Toch bied ik mijn kinderen veel kansen aan om hobby’s te doen. (Ze zijn wel al ouder: 6 en 8 jaar.) Dat kan namelijk ook zonder dat je (te veel) druk oplegt. Kinderen iets leren ontdekken en volhouden is wat anders dan ze onder druk zetten te presteren. Maar ik begrijp dat voor kleuters naar school gaan vaak al meer dan voldoende is – de mijne deden ook geen hobby’s in de kleutertijd.

Wat schoolse prestaties betreft; hier boven geeft iemand aan ‘Eindelijk iemand die vlakaf zegt dat de punten haar niet kunnen schelen’. Dat vind ik toch wat ongenuanceerd. Ik hecht wel degelijk belang aan hoeveel punten ze halen, net zoals ik belang hecht aan hoe sociaal ze zijn, hoe goed dat met hun emoties om kunnen gaan, hoe zelfstandig ze zijn enz. Ik vind school prima om hen te laten inzien dat volharding en doorzettingsvermogen je ergens kunnen brengen. Uiteraard niet ten koste van alles, dat is duidelijk. Maar om jezelf te kunnen ontplooien is enige volharding toch handig meegenomen, denk ik.
Bovendien is het nu eenmaal zo (en dat is erg, ook ik vind dat!) dat een diploma je het leven vaak makkelijker maakt. Wie geen diploma heeft, vindt moeilijker werk, heeft meer kans om in armoede te belanden, heeft meer kans op gezondheidsproblemen. Dat zou niet zo mogen zijn, voor alle duidelijkheid, maar in deze wereld is het zo, en ik hoop dat mijn kinderen daaraan kunnen ontsnappen. Dus neen, ik heb niks tegen scholen. Ook niet tegen huiswerk. Ook niet tegen van buiten leren. Ik probeer hen wel het nut daarvan te laten inzien en hen het plezier van het leren bij te brengen.

(Ik denk trouwens niet dat je daar echt totaal anders over denkt, Sofie, mijn reactie was eerder bedoeld voor de reactie hierboven.)