Wij hebben ook een hulp 3 uren per week, maar ik heb de indruk dat ze heel veel doet in die uurtjes! Gans de beneden (telt 5 ruimtes) opgeruimd, gestoft, gepoetst + meestal nog half uurtje over voor strijk, of ramen, etc. Ben je tevreden van je hulp? Werkt ze via een poetsbureau?

Hoi Isidee, we hebben al drie uur per week poetshulp. Daarmee wordt de keuken/leefruimte/badkamer gepoetst en iets extra als het nog kan. Dat is toch wel een zware investering vind ik voor een gezin. Komt neer op ongeveer 100 euro per maand. Het is het me helemaal waard, maar als er ruimte was, dan mocht ze ook strijken/wassen/andere dingen doen. Bedankt voor de tip alvast

Ik heb pas jouw blog leren kennen! Heb dit bericht gelezen, en ook je bericht van overgang van 0-naar1-naar2. Leuke teksten om te lezen, zeer herkenbaar ook!
Dit is al de in-de-vijftigste reactie dus ik moet niet het warm water willen uitvinden 😉 Maar wat ik zie? Dat jij de positieve dingen ziet, en dat je heel eerlijk bent. En ik denk… dat je gewoon, zoals zovele mama’s (en ook papa’s) vermoeid bent, omdat je een nog zo kleine baby in huis hebt, dan nog een oudste kleintje, een job, een huishouden, en dat je al die ballen niet gemakkelijk in de lucht meer kunt blijven houden. Wat mijn persoonlijke tip zou zijn: de positieve dingen uitlichten, is heel belangrijk, en deze vooraan zetten, en je daar ook aan vasthouden, dat geeft je de moed om er elke dag tegenaan te gaan. En daarnaast: alle kleine beetjes helpen. Ik bedoel: de mogelijke aanpassingen niet te groot zien! Bvb. wat betreft die poetshulp, dat hoeft toch helemaal geen zware investering/kost te zijn? Denk bvb. nog maar aan 2 uren in de week, dit lijkt niet veel, maar dat is toch iets? En dan betaal je iets van 14 of 15 Euro per week (dacht ik, rekening houdend met wat je kan terugtrekken?) En je zult zien: het maakt echt een verschil hoor! Iedere week kan er iets aangepakt worden; bovendien komen er zelfs verrassingen uit, week na week. Wie zegt dat een poetshulp alleen maar moet poetsen, het kan ook strijken zijn, of eens op een kindje passen voor een kwartiertje, enz. Bekijk het positief, het één brengt soms het ander met zich mee, het kan een begin zijn van een vernieuwing, misschien de vernieuwing of verandering waar jij/jullie momenteel nood aan hebben?!

Vele groetjes!

Ik heb pas jouw blog leren kennen! Heb dit bericht gelezen, en ook je bericht van overgang van 0-naar1-naar2. Leuke dingen, zeer herkenbaar!
Dit is al de in-de-vijftigste reactie dus ik moet niet het warm water willen uitvinden he. Ma

Het is hard om terug te gaan werken met een baby, maar dat wil inderdaad niet zeggen dat je het niet moet doen. Ik keek helemaal niet uit om terug te werken, maar eens op het werk, doet dat ook weer deugd. Ik doe mijn werk ook graag.
Heb wel het geluk om 4/5 te kunnen werken (ook financieel, we hebben een klein huis gekocht om die optie open te laten), maar eerlijk: het helpt niet veel. Want ik werk alle dagen en stop vroeger om de oudste van school te kunnen gaan halen, hij is nog wat te klein voor de opvang vind ik (voorlopig). Maar da’s dus tijd die helemaal verloren lijkt te gaan, buiten dat hij er wel wat aan heeft. Mijn man heeft totaal geen flexibele job en er zijn geen grootouders in de buurt, dus de enige optie voor ons. De oma’s komen wel op woensdag trouwens. Iedereen doet zijn best, en inderdaad verre van perfect, maar zeg, ik ben er zeker van dat die kinders van jou geliefd zijn en zich geliefd voelen en dat je een goed voorbeeld bent, net door te gaan werken en te doen wat je graag doet.

Iedere vrouw heeft haar eigen keuze gemaakt, en we zijn vaak maar al te snel om 10% te denken dat dat de enige juiste keuze is. Veroordelend naar elkaar (dat zie je ook hierboven bij sommige opmerkingen). Ik denk dat iedereen alleen voor zichzelf kan beslissen wat een goede keuze is, en niet voor een ander. Het helpt natuurlijk wel om van anderen te horen hoe ze een en ander geregeld hebben, wellicht dat je dan ziet hoe iets ook zou kunnen. Maar sommige dingen kunnen nu eenmaal niet. En slaapgebrek is killing!!! Daar zou ieder mens moe van worden en het soms niet meer zien zitten.

Ikzelf heb het geluk dat ik in Nederland bij semi-overheid werk. Na twee veel te drukke jaren (op papier 32 uur maar in praktijk meer dan 40) heb ik besloten om vanaf december 1 dag minder te werken, en tijdelijk 3 dagen te werken (een jaar lang). Dat scheelt wel inkomen, maar geeft zoveel meer rust. In Nederland heb je daar recht op, mag je werkgever dat niet weigeren, en heb je gegarandeerd weer je gewone omvang terug als het ouderschapsverlof afgelopen is. Ik heb trouwens ook wel moeten leren om sommige dingen minder te doen. Minder vaak schoonmaken in huis bijvoorbeeld, hulp van de familie vragen om de tuin te doen af en toe, niet zo vaak sporten als ik zou willen omdat ik gewoon de puf niet heb, niet altijd maar uitgebreid en nieuwe dingen koken of bakken maar ook gewoon snel snel iets in elkaar flansen…. En vooral (en dat moet ik echt nog leren): niet te veel oordelen over mijzelf. Niet kijken naar wat er ‘slecht’ gaat of beter zou kunnen, maar stilstaan bij wat er nu gebeurt. Niet bezig zijn met alle dingen die er nog op mijn lijstje staan, maar met de aandacht bij het moment zijn. Mindfull bezig zijn dus. Een hele uitdaging, maar het helpt mij om iets minder het gevoel te hebben alle ballen in de lucht te moeten houden. Succes met de worsteling werk/prive/kinderen/jezelf/relatie/enz. Iedereen zit er mee, en iedereen vindt zijn eigen oplossing.

Sofie,

Ik heb ook de pil genomen voor ik kinderen had, en daar was ik vrij goed mee. Maar ik ben nogal een vergeetkous op het gebied van pillen, dus ik wou liever een spiraal.

Dus wat het juist is dat dat hormonenspiraaltje anders maakt, geen idee.

De tip over hoe hormonen aan de basis van mijn gewrichtsproblemen zouden kunnen liggen, kwam van mijn kinesist/osteopaat. Dat de vermoeidheid en zwaar gemoed mee opgelost waren, was een zeer aangename bonus.

Maar mijn gyne gelooft het niet echt 🙂