Hier ongeveer hetzelfde verhaal…. baby die plots wekenlang niet meer aankwam toen ze twee maanden oud was, vijf min dronk van de borst en dan loste, en dan flesjes afgekolfde melk moeten geven. Ik had een supergoede productie maar we moesten het ene na het andere flesje leeggieten omdat ze geen honger had en dat kreeg ik niet meer bij elkaar gekolfd. Aanleggen lukte ook niet meer (ze had gewoon geen honger, onverklaarbaar, in ziekenhuis helemaal onderzocht, en ja, aan de borst moeten ze er een beetje voor werken he…) en als dat aanleggen wel lukte, dan dronk ze daarna helemaal niks meer van haar fles. Dus ja, met pijn in het hart afscheid genomen van het live voeden (bij mijn eerste wel acht maanden kunnen geven dus ik was wel weer heel gemotiveerd!!). Na een maand kolven dat kolven zo BEU (als je nooit kan aanleggen, dan gaat je productie zo achteruit, en ik ben niet gemaakt om te kolven, duurde altijd lang voor ik een flesje bijeen had) Ik werd trouwens immens ongelukkig van dat kolven. Gek vond ik dat, maar in plaats van die gelukshormonen bij BV, kreeg ik precies het omgekeerde. Ik voelde me wel schuldig dat ik niet harder probeerde mijn productie op te drijven, maar ik had het gevoel dat ik alleen maar aan het kolven was, en ik werd er echt ongelukkig van, en er liep hier nog een kleuter rond.
Waarom dit verhaal? Ik geloofde vroeger niet echt de excuses van vrouwen die snel stopten met BV omdat “de baby niet goed dronk”. Ik dacht dat dat met de juiste lactatiekundige wel opgelost zou kunnen worden, want wat is er natuurlijker dan de borst? Maar nu heb ik ingezien dat er dus wel echt een probleem met de baby kan zijn. Die van ons wordt nu nog na een hele nacht doorslapen vrolijk en totaal niet hongerig wakker. Haar flessen drinkt ze nu wel leeg, maar ook alleen op de hoogste stand. Als ze moet werken voor haar melk, dan hoeft het niet voor haar.. Dus geen ideaal borstkindje… Gelukkig is ze heel vrolijk, heeft ze geen krampjes, en is ze nog niet ziek geweest. Ik hou mijn hart vast voor de winter die eraan komt, want mijn antistoffen krijgt ze niet meer binnen he.
Dus moest dat boek er komen, dan kan je misschien ook aandacht hebben voor dit soort verhalen? Externe factoren die ervoor kunnen zorgen dat de BV niet lukt hoewel de mama in kwestie niets liever zou willen dan BV geven? 🙂

Oh, wat breekt mijn hart als ik dit lees! Ik mail je x

Wil je graag eens mailen Sylvie? Dat kan hoor. Als ik kan helpen, graag!