Over (mijn) mobiliteit. #Gent

Ik ben er niet trots op, maar ik rij elke dag 120 km met de auto. Geloof mij, ik zou veel liever met de fiets of het openbaar vervoer gaan werken, maar dat kan echt niet.

Een job is natuurlijk een eigen keuze, maar die van mij is toch een beetje speciaal. Er zijn eigenlijk maar drie mogelijke werkgevers als je in Vlaanderen met radio je boterham wil verdienen, dus je schikt je naar de locatie. Je kiest die job ook niet helemaal zelf, het is meer een kwestie van “gekozen worden”. Een boekhouder of pakweg IT’er kan selecteren op locatie, ik kan dat niet. En ik verhuis mijn hebben en houden ook niet, want mijn hart en nest liggen in Gent én bij de radio. Mijn lief werkt trouwens wel achter de hoek, heel bewust. Een job kan ook op elk moment voorbij zijn, dus het lijkt me nogal omslachtig (en dom) om dan alles telkens mee te verhuizen.

Maar waarom ga ik met de auto, ook al kost me dat gemakkelijk een derde van mijn loon (als het al niet meer is) en is dat niet bepaald ecologisch te noemen? Wel, omdat ik het anders echt niet zou halen.

Mijn werkgever betaalt het openbaar vervoer nochtans terug, maar dat zou me ongelooflijk veel uren van de dag kosten. En slapen zou al helemaal uit den boze zijn. Het zou er dan ongeveer zo uitzien:

IMG_8312

4u10 : Fietstocht thuis -> Gent Dampoort: 20 min (dat is krap gerekend, want ik moet mijn fiets nog uit de garage gaan halen en parkeren aan het station)

4u34 : Treinreis Gent Dampoort -> Antwerpen Centraal: 49 min (zonder enige vertraging uiteraard). Vertrek om 4u34, aankomst 5u23.

5u35: Tram Antwerpen Centraal -> P+R Linkeroever (Nostalgie): 20 min

Aan pure reistijd ben ik dus al 1u30 min kwijt enkel, maar waarschijnlijk van deur tot deur eerder twee uur. Want ik heb uiteraard tijd nodig om me van tram naar trein en fiets te kunnen begeven. Bovendien zou ik ongeveer rond 3u30 moeten opstaan, om ongeveer op hetzelfde moment te arriveren als nu met de auto (met een trein later zou ik te laat zijn). Ik sta nu ’s morgens op rond 5u (dat is al vroeg genoeg me dunkt), stap in de auto tussen 5u30-5u50u en arriveer rond 6u10-6u30. Inderdaad, dat is zelfs minder dan de treinreis alleen. Ik ben de files dan ook voor, daarom sta ik ook zo vroeg op. Maar stel je voor dat ik ’s avonds de omgekeerde weg ook nog zou moeten doen met het openbaar vervoer, dan kon je mij na twee dagen voorzekers bij het groot huisvuil kappen. Ik zou elke dag ongeveer 4 uur onderweg zijn, wat nu met de auto ongeveer anderhalf à twee uur is. En ik kan nog eens stoppen voor boodschappen.

Ik zou natuurlijk met de fiets kunnen gaan, maar 120 km per dag lijkt me toch net iets te stevig. Er zijn zeker crazy gevallen die dat doen (respect!), maar met twee kleine kinderen en zo’n onkatholiek beginuur, denk ik er nog niet aan. Nochtans maakt fietsen mij echt gelukkig. Als ik het moeilijk heb, kan een fietstochtje de scherpste kantjes snel wegnemen. Ik droom ervan om met de fiets te kunnen gaan werken. Jammer, maar helaas. Keuzes, aah, keuzes.

Ik ga dus met de auto naar het werk. Verschrikkelijk duur en niet ecologisch, maar wel de beste optie om niet helemaal te verdrinken. Ik ben wel streng, eens thuis gebruik ik mijn auto zelden of nooit. Dan is er de fiets of gaan we te voet. Ik ga mijn kinderen elke dag te voet van school halen. Als we ergens anders naartoe gaan, neem ik geheid de fiets. Ook al begint Basiel een beetje uit de fietskar te groeien en ook al vallen ze wel eens allebei in slaap, zoals hier toen we net bij de dokter zouden binnengaan.

