Comments on: (Niet) minder erg.

By: Evi

Evi — Mon, 05 Nov 2018 15:11:07 +0000

Waarom zou iemand in godsnaam verdriet willen vergelijken? Dat is absurd. Het gaat er om wat jij en jullie voelen. Dergelijke commentaren lijken me het laatste te zijn wat jullie nu nodig hebben. Ik hoop heel hard dat jullie dergelijke opmerkingen niet meer krijgen en vooral heel veel steun, begrip, liefde en warmte mogen krijgen van iedereen rondom jullie. X

By: Goofball

Goofball — Fri, 02 Nov 2018 10:06:53 +0000

Oh damn, waarom zijn mensen toch zo zuur? Verdriet heeft zijn plaats en je kan nooit in iemands ander zijn schoenen staan. Verdriet valt niet te vergelijken en heeft geen rangorde.

Ik denk dat sommige mensen wel reageren vanuit eigen onverwerkt verdriet die hen het onmogelijk maakt uit hun eigen tunnel te kijken en met empathie in de wereld te staan. Dat is dan vooral in feite ook heel erg voor die andere mensen, die ook recht hebben op steun en begrip in hun verdriet.

By: Rietje

Rietje — Thu, 01 Nov 2018 12:38:21 +0000

Ik begrijp je goed. Voor onze dochter heb ik twee miskramen gehad. Het is niet ‘slechts’ het kindje. Het is zelfs niet ‘slechts’ de pijn die het – lichamelijk en geestelijk – doet. Het is de toekomst. En het beeld dat je daarbij had. De blijde verwachting.

Hetzelfde lijkt me bij het (gedwongen) verlies van een passie. En het leren leven met een permanente beschadiging, hoe leefbaar ook. Het is niet zoals het was, het is niet zoals je voelt dat het zou moeten zijn.
En dan daarbij ook de opmerkingen van mensen die het wellicht goed bedoelen, maar de plank volledig mis slaan.

Met de mededeling dat het altijd erger kan, kan ik persoonlijk niets. Dat is appels met peren vergelijken. Als je verdriet hebt, heb je verdriet. En dat mag je hebben, dat mag je voelen en daar mag je ook uiting aan geven. Helemaal als het ongeluk in zo’n korte tijd hard langs komt stampen.

Ik wens je sterkte, en een lichtere tijd. Waarin het ongeluk zich toch een tijdlang afzijdig blijft houden.

By: Miek

Miek — Thu, 01 Nov 2018 08:39:08 +0000

Na mijn miskraam letterlijk de opmerking gekregen “ t is dat het zo moest zijn “ en daarmee was het gesprek ook afgerond . Ik moet je niet vertellen dat we geen vriendinnen meer zijn nu….

By: Ruth

Ruth — Wed, 31 Oct 2018 22:28:23 +0000

Dag Sofie, wat erg dat al deze dingen jullie overkomen zijn en allemaal op zo korte tijd. En 100% eens met je stelling – elkeen mag verdriet hebben zonder dat het moet worden afgewogen.
En lompe opmerkingen komen vaak voort uit niet goed weten hoe te reageren maar dat maakt het niet minder pijnlijk natuurlijk.
Tegelijk mag je ook erg fier zijn op jezelf en Tom, dat je in zulke moeilijke tijden bent blijven rechtstaan, en dat jullie hebben doorgedaan en een nieuwe fijne job hebt gevonden op de koop toe! Dat weegt niet op misschien tegen het verdriet maar je mag hierop echt trots zijn.
En zoals iemand hierboven zei, je groeit door de moeilijke momenten heen, en het mag dan een teer plekje blijven, er komen wel weer betere tijden.
Veel sterkte,
Ruth

By: trijnewijn

trijnewijn — Tue, 30 Oct 2018 19:17:03 +0000

Verdriet is verdriet is verdriet…
Je moet op dit moment op verschillende vlakken alle toekomstdromen die je had aanpassen en afscheid nemen van hoe je dacht dat het ging zijn. ‘t zal wel zijn dat dat pijn doet, rouwen doe je niet alleen wanneer een persoon sterft.
Ik wens je dat die pittige opmerkingen, zelfs als ze goedbedoeld zijn, tot een minimum beperkt blijven. En dat je een massa liefde, warmte en steun krijgt zo lang als nodig, of dat nu maanden of jaren is.

By: Tine

Tine — Tue, 30 Oct 2018 18:08:34 +0000

Dit is de reden dat ik jouw blog blijf volgen. Je kan zo mooi verwoorden, waar ik zelf niet in slaag.

Sommige mensen zien het soms inderdaad als een wedstrijdje om ter ergst, “maar die en die, die hadden dat voor en dat is veel erger”, en blijkbaar als iets tijdelijks. Je ‘geeft het een plaatsje’ en poef dat is weg. “Het is nu toch al twee jaar geleden, heb je dat nog altijd geen plaatsje kunnen geven?”

Ik zou zoals hierboven aangehaald ook uitkijken voor echte experten (Jette is de autoriteit). Mogelijks blijft het resultaat hetzelfde, maar dan is tenminste die ‘wat als’ weg, weet je dat je toch alles hebt geprobeerd.

By: buitenmus

buitenmus — Tue, 30 Oct 2018 17:37:58 +0000

Verdriet is onmeetbaar, onpeilbaar en onvergelijkbaar. Het is rauw/rouw die zijn plaats en tijd nodig heeft om zijn scherpste kantjes te verliezen en draagbaar te worden. Al ervaar ik zo’n diep verdriet in golven, soms overvalt het je plots weer in alle hardheid, los van de tijd die verstreek. Ik wens jullie heel veel moed, sterkte, warmte en koestering.

By: Delphine

Delphine — Tue, 30 Oct 2018 17:19:09 +0000

Ik kan er echt niet bij dat mensen dat tegen jou gezegd hebben. Ik heb gelukkig nog niet zoveel dergelijke commentaren gehoord toen ik tegenslagen had, maar ik kan me inbeelden dat die wel nog extra inhakken op jouw verdriet. Want dan heb je het gevoel dat je verdriet onterecht is. Wat het helemaal niet is! Iedereen verwerkt tegenslagen op zijn manier, iedereen beleeft het anders. Waarom altijd dat neerhalen en waarom ook dikwijls die wedstrijdjes (“ja, maar wat ik meegemaakt heb is nog erger ze! Als ge daarvoor al gaat zitten wenen, amai!”)?
Nee, echt. Ik zou je willen zeggen, trek het je niet aan, maar ik weet dat zoiets moeilijk is. Dus: trek je op aan de troostende woorden en probeer die andere te negeren. Want ja, je mag verdrietig zijn. En ja, je voelt zelf wel aan hoeveel verdriet het je doet en wanneer je het beetje bij beetje achter je kan laten. En omring je vooral met de mensen die je liefhebt en die je steunen en/of kunnen helpen bij het verwerkingsproces.
xxx

By: Tine

Tine — Tue, 30 Oct 2018 17:01:12 +0000

In reply to mags. magalie, meent ge dat?! Hebben er mensen dat echt gezegd? Ik kan daar met mijn hoofd dus niet bij, he. Wat jullie meemaken is een levend verlies, je rouwt op een kind dat leeft, en om een toekomst die er helemaal anders uitziet. Het is ook gemakkelijker om beperkingen bij jezelf te aanvaarden, dan bij je kinderen. Want je wilt je kinderen niet zien afzien.