Vaderschapserkenning hebben wij niet gedaan. We vonden dat je als je toch langs het gemeentehuis moet om de geboorte aan te geven we dat evengoed op die moment ook konden doen. Is een tripje naar het gemeentehuis gespaard (want geef toe die openingsuren zijn niet voor werkende mensen) Mijn beide kindjes hadden in het ziekenhuis mijn naam en na de aangifte die van mijn vriend.

Als voorbereiding voor grote broer haalden wij een meter van de ikea in huis. Tijdens de laatste 100 dagen mocht hij er dan telkens een cijfertje afknippen. Zo had hij een idee van hoe lang het nog ging duren tot de baby er was.
Bezoek bracht voor hem ook veel kadootjes mee en ook wij kochten een kraan (waar hij zot van is) die hij dan kreeg in het ziekenhuis.
Ondertussen zijn ze 5 en bijna 2 en is het eigenlijk de jongste die het meeste jaloers is. De rol van grote broer is hem op het lijf geschreven alsof het nooit anders is geweest.

tip: besteed nr 1 uit aan oma’s, meters en peters en profiteer van de rust als nr2 slaapt en slaap dan ook wat zodat je krachten kan bijtanken.

als Basiel nu nog niet in een 1-persoonsbed slaapt zou ik hem ook niet meer veranderen, maar gewoon een baby-ledikantje bijkopen (lenen?)

succes en je gaat dat goed doen ! Geniet er nog van !
(cesar is my guess !)

Inderdaad gewoon rustig blijven en met de flow meegaan 😉 Finn had zijn eigen kamer pas op anderhalf jaar en ook Rowen heeft een paar maanden moeten wachten. De eerste wist ook totaal niet dat de tweede eraan kwam, tot hij er was. En toen heeft ie hem meteen geaccepteerd. Tuurlijk is er af en toe jaloezie, maar niks om je zorgen over te maken. Ik ben trouwens twee keer een maand te vroeg bevallen, dus mijn ‘voorbereiding’ heb ik twee keer niet kunnen afwerken. Guess what? Geen enkel probleem! Geniet nu maar van je laatste trimester en de laatste weken met 1 kind. Een huishouden met 1 kind is echt easy 😉 Liefs!!

Ik heb dat vorige keer ook gedaan, maar dat was complete uitputting. Daarom dat ik nu bij mijn kind wil zijn, om dat te vermijden. Die dronk zodanig veel in de crèche, dat ik met kolven echt niet kon volgen. Ik kolfde vier keer per dag, aangevuld met al een gevulde diepvries en dat was nog niet genoeg. En hij dronk ook nog bij mij natuurlijk. Ik stond om 4u30 op om te kolven, soms stond ik zelfs ‘s nachts om om genoeg te hebben…terwijl dat mannetje al doorsliep. Ik was toen op sterven na dood. Als hij bij mij dronk, had hij altijd genoeg. Dus dat probeer ik toch zo lang mogelijk te doen!