Acht jaar Nostalgie. Miljoen hartjes voor de radio.

Op 20 maart 2008 ging voor het eerst de ON AIR lamp branden op mijn werk. Op 8 april 2008 werd ik lid van de Nostalgie-familie. Twee weken na de start van de zender mocht ik aanschuiven en getuige zijn van iets unieks: de opstart van een volledig nieuw radiostation in Vlaanderen.

Ik heb dingen kunnen doen die met een ander parcours nooit mogelijk waren geweest. Ik heb kansen gekregen, ik heb fouten mogen maken, ik heb mogen experimenteren en de boel laten ontploffen. Dat heb ik gedaan ook, tot op het moment dat ik dacht dat de brokken niet meer te lijmen waren. Ik ben mezelf meer dan één keer tegengekomen, ik heb gevloekt en gehuild omdat ik verder wou en (nog) niet mocht. Ik heb hoog van de toren geblazen, ik ben diep onder de grond gekropen. Het was heftig, prachtig, mooi, hard, fantastisch, leuk, hilarisch, schrijnend, pijnlijk, grappig, speciaal. Ik heb zoveel gezien, zoveel geleerd, zoveel gevoeld.

Begin Nost Nostalgie 8j 2

Ik was 24 toen ik voor het eerst de redactie binnenstapte. Ondertussen ben ik 32 en bijna aan mijn tweede ancenniteitsdag. De radio is veranderd, het radiolandschap is veranderd, Nostalgie is veranderd. Zelfs letterlijk, want we zitten nu in een ander gebouw. Waar we onze eerste stappen gezet hebben, is ondertussen geen getuigenis meer terug te vinden van ons pionierswerk. Maar die overgang gebeurt zo geleidelijk als bij een kind. Je ziet het niet groeien omdat je er elke dag met je ogen op zit, maar plots ben je acht jaar verder en is de baby die je ooit in je armen hield, bijna niet meer te herkennen. Al zaten de typische karaktertrekken er toen ook al in, en nog altijd.

Van de oorspronkelijke ploeg blijven nog een paar mannen over, maar slechts één vrouw. Dat ben ik. Ik ben lang de benjamin geweest en ik heb een hele tijd bijna alleen voor de zachtheid en ronding op antenne gezorgd – maar ondertussen zijn er gelukkig nieuwe krachten bijgekomen. Ik voel me daar zo thuis dat ik er in mijn pyjama zou kunnen rondlopen. (Dat doe ik niet, maar ik heb er wel een tandenborstel staan en ik loop de helft van de tijd op mijn kousen of blote voeten).

Mijn grote baas en ik, dat is ook een schoon verhaal. Zonder zijn telefoontje op 7 april 2011 zou mijn leven er totaal anders uitgezien hebben. Ook dankuwel voor de mens die mij heeft aangebracht bij de baas. Ik ben dankbaar omdat ik elke dag mag doen waar ik jaren van gedroomd heb. Het is hem vergeven dat hij me ooit vergeleken heeft met een nectarine. Ik word daar goed omringd, zowel op mijn eiland als op de andere eilanden in onze radiozee. Ik kan al wel eens vloeken op de nadelen van mijn job, maar ik weet diep vanbinnen dat er professioneel weinig dingen zo schoon zijn dan achter de microfoon te kruipen en alleen met je stem een hele wereld te creëren.

Er zijn dagen dat ik amper uit bed geraak en een beetje verdrink in het werk dat op mij afkomt. Maar het moment dat ik de studio binnen stap, meestal tijdens de laatste plaat voor het nieuws van negen uur, verandert dat. Ik zet mijn hoofdtelefoon op en ik zet de schuif van mijn microfoon open. Soms vergeet ik het een kleine beetje, maar eigenlijk is dat een droom. Mijn favoriete werkuurtje van de dag, in de studio. Dan vergeet ik de wereld, terwijl hij dichterbij is dan ooit.

2015-11-11 09.01.05

Acht jaar, gasten. Acht jaar Nostalgie. Allerliefste baas, zorg jij voor de taart?

This entry was posted in Want zo ben ik, Werk. Bookmark the permalink.

14 Responses to Acht jaar Nostalgie. Miljoen hartjes voor de radio.

  1. Marleen says:

    En wie is die allerliefste baas?

  2. Lotte says:

    Proficiat met je 8 jaar!

  3. Proficiat! Stevige mijlpaal.

  4. 10a says:

    Proficiat! Leuk om te lezen!

  5. Ineken says:

    Mooi om lezen, dat enthousiasme voor een droomjob. Proficiat!

  6. mie says:

    Maakt mij wel nieuwsgierig naar het telefoontje op 7/4/2011

  7. tiny says:

    Leuk! Ik luister graag naar Nostalgie en hoor graag je stem. Gisteren hoorde ik wel een fout van formaat, maar ik denk niet dat jij het was. Iemand noemde “The wall” van Pink Floyd hun debuutalbum. Da’s serieus er naast… Hun eerste LP kwam al uit in 1967 en The wall pas in 1979.
    😉

    • Sofinesse says:

      Bij mij is Pink Floyd niet gepasseerd, maar zeg maar wanneer het was, dat ik de juiste persoon van kletsen op de blote poep kan voorzien 🙂

      • Tiny says:

        Goh als jij zo graag kletsen uitdeelt, moet je dat niet laten hé! 😉
        Ik denk dat het op dinsdagnamiddag was, ergens tussen 15 en 17u…

  8. Gunnar Walgraeve says:

    Ik herinner me- als ik mij niet vergis – dat jij eerst het regionieuws insprak. Van in de tijd dat Nostalgie nog verplicht was regionaal nieuws te maken.
    Was jouw eerste radioprogramma niet enkele uren de bingo classics presenteren? Dat was een spel waar je een bingokaart moest aanmaken op de site en dan werden platen gespeeld die elk een nummer hadden. Tot de eerste luisteraar een rij had op zijn persoonlijke kaart en vliegensvlug moest SMS’n.

    • Sofinesse says:

      Gunnar, in het begin deed ik vanalles bij Nostalgie. Eerst sidekick, daarna redactie + regionieuws. Ik heb zoveel kleine dingen gedaan. De Bingo was er ook bij, maar niet de eerste denk ik. Super dat jij dat allemaal nog weet!

  9. patrickdesmit says:

    sofie acht jaar ben ik nostalgieluisteraar er is veel veranderd veel proffesioneler bv nieuwe stemmen dave peeters ilse liebens astrid philips sebastian de crop christina van geel kristof hayen wim weetjens johan henneman oude stemmen karen braem karolien vleeracker toon van den abeele Dimitri steur ann de batzelier kristien moers hebben ook hun steentje aan het nostalgie succes bijgedragen johan notenbaert heeft nostalgie meer kwaliteit bijgebracht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *