“Het is nogal een figuur he”, is iets wat we geregeld horen. Ik kan het ook niet ontkennen, onze jongste is inderdaad nogal een enthousiast exemplaar. Hij springt en vliegt door het leven. Of huppelt, zoals toen we op de parking van de Ikea liepen. Huppelen, zoals een...
De borstfigurant
Toen ik een tijdje geleden op mijn allereerste blogevenement was, omschreef een collega-blogger me als ‘die van de borstvoeding’. Ik heb met de bluts en de buil moeten ondervinden dat perception (helaas) heel vaak ook reality is, dus ik heb me niet verzet. Inderdaad,...
De kokosmelkpannenkoek. (Opgepast: deze post kan schadelijk zijn voor uw lijn)
Pannenkoeken zijn een rode draad in ons leven. Dat is eigenlijk een serieus understatement. De platte delicatesse is er volledig verantwoordelijk voor dat wat over-en-weer-mailen-met-vlinders een echte ontmoeting werd. Uiteraard op aangeven van i., die vond dat wij...
Herfst.
Het is nooit mijn favoriete seizoen geweest. Herfst is voor mij een pijnlijk uitgesponnen boodschap dat de zomer haar biezen pakt. Een dagelijkse herinnering dat zoveel dingen doodgaan, waar ik helemaal geen afscheid van wil nemen. Akkoord, het kleurenspel is...
Vrijdagavond: Blogcocktail. (Een primeur voor mij en voor de blogacademie)
Ik ben vrijdagavond buiten geweest. Echt. Onder grote mensen, zelfs met een laagje make-up. In de zoektocht naar energie was dat verschrikkelijk lang geleden. Maar zodra Nina haar eerste evenement van de Blogacademie gelanceerd had, wilde ik graag gaan. Niet alleen om...
Winkeltje.
In mijn leven wordt er op dit moment heel veel opgeruimd. Op verschillende manieren, maar ook letterlijk. Ik probeer mijn innerlijke Marie Condo zoveel mogelijk uit te laten. Er moet dus het een en ander buiten. Je kent de regel met kleren. Als ze een heel seizoen...
Wiesheimwee.
Ik heb het geleerd op school. Dat is van veel dingen te verwachten (of te hopen), maar misschien minder van wiezen. Ik heb Latijn-Wiskunde met Duits gedaan in de derde graad, maar dat stuk Duits is een beetje misgelopen. De leerkracht was bijna twee jaar afwezig...
We zullen ze eens een poepje laten ruiken. (Ofwel: het zindelijkheidsmonster en eerste schooldagen)
De eerste schoolweek is halfweg. Spannende tijden, want ons kleinste patatje is vrijdag ook gestart. Geen kinderen meer in de crèche, maar twee kleuters. Ge gaat het misschien niet geloven, maar ik heb daar - voorlopig toch - nog geen traan om gelaten. And you are...
Easy Like A Sunday Morning.
Het is zondagochtend. We horen wat gestommel op de verdieping boven ons, wat zacht gepraat. Niet veel later komen de twee jongens naar onze kamer afgezakt. "Kom Felixje. Voorzichtig hier." Basiel zorgt altijd voor zijn broer. Even later komen we te weten dat hij eerst...
Broerwee
Natuurlijk is het af en toe wel eens ruzie, maar meestal zijn ze vooral heel blij met elkaars gezelschap. Basiel was altijd al heel zorgzaam voor zijn kleine broer, maar sinds deze zomer zouden ze perfect kunnen meedoen aan het programma Beste Vrienden. Ze kunnen nu...