De dag is weer.

Golven beuken. Maar krullen ook zachtjes vloeiend vooruit. De wind snijdt, maar kietelt ook. Soms duwen om recht te blijven, soms een verfrissende streling. De dag is elke dag weer hard en zacht.   Een lach klimt omhoog, maar verdwijnt in druppels traan. Honger...

Ondertussen (want dat was lang geleden)

Het is al meer dan een halfjaar geleden dat ik nog eens een ondertussen heb gedaan. Toevalllig of niet in de mottigste zes maanden van ons leven so far, maar goed. Hier ben ik weer, met een overzichtje van wat er ondertussen allemaal is gebeurd: - We zitten...

Hoe ik me bekeerde tot de make-up religie.

Dit is de blogpost die ik nooit ging schrijven. Want weet je nog, ik was een beetje een make-up-hater? Ik vond die verstoppende deklaag eigenlijk not done. En ik vind dat nog altijd een beetje zo, maar tegelijk ben ik wel grote fan geworden. Komt het omdat ik volgens...

Wettelijk één dag.

Als er iets is wat ik de afgelopen twee maanden geleerd heb, dan is het dat er in onze maatschappij geen plaats is voor de dood. We zijn er niet op voorbereid, we hebben geen kader, het wordt onder de mat geveegd. Voor rouwen is geen tijd, dat doe je maar achter...

Camping living.

Wanneer ben je een echte ploeterende dertiger? Als je naast twee full time jobs en een paar kinderen ook nog eens deftig in het stof bijt bij die cliché verbouwing. Wij wilden niet achter blijven, dus begon er in ons hoofd een plan te rijpen toen we 3,5 jaar geleden...

Het plan 35.

Voor de meeste lezers/volgers zal dit niet als een verrassing komen: ik sta graag in de aandacht. Op een podium kruipen vond ik als kind al geweldig en dat is nooit veranderd. Misschien is het op een bepaalde manier zelfs erger geworden, wie weet. Een verjaardag vind...

Acht.

Het lijkt soms alsof er nooit iets anders geweest is dan de entiteit. Er was wel een leven daarvoor, maar het klopte nooit zo hard als sinds 14 januari 2011. Eerst een heel klein beetje aarzelend, maar na een week was ik compleet overtuigd. De man waarvoor het begrip...

Tot nooit, voor altijd.*

Dag liefje, Ik ken je niet, maar ik wist je toch heel goed. Je was er, maar je bent er ook nooit geweest. We waren zo blij, maar nog veel langer droef.   Dag liefje, Ik denk niet elke dag aan jou. Je bent ondergesneeuwd in andere huilbuien. Maar je bent er wel,...

Eindelijk (bijna) voorbij.

Het is eindelijk bijna voorbij. Het is eindelijk bijna tijd om die deur van 2018 kei hard dicht te gooien. Ook al is dat stom, want het gaat niets veranderen. Ook in het nieuwe jaar zullen de dingen die ons in de laatste zeven maanden bruusk zijn afgepakt, niet deus...

De veldrijder.

De school van onze kinderen ligt op minder dan een kilometer van onze voordeur. Het zou dus compleet ongepast zijn om met een gemotoriseerd voertuig de jongens te brengen. We gaan te voet. Het is te zeggen: Basiel gaat met de step en Felix met de fiets. Meestal holt...

Archieven

Categorieen