Wat het slapen betreft: de buikslaapsituatie is uitvoerig besproken met haar kinderarts. De nodige voorzorgsmaatregelen zijn daarvoor getroffen. Ondertussen slaapt ze trouwens niet meer op haar buik, zodra dat niet meer nodig was, zijn we daar mee gestopt. Kindjes die veel te vroeg geboren worden kunnen beter ademen op hun buik, dat is de meest comfortabele situatie voor hen. Erg zieke Covid-patiënten worden ook op hun buik gedraaid trouwens nu. Maar ondertussen slaapt ze vlot op haar rug. Wat het co-sleepen betreft, het klopt dat die inzichten op wetenschap gestoeld zijn. Het klopt ook dat de groepen die daarover bestaan, nogal in overdrive kunnen gaan. Dat is bij borstvoeding trouwens ook zo, waardoor ik een aantal van die groepen op mute heb gezet. Ik heb wel degelijk kennis van rebreathing en oververhitting, allebei uitgesloten in de situatie waarin ze (ongeveer 1/3 van de nacht ;)) slaapt. Zodra we meer middelen voorhanden hebben en ze groter en sterker is, wordt het bedje verhoogd als dat kan. En de situatie aangepast. Er zijn grote verschillen, een baby van 1 maand en van 8 maanden zijn al slapend niet te vergelijken. Dus op elk moment wordt alle veiligheid in de mate van het mogelijke in acht genomen.

Wat het andere onderwerp betreft, blijf ik bij mijn standpunt. Net omwille van de verschillen, is leerstof op dit moment geen enkele prioriteit. De sluiting van de scholen zorgt niet voor een achterstand, maar legt de ongelijkheden wel extra pijnlijk bloot. Dus als ik het voor het zeggen had, gingen de scholen open. Met in de eerste plaats: het sociale welzijn van de kinderen. Niet de leerstof. Kijken hoe we die problemen kunnen aanpakken, of dat brandje een klein beetje blussen. Onze kinderen gaan trouwens naar een school waar heel veel kinderen in de klas niet zomaar toegang hebben tot een computer, dus ik weet zeker waarover ik het heb. Net daarom: leerstof, nu niet belangrijk. Er zijn – jammer genoeg – andere prioriteiten. Er wordt op de school van onze kinderen door de brugfiguur trouwens enorm hard gewerkt om die verschillen zo klein mogelijk te houden. Voor de gepriviligeerde kinderen lijkt leerstof me ook niet de prioriteit. Zeker niet als de beide ouders moeten thuiswerken met de kinderen onder de hoede, zeker nu die kinderen hun peer group zien wegvallen. Dus nee, leerstof lijkt me geen prioriteit. Ik zie niet in hoe dat een uitweg biedt, zoals je zegt? Mij lijkt het op dit moment eerder een hindernis. En ik heb altijd geleerd dat je eerst moet leren stappen, voor je leert lopen.

Heb ik zo constructief duidelijk gemaakt wat ik bedoelde?

Toch enkele vragen voor jou, eerder als reactie op wat je op Instagram postte. Je bent een voorstander van borstvoeding, wat ik goed begrijp, en je doet dat op basis van wetenschappelijke argumenten. Je zegt dat mensen eerst goed geïnformeerd moeten zijn vooraleer ze een weloverwogen keuze kunnen maken. Je wil zelf een bijdrage leveren om die informatie tot bij (toekomstige) moeders te krijgen. Prima, wat mij betreft. Alleen vraag ik me af waarom je de wetenschappelijke argumenten zelf niet lijkt te volgen als het om buikligging en cosleeping gaat. Baby’s die op hun buik slapen hebben een verhoogd risico op wiegendood. De foto die je postte van de cosleepsituatie leverde heel wat reacties op, maar daar was je antwoord ‘het voelt goed voor ons’. Dat is het equivalent van ‘mijn buikgevoel zegt dat kunstvoeding beter is voor mijn kind’.

Nog iets anders: je zegt vaak dat school geen prioriteit is en dat de leerstof kan wachten. Ik kan me voorstellen dat dat bij jullie zo is, met twee hogeropgeleide ouders van wie de ene voltijds bezig kan zijn met de kinderen. Maar niet iedereen is in die situatie. Voor veel kinderen bouwt de achterstand zich een stuk sneller op dan voor jouw zonen. Dat zijn de kinderen die in een prikkelarme omgeving opgroeien, zonder boeken, zonder educatieve spelletjes. Of de kinderen van wie de beide ouders moeten werken. Niet iedereen is zoals jij, Sofie. Voor die kinderen is die achterstand wel degelijk een ramp. Kort gezegd: ze zullen die misschien nooit meer inhalen. Ze zullen daardoor kansen missen in het leven. Ze maken meer kans op werkloosheid, armoede, gezondheidsproblemen. Dat is gewoon de (nu versimpelde) realiteit. Ik moet echt op mijn tanden bijten als ik hogeropgeleide tweeverdieners hoor zeggen dat die leerstof nu toch niet prioritair is. Leerstof biedt voor nogal wat kinderen een uitweg uit de situatie waarin ze zitten.

Altijd bereid tot een constructieve discussie daarover.

(En je mama en je papa en je schatten van ‘grotebroers’ óók natuurlijk 😉❣)