IMG_8230

Ik ben op zich dus een grote fan van het nieuwe Gentse mobiliteitsplan. Want hoe minder auto in de stad, hoe beter. Maar toch maak ik me grote zorgen. Onze wijk (Brugse Poort) wordt helemaal afgeknipt, wat het ook voor mij moeilijker zal maken om ’s avonds naar mijn huis te rijden. Parkeren wordt betalend, wat er hopelijk voor zal zorgen dat ik niet langer eeuwen hoef rond te rijden om een plaatsje te vinden. Wat wel jammer is voor mijn dure mobiliteitsportomonee, want ik zal een bewonerskaart moeten kopen. Wat ook jammer is voor ons bezoek, want we wonen expres niet in het centrum-centrum maar in een woonwijk om dat te vermijden. Maar ok, kan ik helemaal mee leven. Ik vind het niet tof, maar ik leg me er bij neer.

Ze spreken ook van Park & Rides en buurtparkings. Ik zou dat echt nog overwegen, om mijn auto ergens te zetten op een zekere afstand van mijn huis, als ik daar op een veilige en overdekte manier ook mijn fiets zou kunnen stallen. Maar dat van dat veilig fietsen stallen, is nog een heel serieus pijnpunt in het verhaal. En dat van die buurtparkings en Park & Rides eigenlijk ook.

Hetzelfde met het openbaar vervoer. Wij hebben perfecte toegang tot een buslijn (den 3) die ons rechtstreeks naar het centrum brengt. Maar we hebben schrik om die te nemen, want met twee kinderen ( en eventueel een buggy) is het een huzarenstukje om daar bij te geraken zonder verpletterd te worden. En alsof het nog niet erg genoeg is dat ik al eens huilend ben afgestapt omdat ik bijna van de bus geduwd werd, vind ik het ook nog eens schandalig en degoutant duur. Als wij met ons gezin (twee volwassenen, twee kinderen die nog niet moeten betalen) even de bus willen nemen voor anderhalve kilometer (want dat is de afstand), dan kost ons dat maar liefst 12 euro heen en terug. Say what? 12 euro heen en terug! (UPDATE*) Dat is nogal ontmoedigend ja, bijzonder ontmoedigend. Maar voor mijn 3,5 jarige is twee keer anderhalve kilometer stappen nog net iets te ver, en twee buggy’s meesleuren is ook niet altijd een pretje. Of draagzak, doen we ook, maar verandert het probleem niet.

En dan heb ik hier nog niet eens al mijn vragen en bezorgdheden op tafel gelegd. Ik besef dat dit vooral mijn probleem is en dat de stad Gent of de Vlaamse regering of jij – hier misschien geen boodschap aan hebt. Maar ik wou het toch even kwijt, want dat mobiliteitsplan komt steeds dichterbij en ik doe een beetje in mijn broek. Het idee is mooi, maar naar mijn gevoel zijn de alternatieven die vragen om zo’n koerswijziging bijlange nog niet in orde.

IMG_8299

Ondertussen stap ik elke dag met tegenzin in de auto. Ook als is hij al vijf jaar lang mijn trouwe kameraad, die eerder deze week een symbolische grens overschreed. Het is niet persoonlijk liefste Opel Corsa, ik weet dat je je best doet. We zijn toch samen naar de carwash geweest?

Maar nu serieus. Met alle zotte en moderne snufjes van tegenwoordig, zou je toch denken dat ze er al een beter antwoord zou zijn op dat hele mobiliteitsprobleem. Een grote zorg voor de toekomst, lijkt mij.

De heel nabije toekomst hier in Gent.

*Ik heb via De Lijn opgezocht hoeveel een ticket kost en kwam uit bij 3 euro. Iemand vertelde me laatst dat ze ook zo geschrokken was toen ze met haar man 6 euro moest betalen voor een enkele rit. Ik was me niet bewust dat er alternatieven zijn die veel minder kosten. Een sms-ticket kost 1.80 + 0,15 euro. Een lijnkaart kost 14 euro voor 10 ritten. Mijn excuses, het was echt geen kwade wil. Eerder ontwetendheid. Wat dan misschien automatisch een pijnpunt bloot legt, want blijkbaar is niet iedereen op de hoogte van die verschillen.

This entry was posted in Gent, Mens erger je niet!, Want zo ben ik, Werk. Bookmark the permalink.

66 Responses to Over (mijn) mobiliteit. #Gent

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *