De vloek van de rechterkant.

Geen paniek, ik ga het niet over politiek hebben. Ik heb nu al bijna 14 jaar stemrecht, maar ik heb nog altijd geen politieke partij gevonden waar ik echt kan achter staan. Als ik sympathieën van verschillende partijen zou kunnen samenvoegen zonder partijgezever en spelletjes, dan zou ik misschien nog wel een carrièremove durven te maken. Not really, laat mij maar politiek(on)correcte plaatjes aankondigen. Veel leuker.

Het gaat over mijn eigen rechterkant, vrij letterlijk te nemen. Want alles wat onder de gordel aan de rechterkant van mijn lichaam ligt, zorgt bij het sporten voor problemen. Ik negeer dat meestal en sport gewoon verder, maar eigenlijk is het niet ok.

Ik ben stikjaloers op de loopcarrière van mijn lief en zou niets liever willen dan ook mijn loopschoenen aantrekken en een tijdje verdwijnen om te zweten, maar het loopt altijd stuk op pijn. Ik heb schoenen van het Runners Lab (met de loopband en zo), ik begin altijd helemaal opnieuw met Start To Run om niet onnodig te belasten. Ik maak op dat vlak geen fouten. Maar het is wel gigantisch frustrerend om conditiegewijs nog een halfuur te kunnen doorgaan, maar rechterkant-gewijs op de rem te moeten gaan staan.

Altijd de rechterkant. Mijn scheenbeen doet eigenlijk permanent ‘pijn’. Dat is een groot woord, er zit constant een soort spanning op, een lichte ontstekingspijn. Dat is een beetje vervelend bij het autorijden, wandelen of andere activiteiten maar wel draaglijk. Ik ga daar niet over neuten, ook al voel ik het constant. Maar zodra ik begin te sporten, wordt het al wat vervelender.

IMG_7887

Vorige week was een topweek op sportvlak, want het is zowaar drie keer gelukt! Hoera hoera! Ik ben er twee keer in geslaagd om een les mee te pikken bij Stadium Coupure (zo heerlijk, dat doe ik echt het liefst van al) en ben ook nog eens 40 lengtes gaan afwerken in het zwembad. Zelfs bij het zwemmen is er dat vervelende gevoel. Terwijl dat toch net een sport is die door het water al veel belasting wegneemt, nee?

IMG_6487

Toen ik afgelopen zaterdagochtend in de fatburning stond te springen, breidde het probleem zich ook verder uit naar mijn achillespees en enkel. Eigenlijk is het al een tijdje dat het daar ook wat pijn doet, maar omdat we twintig minuten lang onophoudelijk aan het springen waren ging het al heel snel naar ferme pijn. Jammer, want de rest van mijn lijf genoot van het zweten en mijn hoofd losgooien.

IMG_6795

Ik ben uiteraard geen dokter, maar toch heb ik een vermoeden van de oorzaak. Ik denk dat de heupbreuk op mijn 12de (don’t ask) mijn lichaam uit balans heeft gebracht. Als mijn rechterbeen een centimeter korter of langer is dan mijn andere, dan kan dat voor miserie zorgen, toch? Bij elke stap voel ik die heup ook (zonder pijn, maar ik voel dat het daar anders zit) dus zo gek zou dat toch niet zijn? Dat was trouwens het eerste wat de osteopaat zei, toen ik vorig jaar volledig wanhopig aan zijn deur stond omdat Felix er maar niet wilde uitkomen. “Ik voel een blokkage aan je heup, heb je daar ooit iets voorgehad? Ik ga dat wegwerken en dan gaat de baby wel komen.” – Ik was in shock dat hij dat voelde en ik weet nog altijd niet of het er iets mee te maken heeft, maar een paar uur later is Felix er tegen een sneltreinvaart uitgekomen.

Als het dat niet is, dan denk ik dat het misschien iets te maken heeft met mijn tanden. Mijn beet is heel slecht, ik kan mijn tanden zelfs niet op elkaar plaatsen. Ooit jaren naar de orthodontist geweest, maar ik vraag me soms af waar die zijn diploma heeft gehaald. Na al dat beugelen staat alles nog schots en scheef. En dat zou ook invloed kunnen hebben op de rest van je lijf.

Enfin. De vraag is nu, wat ik daar mee? Blijven sukkelen, want uiteindelijk is het allemaal niet zo erg. Naar een osteopaat gaan? Een afspraak bij een sportdokter regelen? Of gewoon eens langsgaan bij de huisarts en daar verder bespreken? Ik weet het niet, maar ik heb het wel gehad met ‘dat permanent vervelende gevoel’.

En vooral, ik wil ook eens echt sporten en afgetraind zijn.

Ooit.

Wie weet.

This entry was posted in Bewegen, Mens erger je niet!. Bookmark the permalink.

18 Responses to De vloek van de rechterkant.

  1. Aanpakken! Ik zou beginnen bij de huisarts, die verwijst wel door indien nodig. Sporten moet leuk zijn en pijn is altijd een teken dat er iets mis is, he.

  2. trijnewijn says:

    Ik zou proberen om bij een kinesist terecht te kunnen (passeren via de huisarts dus). Veel kinesisten volgden de specialisatie manuele therapie en kunnen wonderen verrichten. Als je specifiek sportmensen wil, is de groepspraktijk van frank wezenbeek een aanrader (sport en reëducatie). Zij hebben mijn voeten weer redelijk gekregen na een veel te lang onopgemerkte breuk. Ze zijn de vaste kinesisten voor een heleboel Gentse sportteams en sporters uit de wijde omtrek. En ik snap het volledig, die gasten hebben gouden handen.

  3. Josie says:

    Dat moet inderdaad vreselijk zijn… Zeker als je wilt sporten, maar het gewoon niet lukt door de pijn.
    Ik zou naar de huisarts gaan en vragen om doorverwezen te worden naar een sportarts (of iets dergelijks).
    Succes hoor!
    X

  4. Evelien says:

    De kans bestaat dat je ene been inderdaad een heel klein beetje langer is dan het andere waardoor je last hebt van al die kwaaltjes. Door de bevallingen is je lichaam veranderd en krijg je misschien nu pas last van dat verschil, althans zo is het bij mij gegaan. Een paar steunzooltjes in je sportschoenen om het verschil bij te passen kunnen misschien wel voor een oplossing zorgen. Alleszins eens laten nakijken want er is toch duidelijk iets niet helemaal ok. En het is zo’n zonde om met pijn te sporten, dan is de kans veel groter dat je afhaakt.

    Take care
    Evelien x

  5. Stijn says:

    Ik ga je zeggen wat ik tegen al mijn roeiers zeg als ze met pijn lopen, en zeggen dat ze naar de kine zullen gaan:
    Kinesist en Osteopaat mogen eigenlijk geen diagnose stellen…
    Dus zeker eerst naar een (sport)dokter!!! Een aanrader in Gent: Ruben Degendt (http://www.artsen369.be) Huisarts, met specialisatie in sportgeneeskunde

  6. Laura says:

    Niet fijn, moet inderdaad frustrerend zijn dat die pijn altijd terug komt! Ik zou eens naar ha gaan. Ik had tijdens zwangerschap wat bekkeninstabiliteit en een lichte scheefstaand, was ook aan de rechterkant. Nu terug last en ha zei dat ze precies het idee had dat mijn ene been wat korter is dan het andere. Ze kunnen dat blijkbaar echt uitmeten en dan weet je het meteen! Zij kunnen dan ook doorverwijzen, dus mss eens naar ha? En zou dat dan ook zeker zeggen van die heupbreuk hoor, want zoals je zegt kan het ook daardoor komen. Hopelijk kan je een oorzaak en oplossing vinden!

  7. Veerle says:

    Ik kan Stijn alleen beamen: naar een dokter ermee voor een degelijke diagnose. Met osteopaten zou ik sowieso hard opletten. Nog altijd niet erkend. Wikipedia zegt: “In oktober 2013 verklaarde minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx dat zij osteopathie als alternatieve geneeswijze zou willen laten erkennen op voorwaarde dat osteopaten een basisopleiding hadden gevolgd, erkend werden door beroepsvereniging en jaarlijks minstens 500 patiëntencontacten konden aantonen. Zes Belgische universiteiten verzetten zich hier echter tegen en werden hierin gesteund door artsenverenigingen.” En ok, ik ben me bewust van het feit dat ik nu ettelijke mensen op hun tenen ga trappen die niet gebaat waren bij traditionele geneeskunde (zakkenvullers! gefinancierd door Big Pharma!) en wel bij osteopathie. Ik ga dus een tijdje de reacties niet komen lezen. 🙂

    Goed, even on topic weer. Toen ik las wat je schreef, dacht ik spontaan hieraan: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=5608
    Heb ik ook als ik veel stap / loop, is toen zo gediagnosticeerd. Maar ik ben zelf geen arts, dus ik raad je sowieso aan ermee naar een dokter te gaan.

    • Sir Botex says:

      Veerle, ik weet van een osteopaat in mijn familie dat de zij heel erg voorstander zijn van een erkenning, maar deze zelf ook tegengehouden hebben, omdat ze de reglementering niet streng genoeg vonden. Ze willen onder andere een systeem van verplichte jaarlijkse bijscholingen, een verplichting tot kiezen tussen kinesist of osteopaat (omdat het 2 totaal andere invalshoeken zijn), ….
      Ik denk dat de osteopaten zelf zich er erg hard bewust van zijn dat er ook veel charlatans tussen zitten…
      De Belgische universiteiten verzetten zich omdat ze de opleiding niet aanbieden, gerenommeerde Franse uni’s bijvoorbeeld wel…

  8. Mieke says:

    Na half jaar pijn aan rechterheup, gemeld aan huisarts die doorverwees naar orthopedist. Diagnose: aangeboren heupdysplasie en mogelijk scheur in kraakbeen als gevolg van die dysplasie. Niet meer joggen, geen aerobics en aanverwanten (net de sporten die ik deed dus). Wel eventueel zwemmen en fietsen. Ik overweeg nu ook pilates of iets van die strekking, een mens moet toch iets doen. Extra scan moet binnenkort meer details prijsgeven, maar denk dat sporten met schokken er voor mij niet meer zullen inzitten.

    Verwijzen naar kine of osteo zou ik niet doen. Zijn eerder ‘behandelaars’ in mijn ogen, terwijl je eerst diagnose nodig hebt om te kunnen gaan behandelen. Ik zou zeggen huisarts en dan eventyeel orthopedist.

  9. Lotte says:

    Oei, dat klinkt echt niet goed. Misschien eens foto’s laten nemen van je heupbeen? Hopelijk komt er dan snel een oplossing 🙂

  10. Liesbet says:

    Hey Sofie,

    Hier geen heupproblemen of gedoe aan de rechterkant, maar die pijntjes ook kotsmoe. Ben met de 5de!!!!! poging Start to Run bezig, en zit eindelijk aan les 20, het verste dat ik ooit heb behaald.
    Maar, ik moet minstens 5 dagen laten tussen de lessen voor de pijn aan mijn scheenbenen, jaja, aan beide kanten. De zogenaamde shin splints, waarvan mijn pinterest al vol staat met tips en tricks om ze te verhelpen.
    Vandaag weer klaar voor een nieuwe les, krijg ik aan het begin van de les godverdomme geen pijn aan de (binnen)zijkant van mijn enkel? Een pees denk ik, geen idee eigenlijk. Maar heb volgehouden, maar zeer dat dat deed!
    Ik ben zo jaloers op lopers, want het is voor mij de beste, handigste, en mentaal beste sport.
    En de leuke kledij in de H&M is een fijne beloning 🙂

    Maar pijnvrij, dat zou fijn zijn.

    Groetjes!

    • Julie vdh says:

      Hier ook al maanden op de sukkel met shin splints. Inspuitingen met traumeel zorgden wel voor serieuze verbetering maar meer dan 3 km lopen zit er nog niet in. Mag ik je nickname op pinterest?
      Bedankt

      • Sofinesse says:

        En waarom zou je mijn nickname op pinterest graag willen? (Want ik moet eerlijk bekennen dat ik daar dus NOG niet op zit. Iemand moet me dat eens deftig uitleggen eerst :))

        • julie vdh says:

          Dag sofie,

          was eigenlijk een reactie op de post van Liesbet die meedeelde dat haar pinterest vol staat met tips om shin splints (ofte scheenbeenvliesontsteking) te vermijden… Maar als jij ooit op pinterest komt, wil ik je ook graag volgen hoor 🙂
          Jij die houdt van mooie interieurs en zo , zou daar heel veel inspiratie op doen
          Grts
          julie

  11. Iris says:

    Ik heb mijn benen eens laten meten, en ben een fervent osteopaat en kinesist bezoeker, en ga ook wel ‘s naar een huisarts… All of the above dus. 🙂
    Vele klachten zijn helaas blijvend en kwestie van oplappen, maar ik ben nu aan les 5 van Evy…

  12. Fo says:

    Ik zou eerst naar je huisarts gaan en je laten doorverwijzen. Daarvoor dienen huisarts, toch?

  13. an says:

    Hey Sofie,

    deze dokter: http://www.drdetemmerman.be/nl/ is een sportarts die ook ook huisarts is, en het beste van al, het is vlakbij jou!

    Een collega van mij woont in die straat, en die man is haar vaste dokter. Blijkt een heel goeie te zijn. Succes!

    groetjes,
    An

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *