Ik was ook een Gentliefhebber in hart en nieren. Ik hield van die stad als was ik er opgegroeid, terwijl ik er alleen maar blijven plakken was na mijn studies. Ik kon het me niet voorstellen dat ik er ooit weg zou gaan, ik zou verkommeren. Geen enkele stad kon me zo bekoren als Gent, geen enkele stad bood me diezelfde mix van geborgenheid en vrijheid, van oude statige glorie en jeugdig enthousiasme. En toen kwam Bert. Uit Mechelen. Hij is eerst bij mij in Gent komen wonen, maar net als bij jou waren er voor ons meer redenen om uiteindelijk in de provincie Antwerpen te gaan wonen. Het idee deed me pijn van bij het begin van onze relatie, want ik wist – vreesde – dat het ooit zou komen. Na bijna drie jaar samen hebben we een huis gekocht in Sint-Katelijne-Waver (of all places). De nachtmerrie zelve, een dwaas dorp in the middle of nowhere. Tenminste, zo beschouwde ik het op voorhand. Ik was bang om uit Gent te vertrekken, keek ontzettend op tegen het gemis. Maar ik zag Bert zo graag dat ik het wel wilde proberen.
Ik heb Gent gemist, ja. Een beetje. Maar slechts een fractie van wat ik had verwacht. Want ik heb Gent nooit helemaal verlaten. Ik woon er niet meer, maar ik ben er wel nog thuis. Enkele van mijn beste vrienden wonen er, ik ga er shoppen, ik ga er naar de kapper. Gent binnenrijden voelt nog steeds aan als thuiskomen. Maar ik ben ook gek op ons huisje, waar ik me geborgen voel, waar ik mezelf kan zijn. Ik ben gewend geraakt aan het feit dat ik niet meer in het centrum van een stad woon (het is ook beter voor mijn portemonnee, trouwens). Ik ben gewend aan de winkels, de straten, de mensen. Katelijne/Mechelen is mijn thuis, Gent is mijn stad. Het is maar een uurtje rijden, zo ver is dat niet, ik doe het vaak.
Met andere woorden: het zware gemis is volledig uitgebleven. Nooit heb ik echt heimwee gehad, nooit heb ik weemoedig gedacht “woonde ik nog maar in Gent”.
We zijn natuurlijk niet hetzelfde, jouw situatie is heel anders dan de mijne. Maar ik wilde je toch even een hart onder de riem steken met mijn verhaal: Gent verlaten, hoezeer je ook van de stad houdt, hoeft niet per sé een slechte ervaring te zijn.

Liefs,
Lies