Comments on: Wat u niet wilde weten

By: Hoe Felix een Felix werd | Sofinesse

Hoe Felix een Felix werd | Sofinesse — Mon, 30 Jan 2017 13:30:22 +0000

[…] een moeilijke bevalling dat was geweest bij onze eerstgeborene (echt, letterlijk, moeilijker dan de bevalling), hoorde ik het een paar weken in Keulen […]

By: Maandbrief – 17 | Sofinesse

Maandbrief – 17 | Sofinesse — Sun, 24 Nov 2013 11:55:00 +0000

[…] is een magisch getal. Want de dag dat jij na een turbobevalling van je liet horen, ligt precies 17 maanden achter ons. Dat betekent dat wij als ouders even lang […]

By: De bevalling: closure | Sofinesse

De bevalling: closure | Sofinesse — Tue, 28 Aug 2012 20:07:42 +0000

[…] Het moment waarop we dachten dat we zouden sterven van de pijn, is ondertussen negen weken geleden. En behalve dat schattige boeleke dat hier naar mij ligt te lachen, werd ik er nog dagelijks aan herinnerd. Ik heb de voorbije twee maanden de kraam- en maandverband industrie overdadig gesteund. Een mens is tijdens de zwangerschap blij dat ge negen maanden niet moet bezig zijn met regels/tante Roos/het rode leger. Maar ik kan u vertellen, ik heb het de voorbije weken serieus goed gemaakt. De boosdoener bleek een stuk achtergebleven placenta, die dan ook operatief verwijderd moest worden. In de volksmond spreken ze van een curettage of een kuising. En dat was vandaag. […]

By: Postnataal | Sofinesse

Postnataal | Sofinesse — Wed, 01 Aug 2012 11:15:12 +0000

[…] blijkt er nog een stuk placenta te zitten. Och gij, hoe kan dat nu hoor ik u denken? Wel ja, als ge mijn bevallingsverhaal gelezen hebt, dan weet ge dat het ding niet vanzelf wilde komen. Manuele afschraping en al. Pijn. En […]

By: Lott

Lott — Thu, 28 Jun 2012 12:47:07 +0000

Mijn reactie van enkele dagen geleden is verdwenen … Eerst en vooral chapeau voor je knalprestatie! En voor Saskaya: ik vond dat eigenlijk magisch, die hele gebeurtenis, maar je moet de tijd krijgen, en ook weer niet te veel. Ik wou echt niet ingeleid worden, omdat het dan ontzettend snel gaat en je lijf geen kans heeft om zich te wapenen met endorfines. De weeën rond de 8 cm waren inderdaad behoorlijk heftig en ik zou ook een epidurale gevraagd hebben, ware het niet dat ik nog naar het ziekenhuis moest vertrekken! Mijn vroedvrouw thuis was ook even in snelheid gepakt. Zodra ik in het ziekenhuis was, was het al 9 cm en een uur later, lag ze in mijn armen. Placenta is naarbuiten gefloept (arme jij), maar toen ik genaaid werd en de plaatselijke verdoving niet echt werkte, zei mijn gynaecologe: ‘Tja, met een epidurale had je dat niet gevoeld natuurlijk.’ Ik weet nog altijd niet waar ik mijn zelfbeheersing toen vandaan heb gehaald, maar ze heeft zonder letsels het verloskwartier verlaten …

By: MamaMie

MamaMie — Thu, 28 Jun 2012 10:17:20 +0000

Ooo, herkenbaar. Hier na 10u weeën slechts 1 centimetertje bij de 3cm die ik al had. Om dan vliezen te breken en op ‘n uur van 4cm naar 10cm én bevallen te gaan. Godzijdank een geweldige vroedvrouw die me erdoor gesleurd heeft (ik had op voorhand gezegd dat ik absoluut geen epidurale wou en ze probeerde alles om me aan de persweeën zonder te krijgen), maar ik dacht echt dat ik dood ging van de pijn! Als kers op de taart was het voor Oskar allemaal wat te veel, en in plaats van ‘n klein hoopje mens op m’n buik werd mijn klein hoopje mens weggebracht in ‘n couveuse 🙁 we waren zo lam geslagen, het gign dan zo snel, dat de papa zelfs niet meeging met onze kleine vent. Iets waar ik nu, 4 maanden later, nog veel aan denk… Gelukkig kwam het allemaal goed met onze vent.

En de placenta… Bij mijn eerste werd die ook manueel verwijderd, alleen was die simpele gynaecologe van wacht al beginnen naaien.
Maar als ik je één tip mag geven: laat met ‘n echo nakijken of hij volledig weg is. Ik was amper een dag thuis toen ik ben beginnen bloeden als nooit tevoren. In het midden van de nacht een currettage en zakken bloed krijgen, met je kleine spruit naast je op een klein kamertje… Echt, laat je zeker nakijken, bij de minste twijfel die er is!

Maar geniet geniet geniet! Kus voor Basiel!

By: Veerle

Veerle — Thu, 28 Jun 2012 08:14:25 +0000

Goh, lijkt me écht geen pretje. Bij mijn tweede werkte de epidurale niet goed en ik voelde ook elke steek tijdens het naaien. En die gynaecoloog maar herhalen: blijven ademen! Je bent aan het hyperventileren! Ja, je zou voor minder.
Voor de rest was het geen ervaring om in te kaderen, maar nachtmerries heb ik niet gehad.
Bij mijn eerste ging het heel goed, met een pijnloze epidurale op het juiste moment.

By: Sofinesse

Sofinesse — Wed, 27 Jun 2012 11:19:05 +0000

In reply to Kimberly. Het doet allemaal nog een beetje pijn en ik ben er wat groggy van. En ook wat bloedarmoede omdat ik zoveel bloed verloren heb. Maar op zich is een snelle bevalling ook een snelle recuperatie. Het gaat dus wel. Maar mentaal is iets anders. Ik heb er nog nachtmerries over. Maar ik ga dat ooit vergeten of daar toch heel hard mijn best voor doen :-)

By: Kimberly

Kimberly — Wed, 27 Jun 2012 11:11:58 +0000

ik nam er iets om te knabbelen bij, settelde mij aan mijn computer en begon aan uw verhaal.. miljaar, ik dacht altijd dat dat overroepen werd die bevallingen..
was je nadien snel de oude of bleef je je miserabel voelen?

By: Saskaya

Saskaya — Wed, 27 Jun 2012 07:48:20 +0000

In tegenstelling tot bovenstaande reacties heb ik nog geen ervaring met bevallingen. Maar ik ben wel een dikke 6 maand zwanger. Ik had dit dus mogelijk beter niet gelezen….

Maar hey, het gaat hier wel degelijk om jou. En dan is een ‘geproficiateerd’ toch duidelijk op zijn plaats. Goed gedaan! Geniet van dat kleine prutsje 🙂