoord van mijn naam. Redelijk belangrijk. Want ik ben verliefd. Uiteraard op mijn vent, maar ook geweldig op de stad Gent. Ik woon hier ongelooflijk graag. Sinds januari 2012 ook in ons eigen huisje in de Brugse Poort. Sinds juli 2015 in een huis dat nog meer ons droomhuis benadert.

Wat moet ik nog vertellen?

– Mijn totem bij de scouts was gevoelige Citta. Vertaling: ik ben een emotionele kip. (Of zoals mijn lief het zegt: dramatische pitta!)

– Een heel groot deel van mijn vrije tijd gaat ging naar impro bij de fantastische club The Lunatics. Dat is lachen, hard werken, lachen, vriendschap en zelfs dikke liefde. Ik ben er vijf jaar geleden in gerold en ik geniet er elke dag van.  En je komt in gans Vlaanderen  om de mensen te doen lachen. = ondertussen ontslag genomen wegens gezin, werk. Ge kent dat wel. Met pijn in het hart.

– Ik hou ook van sport. Jarenlang geturnd en daarna pas echt losgebarsten. Dankzij de uitvinding van een fitnessabonnement met heel veel groepslessen doe ik nu spinning, zumba, fatburning, BBB, stretch en step aerobic. Onder andere. Een paar dagen geen sport, dat betekent een ambetante Sofie. En die wilt ge niet tegenkomen.

– Andere verslavingen: cornflakes, draculatanden, Vitaya, knuffelen en lachen. Vooral lachen. Ik val als een blok voor mensen met humor.

En bloggen, dat stond gewoon al lang op mijn verlanglijstje. We hebben elkaar nu beter leren kennen, ik hoop dat we goede blogvrienden worden!

19 Responses to Sofie in een notendopje

  1. ntone says:

    Sofie gaat bloggen? Jeeeej!!

  2. Lies says:

    Oe, cool, gij zijt van hier…
    Ik ben opgegroeid in Aalst maar ben na het studeren in de meest fantastische stad ter wereld (Gent) blijven plakken en heb er 13 jaar gewoond. En dan, tja… de liefde gevolgd tot in Sint-Katelijne-Waver. Voor het evenwicht moet gij dus nu in Aalst gaan wonen. Oei, dat gaat uw lief niet graag horen 🙂

  3. sofinesse says:

    Nope, want Helga was van Aalst. Te veel linken zeg! Respect, zo helemaal in Sint Katelijne Waver gaan wonen…man, ik zou het niet kunnen. Ik ben van Slagerij Dirk ja, in Waver. Cliché, cliché, maar de wereld is zo klein!

  4. Lies says:

    We wonen gelukkig op de grens met Mechelen, op slechts drie kilometer van het centrum. Dat maakt veel goed. Het dorp SKW kan me niet bekoren, Mechelen als stad valt wel mee en maakt het verlies van mijn favoriete stad behoorlijk goed. Al ben ik nog wel meer in Gent centrum te vinden dan in Mechelen-city. Ik ben daar een stuk van mijn hart verloren…

  5. Lies says:

    Ik weet dat H. van Aalst afkomstig. Ik heb ooit nog impro met haar gespeeld in het plat Oilsjters 🙂

  6. Vlot en boeiend geschreven Sofie!
    Leuk om te lezen.

    En ik ben geen Vlaamse, maar een Nederlandse
    die in Frankrijk woont, haha.

    Zonnige Groet,
    Marie-Bernadette

  7. jeroen says:

    Hi Sofie,
    Wat een lekkere weglees verhalen kun jij schrijven. Ik was even niet te stoppen.
    Ik woon er niet maar Gent is fijnste stad van Belgie. Ik kom zelf uit Nederland, Apeldoorn.
    Minder Bruisend maar de fijnste stad van oost Nederland.
    Jij doet wat altijd mijn droom is geweest, maar nog niet gelukt. Radio maken. Geweldig. respect.
    Groeten,
    jeroen

  8. elsgoos says:

    Hey Sofie,
    al bloggend kwam ik op jouw blog terecht;
    Goh en zo leuk om te lezen, zo echt en toch zo grappig
    ik woon en werk al bijna een jaar in Brasil en tracht door te bloggen familie en vrienden wat op de hoogte te houden maar dit soort blog vind ik wel super leuk dus kijk ik weer uit naar je verhalen met of zonder lief
    😉
    warme groetjes
    Els

  9. abspoel says:

    Kwam via Blog of the Day hier. Mooi dat je zoveel van jezelf en je leven wilt delen via dit blog. Sterkte met het gemis en veel geluk met de nieuwe liefde!

  10. niek1928 says:

    qt en veel geluk unqt

    Voeg ik niets aan toe!

  11. Sam V says:

    Hey Sofie,

    Dagelijks luister ik naar radio Nostalgie.
    Ik wou effe laten weten dat het zeer aangenaam is om naar jouw stem te luisteren.
    Je hebt een zeer herkenbare stem en … of het nu fileleed, nieuws of reclamespotjes zijn … je stem komt in alle situaties mooi tot z’n recht.
    Als het je wens is om zelf een programma te presenteren dan hoop ik dat het er snel van komt. Groetjes, Sam

  12. Eva De Meyere says:

    Je schrijft FANTASTISCH, er zijn gewoon geen woorden voor, je hebt zoveel talent, je zou echt wel een plaatsje verdienen in de Flair met een column, je zou de eerste pagina zijn die ik zou lezen daar 🙂 Je gaat dus blijkbaar bevallen in sint-lucas; ik werk daar in het winkeltje hihihi

  13. Thomas V. says:

    Goed bezig zusje!
    Altijd leuk om je blog te volgen als er nieuwe updates zijn!

    Keep up the good work!!

    Thomas

  14. metamorfose says:

    Hallo, uw vraag aan de minister vind ik uitermate actueel en zeer degelijk opgesteld. Het enige wat ik vrees is dat politieke figuren geen antwoord zullen vinden op uw vragen gezien deze vragen hun “bestaan” duidelijk in vraag stellen en wijzen op hun niet ingevulde verantwoordelijkheid met name “ten dienste van de bevolking zijn”
    veel plezier met de strip op : https://sites.google.com/site/hetpostjesfestivalstrip/

    • fien Vandenhende says:

      Via link in de krant ben ik op uw blog gekomen. Ik ben een 27-jarige mama van een dochter van 6 maanden. Zowel mijn vriend en als ik werken full time. Ik neem op vrijdag ouderschapsverlof op omdat de onthaalmoeder dan niet werkt. Ook wij worden geconfronteerd met de dagelijkse ‘problemen’ zal ik het maar noemen. Wat als ze ‘s nachts koorts maakt, dan kan ze niet naar het onthaal, wat als wat als en dan…. het was bevrijdend te lezen dat iemand eigenlijk dezelfde moeilijkheden meemaakt. (maar het veel beter kan neerschrijven 🙂 )
      Dus eigenlijk, een dikke merci voor je brief! We zouden dat met z’n alleen meer moeten doen!!

  15. Henk Van Goethem says:

    Dag Sofie,

    waarom komt de invalshoek van de man aan je zijde zo weinig en zo onduidelijk naar voren in je brief aan de minister?

    Ter verduidelijking: ik ben 44 jaar oud, bijna 17 jaar gelukkig gehuwd, ambtenaar A1, en vader van vier kinderen. Mijn echtgenote werkt als freelance journaliste en wordt per lijn betaald concreet 430-445 euro per maand. Elke centiem wordt bij ons 4 maal omgedraaid. Aan het huis klussen we zelf. De auto komt hoogst uitzonderlijk buiten. Naar kantoor fiets ik 16 km per rit oftewel 32 km per dag. Qua verdeling van de taken in het huishouden, sta ik in voor:
    – tussen 06.15-06u40 klaarmaken van ontbijt en picknick/brooddozen/lunchpakketten – vers fruit snijden of persen
    – elke avond van een weekdag : de afwas met de hand + machine stapelen
    – wassen van de kleren
    – strijken
    – stofzuigen, badkamers dweilen en schrobben
    – schoenen poetsen
    – koken op dinsdag, vrijdagavond, zaterdagmiddag, zaterdagavond, zondagmiddag en zondagavond.
    – elektricitteits- en andere kleine herstellingswerken
    – boekhouding, belegging en fiscaliteit van het gezin
    – planning en voorbereiding van de gezinsuitstappen
    – coachen van jeugdploegen hockey
    – geven van tennislessen aan de kinderen

    Sinds 1995 organiseren we vakantie door te logeren bij familie, vrienden, kennissen etc…. De kinderen groeien tweetalig op wat concreet inhoudt dat je minimum 35 minuten per kind per weekdag moet rekenen om hun vragen over schooltaken te beantwoorden, lessen af te vragen, opstellen te verbeteren, spreekbeurten in te oefenen etc…..

    Het lijkt tussen de regels wel dat je “lief” weinig om handen heeft met Basiel. Dat verbaast en zal zeker niet zo blijven.
    Kleine kinderen, kleine zorgen.

    Wat me heeft gestoord:

    1.in jouw brief lijkt het wel alsof geen enkele man een handje toesteekt;

    2. in jouw brief komt onderhuids een manfiguur naar voren als een “luie” profiteur, die ver weg blijf van alle “mentale” stress of angst. Weet dat een man het anders uit of laat aanvoelen maar net zo zeer opgevreten wordt door beslommeringen over de ontwikkeling van elk van de kinderen.

    3. Is het zo aartsmoeilijk om 1 jong kind in een heel druk levensschema in te bouwen? Tenslotte gaat het in essentie over die eerste drie jaar vooraleer een kind naar de peuterschool trekt.
    4. Waarom kom je zelf niet op de proppen met haalbare voorstellen?
    5. Wat belet je om in onderhandeling te treden met je werkgever? Kan durf niet aangeleerd of aangekweekt worden?

    Of wil Sofie gewoon “alles, nu onmiddellijk, zonder toegevingen”? Alle plezier, luxe, affectie van het ventje, en veel tijd voor vrouwenzaken. Kortom, maximaal geluk en ook veel ondersteuning/begeleidingsmaatregelen van de overheden aub.

    Sorry maar eerlijk is eerlijk: je brief komt verwaand en zelf een tikkie verwend over.

    Tal van migrantenvrouwen mogen niet eens gaan werken en jij mekkert over de zorgen die uit het multitasken voortkomen. Heel wat hooggekwalificeerde vrouwen vinden nu geen baan van hun dromen, maar dat zal jou worst wezen vermoed ik.
    Heel wat ouders moeten voor hun hoogbejaarde familieleden gaan zorgen en doen dat zonder protest. Dat gaat ten koste van quality time in het eigen gezin. Maar hoort het er eigenlijk niet gewoon bij?

    Waar is jouw bijdrage aan de gemeenschap, waar is jouw maatschappelijk engagement, wat voor vrijwilligerswerk verricht je? Hoe maak je van je periode op deze aardkluit een zinvolle passage die niet enkel op de eigen “vlees en bloed” gericht is?

    Is Monica De Coninck eindverantwoordelijke voor jouw keuzes? Is het niet fantastisch dat jij een gezond kind hebt? Heel wat gezinnen stressen blauw en komen niet aan een kindje of een broertje of zusje toe…. Koester verdorie eens eerst je voorrecht, toets het af aan de veelkleurige werkelijkheid en ga al zingend aan de slag.

    Want nu om nog meer sociale voordelen pleiten klinkt bijna wraakroepend. Iedereen moet toegevingen doen en een deel van zijn luxe opgeven, anders komen we er niet. Maar vergt het misschien wat levenservaring alvorens men het louter materialistische immediate geluk kan loslaten? Komt levenswijsheid niet traag stap voor stap met de de jaren?

    Succes en vooral niet te veel kniezen ! Ooit gaat de zon wel terug meer schijnen…
    Groeten

    Henk

  16. Griet says:

    ik heb jou blog Sofinesse genomineerd vr de liebster award 😉
    lees gerust op mijn blog http://zoetezonde1.blogspot.be/2013/11/liebster-award-off-topic.html wat het inhoud… voel je vooral niet verplicht het op te volgen, maar ik vond het wel iets leuk…

  17. mamadammeke says:

    Bij toeval op je blog terecht gekomen, en ik herken je zelfs nog vd Lunatics 🙂 Ooit, ooit was er een tijd dat ik in Gent woonde, en daar wekelijks naar ging kijken. Oh, waar is den tijd!!!
    Je hebt er een volger bij :).

  18. anna berg says:

    Ook vrouw alleen tussen de mannen. De echtgenoot en vijf zonen! Ik vind het zalig.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *