(D)roompot?

We zouden eigenlijk helemaal niet op vakantie gaan. Want er zijn veel zware en onverwachte kosten op ons pad gekomen de laatste tijd, want de compleet uitgeregende vakantie van vorig jaar was nog niet helemaal vergeten, want het afgelopen jaar was zo zwaar dat elke verplaatsing er eigenlijk te veel aan is. Laat staan een verre verplaatsing. (Ok, ik spreek hier even voor mezelf. Ik ben bijna onderuit gegaan het afgelopen jaar, maar net niet. Of toch niet helemaal)

Maar toen werd het zomer en begon het toch een beetje te kriebelen. Heb je na een zwaar jaar niet net een beetje nood aan zuurstof? Is het niet belangrijk om heel even alles achter te laten en alle aandacht aan elkaar te geven? Ik zie echt enorm af van die verdomde ratrace, af en toe wil moet ik gewoon terug naar de basics: mijn gezin, slapen, eten, spelen, slapen, mijn gezin. S(tress)lowlife. Thuis kan dat ook natuurlijk, maar zijn er toch altijd net iets meer beslommeringen.

Plots hadden we een weekje Zeeland geboekt. Roompot Kamperland had op papier alles wat twee kornuiten en uitgeputte ouders nodig hebben, en heeft dat ook volledig waargemaakt.En voor u er aan twijfelt, niets aan deze post is gesponsord. Alles is #zelfbetaald.

Mijn lief was op voorhand een beetje depri dat de weersvoorspellingen alweer de verkeerde kant op gingen, maar dat kon me eigenlijk minder deren. Zolang het niet van ‘s ochtends tot ‘s ochtends zou gieten (zoals toen in Frankrijk), zou het wel in orde komen.

Hij wil graag met het vliegtuig naar een zonzekere bestemming. Als onze fondsen weer aangevuld zijn, zal ik geen excuus meer kunnen verzinnen. Niet dat ik tegen zonzekere bestemmingen ben, maar met kinderen ga ik liever dichtbij. Ik ontzie me de reis en de hitte. Dat klinkt als een oud wijf, dus rol maar met uw ogen. Maar misschien heb ik gewoon minder energie dan ik wil toegeven.

We hebben twee halve dagen strandweer gehad, één uitgeregende dag en heel veel bewolking met druppels. Maar vooral: we hebben ons geweldig geamuseerd. Het weer was niet schitterend, maar ook geen echte hinderpaal.

Het leven zoals het is op de camping, we’ve done it all. Gocart, minigolf, strand, speeltuin, kampen bouwen, frisbeeën, Spongebob kijken, meezingen met Koos Konijn, springkasteel, uitslapen, schelpen zoeken tot zelfs dagelijkse (!) bezoekjes aan het zwemparadijs. Inderdaad, elke fucking dag met die koters naar hetzelfde zwembad. Vonden zij geweldig, dus wij ook.

Het ‘huisje van vakantie’ was een stuk ruimer dan vorig jaar. Nochtans ook een chalet voor zes personen, maar dit was gewoon veel groter. Je kon bewegen in de badkamer, eten zonder andere meubels te moeten verplaatsen en zelfs rond het bed wandelen. Het is natuurlijk allemaal eenvoudig, maar het doet wat het moet doen. Hartjes ook voor de vaatwas en vooral voor het stukje overdekt terras met loungeset.

Want als het vakantie is, hoef ik niet om 20u ten laatste in mijn bed te liggen. En nu wij twee kindjes hebben die vrij vlot gaan slapen (mag wel na twee jaar #teamnosleep zeker?), komt er plots zoiets naar boven als een avond. Menig uren onder een dekentje en de terrasverwarmer gezeten, serieus van genoten. En blijkbaar kan je kei goed van op de lounge set door het raam naar het bed in de kinderslaapkamer klimmen, want dat hebben Felix en Basiel toch een keer of tweehonderd gedaan.

Omdat we maar op een dik uurtje rijden zaten, zijn mijn moeder en zus ook een dagje afgekomen. Zij hebben zich die middag over de boys ontfermd (lees: ze hebben drie uur in het zwemparadijs gezeten. Respect.) en wij hebben eventjes van date gedaan in Middelburg. Ik ben altijd wel te vinden voor goeie deals, en zij gelukkig ook.

Ondertussen zijn we weer thuis van ons weekje Zeeland. Het was niet wereldschokkend. Het was niet cultureel verantwoord. Het was niet sjiek. Het was niet bon ton. Het was niet ver. Het was vanallles niet.

Maar onze gasten zeiden wel honderd keer per dagen “leuk he!” en iedereen was ontspannen. Therefore: het was fantastisch.

 

 

PS: En ik doe nu heel hard mijn best om niet weg te schuiven in mijn stresspatroon. En een manier te zoeken om meer slow life in everyday life te stoppen.

PPS: Tips?

This entry was posted in Kind en gezin, Trippen. Bookmark the permalink.

8 Responses to (D)roompot?

  1. Eveline says:

    Wij een gelijkaardig reisje gedaan, wel wat verder (Vendéé- 700 km van hier). Ook een beetje vanalles van weer gehad: drie regendagen, drie tussenindagen, drie mooie, warme dagen. Alles in functie van kinderen, dus ook elke dag zwemmen. En verder: touwenparcours, aquarium, attractieparkje, op strand zitten, speeltuinen (dan konden we rustig een boekje lezen) en ook twee keer gaan fietsen. Ze waren extatisch, gewoon hun mama en papa helemaal voor hen. En het slechte weer? Daar lagen ze niet wakker van!

  2. Celine says:

    Dat klinkt als een geweldige vakantie! Ik hoop ook zo’n week tegemoet te gaan.
    En die tips, ik lees mee. Want het is zo verdomd moeilijk , dat slowlife en meer stilstaan en zo… het lukt heel soms, eerder per toeval denk ik 🙄

  3. Liesbeth Verelst says:

    Gewoon even tot jezelf komen en genieten. Meer moet dat toch niet zijn? De foto’s spreken voor jezelf heb ik de indruk. Zo midden in de nacht op staan om je luisteraars te verblijden zal wel niet in je kleren gaan zitten en dat combineren met een gezin, hoe goed die tandem ook werkt met je lief.
    Landal al eens geprobeerd?

  4. goofball says:

    Zeeland is leuk eh.
    Ik herken het gevoel dat thuis zijn niet echt een vakantie gevoel oplevert, daarvoor moet ik ook weggaan. Maar ik kan je vliegreizen met kinderen ook echt wel aanbevelen…veel minder lastig dan je zou vrezen.

  5. Sofie says:

    Leuke foto’s!
    Hier de twee al gedaan, vliegtuigreizen (wel max 4u vliegen, langer durf ik (nog) niet) en bijvoorbeeld ook weekje Texel (ook een aanrader trouwens, met de auto op de boot 🙂 )
    Allebei leuk! Tijdens het jaar alle ballen in de lucht houden is inderdaad niet altijd even simpel.

  6. Storm says:

    Slowlife heeft vooral met loslaten te maken denk ik. De eerste dagen sukkel je met schuldgevoel, het zijn je gedachten die met je aan de haal gaan. Het gevoel dat je iets moet doen, iets nuttigs. Dat gaat voorbij. Tip: zorg dat je eten in huis hebt (zin in een stutje met choco om 3u in de namiddag: waarom niet?) en ga wandelen, liefst zo prikkelarm mogelijk (bos, zee). Ga mee in de fantasie van je kinderen enz…Kom nog eens naar Westouter! Mogelijkheden genoeg (camping, Glamping, bos, leuke dingen voor kinderen, gezellige cafeetjes,… Mail me gerust!

  7. Evi says:

    Klinkt als een heerlijke vakantie! En wat een fijne foto’s 🙂 Wij gingen dit jaar trouwens voor het eerst op vakantie met Tuur en speelden beetje op veilig door dichtbij huis op reis te gaan. Uren in de auto op weg naar het zuiden met een jengelende peuter op de achterbank zag ik ook niet bepaald zitten 😉

  8. Wij gingen dit jaar voor het eerst naar de Vendée en dat is reuzegoed meegevallen.
    Vermits de Fransen alles nogal klein bemeten, hadden we een huisje voor 6 gereserveerd voor ons 4 en dat was net te doen van ruimte. We hadden het geluk van een terras met tuin (niet afgesloten) te hebben en dat was super.
    Ook onze meisjes vonden het leuk om enkel met ons vieren weg te zijn (we zijn meestal met één van onze families weg).
    Probeer toch die goeie vibes wat te behouden en geniet nog van je vakantie !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *