Schoonmoederschatten

Het ding stond bij mijn schoonouders in de woonkamer, een beetje verloren tussen andere meubels. Misschien daarom dat ik niet meteen had opgemerkt wat voor een prachtige kast het wel niet was. Maar op een dag stond ik er naar te staren, bijna te smelten van enthousiasme.

2015-12-19 19.26.54

“Ooh, wat een fantastische kast. Echt prachtig.” – zoiets ongeveer zei ik tegen mijn schoonmoeder.

“Echt? Vind je? Ik wou het ding net wegdoen. Ze is nog van mijn moeder, maar ik zie dat niet zo graag. Ze staat hier eigenlijk een beetje in de weg.”

Ik wist niet wat ik hoorde. Zo een mooie kast! Die verdiende het niet om te eindigen in de kringloopwinkel (al zou die daar vast iemand heel gelukkig kunnen maken) of op de rommelmarkt. Of nog erger, op het containerpark. Dus ik vroeg heel voorzichtig of wij ze dan misschien mochten hebben?

“Natuurlijk. Ideaal, dan blijft ze toch nog in de familie.”

Vreugdedansje! Merci! Beste schoonmoeder van de wereld!

Ik heb even moeten nadenken over de perfecte locatie voor de kast, want zoiets moois verdient een mooi plaatsje. Als er geen 7-meter-lange-rode-kast in onze living zou staan, kreeg ze zeker daar een plekje. Maar die kast vraagt al aandacht genoeg, het moest dus ergens anders. Ik twijfelde over onze slaapkamer, maar daar staan eigenlijk nog te veel samenraap-meubels, dat zou de schat ook geen eer aandoen.

Uiteindelijk werd het de bureau. Want de poten van het bureaumeubel hebben dezelfde vorm als de poten van de kast. Want het is de enige kamer waar de meubels allemaal bewust gekozen zijn. En hoewel er daar nog heel veel afwerking nodig is (plinten, boekenrek ophangen, gordijnen, dingen aan de muur, schouw opknappen) – is het toch de kamer waar het plaatje het meest klopt.

2016-01-25 15.55.13

Sinds die dag was het aftellen naar het moment waarop de kast zou arriveren in Gent. De andere kast (die ik ooit gekocht heb voor ons andere huis, maar die ik in ons nieuwe huis niet zo perfect passen vind) werd verhuisd naar de slaapkamer (nog een samenraapmeubel erbij, wie gaat het opmerken?), zodat de muur vrijkwam voor de kast waar ik ondertussen smoorverliefd op was geworden.

Afgelopen weekend was het zover. De kast ging rechtstreeks van de Berlingo, de trap op, naar de bureau. En ik weet niet wat jij er van vindt, maar ik vind het een prachtige kast. Zoals ik zei, een beetje veel verliefd.

2016-01-25 10.06.08

Ik heb geen kaas gegeten van interieurfotografie, forgive me. In het echt is het nog veel mooier. En let ook niet op draden en bakjes, dat heb je met een IT’er in huis.

2016-01-25 10.06.04 2016-01-25 10.05.512016-01-25 09.52.422016-01-25 10.06.32

Benieuwd welke dingen ik nog kan spotten bij mijn schoonouders!

(Ok, misschien heb ik al dingen gezien. Misschien.)

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

9 Responses to Schoonmoederschatten

  1. Mooie kast! Die past daar inderdaad goed. Heerlijk toch dat jullie die kast een tweede leven kunnen geven.

  2. Lotte says:

    Moooooooooooooi! Ik zou er wel alweer een hip kleurtje opzetten en afwerken met nieuwe handvatjes, maar dat ligt dan weer aan mij 😉

  3. henriette says:

    Past perfect bij ons boekenkastje, zelfde kleur hout en soort pootjes. Snap het helemaal dat je het een leuk kastje vind.
    Ander vraagje: in jullie kastje staat een boek “geschiedenis van Wendeline” Kun je me daar iets meer over vertellen? (komt door de naam Wendeline, is een naam die vaker voorkomt in mijn familie en ik hou van lezen)

  4. Kelly says:

    Heel mooi! Die past er perfect!! Ik vind de hele ruimte trouwens super mooi ingericht!

  5. Hilde says:

    Zo heeft onze dochter een tomado rekje gekregen van mijn ouders, perfect voor de kookboeken in haar keukentje 🙂 Leuk als iets in de familie blijft en graag gebruikt wordt!

  6. liese says:

    ge zout er geld voor geven!

  7. A_nnick. says:

    Wat! Een! Zalige! Kast! En die inrichting? Die mag er best ook wel zijn, de draadjes denken we gewoon even weg. 🙂

  8. Mooie kast! Chance dat je ze nog op tijd opmerkte voor ze naar de kringloop ging!

    Ze doet mij een beetje denken aan een kast die mijn grootvader ooit gemaakt heeft en die bij hem thuis in de studeerkamer stond. Toen hij stierf, was er niemand die ze wilde en ik besefte toen nog niet voldoende hoe schoon die kast eigenlijk wel was (ale, wel al een beetje, maar het praktische “ik woon nog thuis, wat moet ik met zo’n grote kast” overwon toen). Echt jong, dat die weggegaan is en niet in mijn living of bureau staat nu, dat pikt dus nog altijd, zeker omdat hij ze dan ook nog eens zelfgemaakt had ook!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *