Hoe Felix een Felix werd

Toen ik de positieve zwangerschapstest van Felix in mijn handen hield, hoopte ik meteen op een meisje. Ik ging daar eigenlijk zelfs van uit, want Tom en ik hadden dat zo afgesproken. Eerst zouden we een jongen krijgen en daarna een meisje, dat zei hij mogelijks al op de eerste avond ooit dat we elkaar zagen (tevens bekend als de start van onze relatie). Ik had niet echt gerekend op een tweede zoon, I was set on a daughter.

Bij de 12 weken-echo vroeg de gynaecologe vrijwel meteen of we wilden weten wat het was, want we zaten met een overduidelijk geval van de NUB-theorie. Het was een jongen, ze was voor 95% zeker. Ik heb vervolgens nog twee maanden gehoopt dat ze zich toch vergist had, maar helaas. Mijn teleurstelling was groot en ik zou Felix voor geen geld van de wereld willen ruilen, maar ergens zal ik het altijd jammer blijven vinden dat ik (waarschijnlijk) nooit een dochter zal hebben.   Dit gezegd zijnde, onze jongens zijn de max. Felix is de grootste cutiepie die Gent ooit gezien heeft, het is onmogelijk om hem niet te willen opeten.

2014-08-31 19.05.17

Maar toen het geslacht nog een groot vraagteken was, zat ik wel even in stress over de naam. Want ik vond mijn favoriete meisjesnaam sinds eeuwen (en ook goedgekeurd door Tom) niet passen bij Basiel. Het was een gigantische opdracht geweest om Basiel van een naam te voorzien, maar ik vond Janne daar niet bij passen. Basiel en Janne, geen topcombo voor mij.

Uiteindelijk moesten we helemaal niet nadenken (hoe handig?) of Janne wel bij Basiel paste, want we zaten met een piemeltje. Het drama was veel groter, we moesten opnieuw op zoek naar een jongensnaam. In het achterhoofd houdend wat een moeilijke bevalling dat was geweest bij onze eerstgeborene (echt, letterlijk, moeilijker dan de bevalling), hoorde ik het een paar weken in Keulen donderen.

Maar omdat er weinig dingen zo leuk zijn als het zoeken van een naam voor een kindje dat je voelt bewegen in je buik, ging ik meteen aan de slag. Lijstjes en lijstjes gingen richting mijn lief, maar kwamen nooit terug. Hij liet wel telkens weten wat ie er van vond, maar kwam zelf nooit met een idee. En al zeker niet met een ‘ja’.

IMG_5614

Net op het moment dat ik dacht dat we ons kind Junior of Baby X gingen moesten noemen, kreeg ik een heel speciaal mailtje. Mijn lief en ik mailen elkaar elke dag, dat is ons romantisch momentje. Die mailtjes zijn soms geweldig grappig of lief, soms ook gewoon heel praktisch. Maar we proberen echt elke dag te mailen, gewoon om heel even alleen aan elkaar te denken.

Het mailtje van die dag was op een speciale manier ondertekend. Er stond

“En ook een kusje voor Felix”

Dat was een naam van op mijn lijstje. We hebben het er daarna nooit meer over gehad. Vanaf toen was het gewoon een Felix. Chance, want het past toevallig echt geweldig goed bij zijn heerlijke snoetje.

(foto epicmytrip)

(Foto: epicmytrip)

(Hoe ging dat bij jullie?)

This entry was posted in Felix, Kind en gezin, Liefde. Bookmark the permalink.

15 Responses to Hoe Felix een Felix werd

  1. Pingback: Hoe Juliette een Juliette werd | Fiekefatjerietjes

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *