Hier wil ik nu wel eventjes op reageren…
Bij een pasgeboren baby is het aanbevolen om minstens 10à12 voedingen te geven. Da’s elke 2u, niet elke 3u. Is dat zwaar? Uiteraard, maar het is wel hoe het werkt.
En die opmerking over de vorm van je tepels, dat is gewoon om bij te huilen…

(en nu algemeen, niet specifiek op vorige post)
Er wordt helaas zeer veel foute informatie gegeven over borstvoeding, ook door artsen en vroedvrouwen. Dat is vooral spijtig voor vrouwen die stoppen met borstvoeding terwijl ze met correcte begeleiding wel nog vlot hadden kunnen voortdoen. Veel vrouwen voelen zich daarna ook ‘schuldig’ omdat het niet lukte. Je hoeft je niet schuldig te voelen als het niet lukt omdat professionals je foute informatie geven.
Ik raad persoonlijk iedereen aan om vooraf te spreken met een lactatiekundige, en die ook te bellen na de bevalling bij het minste probleem.
Ik hoop gewoon dat elke vrouw borstvoeding kan geven tot het moment waarop ze zelf beslist dat ze wil stoppen. En als je vooraf beslist dat in jouw geval kunstvoeding vanaf het begin de beste optie is, dan is dat ook zo.
En voor de rest: wat Celia Ledoux schrijft. (zie link die Sofie gaf)

Oh, helemaal mijn gedacht toen ik het stukje las, dankjewel Lilith

Inderdaad, ode aan de supporterende man!

Ik heb de mijne van in het begin gezegd: ‘laat mij niet stoppen tijdens een crisismoment’. Ik wou vooral achteraf geen spijt hebben van een te snelle beslissing.

Een tweetal keer heeft hij op mij ‘moeten’ inpraten (vooral omwille van regeldagen en een zoon die vooral ‘s nachts van een open melkbar genoot). Hij deed het met verve en kon mij helemaal geruststellen. Nadien nog maandenlang verder gedaan, zodat het uiteindelijke stoppen een weloverwogen beslissing was, en geen reactie op een korte crisis.

Ik heb de gegevens van eentje gekregen!!!

Ik gaf mijn zoontje 11 maanden BV, toen begon hij te weigeren. Man, wat deed mijn hart zeer! Ik had hem zo graag nu nog aan de borst gehad. Ik kijk zelf al héél hard uit naar een tweede BV-periode, die hopelijk even vlot gaat als de eerste.

Ik heb geen bloedend hart bij kindjes die FV krijgen of algemeen anders worden opgevoed dan wat ik zelf doe. Elke ouder maakt keuzes, heeft zijn eigen idealen. Ik heb het wel moeilijk wanneer mama’s stoppen met BV omwille van verkeerde ideeën, ondermaatse begeleiding of gebrek aan ondersteuning van hun omgeving. Dan bloedt mijn hart wel. Want dan vind ik dat jou, als mama met baby, iets is ontnomen.

Maar ik vind het ook heel jammer dat zo veel mama’s stoppen door foute informatie:
Veel vrouwen beseffen gewoon niet dat borstvoeding en kunstvoeding niet te vergelijken is. Hoe vaak hoor je wel niet “ik had niet genoeg melk”? Terwijl dat vaak gewoon een kind is dat wilt clusteren of een mama die haar kind direct op 6 voedingen zet.

En ik begrijp ook dat alles wat met opvoeding te maken heeft, gevoelig ligt. Maar daarom moet je toch nog wel je mening kunnen durven zeggen?
Mijn hart bloedt niet van kindjes die flesjes krijgen. Wel van kindjes die liggen te huilen van honger maar moeten wachten omdat het “nog niet hun uur” is. Of kindjes die veel te grote flesjes worden geven. Of driemaandertjes die op 4 voedingen per 24u staan. Of baby’s die alleen huilend op een kamer worden gelegd “want ze moeten maar zelf leren inslapen”. Ook vaak door foute, achterhaalde informatie of gewoontes.

Ik kan alleen meer instemmend knikken bij alles wat hier staat.
Ik had op voorhand gezegd dat ik BV ging proberen en als het niet zou lukken, me daar niet schuldig over zou voelen. Ik heb een tweeling, wat het ietsje moeilijker, maar zeker niet onmogelijk, maakt.
Uiteindelijk zijn ze 10 weken te vroeg geboren, ze konden pas voor het eerst aan de borst oefenen als ze zo’n 5 weken oud waren. De omschakeling van sondevoeding via flesvoeding (afgekolfde melk) naar borst is geen evidentie, als de kindjes ondertussen nog in ‘t ziekenhuis liggen. Een voedingsmoment duurde 1,5u, en 1,5u begon het opnieuw. Dit was niet vol te houden. Op 10 weken ben ik met ontzettend veel pijn in het hart gestopt. En mijn lichaam bleef maar melk produceren en ik bleef me maar schuldig voelen. En iedere keer als ik nog eens in’t ziekenhuis kwam en nog eens goeiedag kwam zeggen op neo was de eerste vraag, “en, hoe lukt het met de borstvoeding?”. Argh.

Ik ben een groot voorstander van borstvoeding en moet nu echt van al die sites wegblijven, of de schuldgevoelens beginnen weer serieus naar boven te komen. Akkoord dat ze het promoten, maar sommigen gaan inderdaad te ver, en geven u het gevoel dat je je kind vergiftigt. ‘t Zou fijn zijn moest het niet keer op keer de eerste vraag zijn die ze stellen.