Ik bedoel met dat “leugentje om bestwil” iets onschuldiger dingen. Een mens hoort nu eenmaal niet altijd graag de waarheid.. Als je superblij bent met een nieuw kapsel, dan hoor je niet graag van je vriendje dat je eruitziet als een ontplofte bloemkool bijvoorbeeld… Over de diepere levenskwesties spreek ik me niet uit… De vergelijking met een jezuïet vind ik hier niet echt op zijn plaats… Ivm dat leugentje ervaren: ok das waar, ik ben zelf ook redelijk gevoelig hiervoor. Maar als het uit de mond komt van iemand die je graag ziet, dan snap je heus wel dat die persoon dat doet om je niet te kwetsen en dat vind ik ook dankbaar… Noem het maar een rare hersenkronkel van mij…