Hoeveel weken is een paar weken? Ik heb het zes weken volgehouden om de drie uur, maar als ze nu al eens vier uur doorslaapt laat ik ze meestal liggen…

Ja, dat kan er ook iets mee te maken hebben ☺️. Vandaar dat ik ook zei : ik verstopte het een beetje. Ik blijf dat jammer vinden, want ik ben helemaal het type niet om daar mee te stoefen. Dat van die banners wist ik niet 😁. In mijn ogen is het inderdaad niet nodig om het zodanig onder iemands neus te wrijven. Maar waar ligt de grens? Want ik vind wel dat Sofie trots mag zijn en dat ook mag uitspreken.
Ook als het terloops ter sprake kwam bij mij, meestal omdat iemand er specifiek naar vroeg want mensen zijn vaak nieuwsgierig hoe je dat nu bij een tweeling aanpakt, had ik het gevoel dat er inderdaad mama’s waren die zich haast verontschuldigden. Terwijl ik niet met een spandoek rondliep en ook niet exclusief gaf, dus zo bijzonder vond ik het helemaal niet. Dat verontschuldigen hoeft helemaal niet.

Hoi Kim, ik gebruikte al de kleinste speentjes (de small van medela) en vandaag hebben ze op de crèche eerst de calma geprobeerd, maar dat ging even snel als een gewone fles. De tweede keer hebben ze echter de speen heel erg vast gezet en dat heeft gewerkt, hij moest veel meer moeite doen om te drinken en was achteraf ook content. Hij heeft vandaag twee flesjes van 150 gedronken en is de hele dag heel erg tevreden geweest. Ik heb ook twee keer 150 gekolfd, dus we zijn terug op de goeie weg denk ik.

(Btw, ik heb zelf ook BV gegegeven.)

Je zegt dat het ergens vreemd is dat het net bij borstvoeding zo gevoelig ligt. Ik denk dat dat komt omdat dat het enige domein is waarover er zo ongegeneerd “opgeschept” wordt door bepaalde mama’s. Kijk maar eens op 9maand.be bv. Daar zijn vrouwen die in hun banner zetten dat hun kind al 8 maanden exclusief mamamelk krijgt… Geef toe, waarom moet dat? Ik schrijf ook niet op facebook dat ik trots ben dat ik mijn kinderen nooit aan de voorschoolse opvang moet droppen… of dat ik fruitsla voor mijn kleuter gemaakt heb. Is het niet door die trots van bepaalde BV-mama’s dat die “eeuwige ene mama in de groep het relaas over haar borstvoedingsmislukking wil delen”? Een beetje als verontschuldiging?

Wat een krachttoer :-). Proficiat! Fijn dat het een beetje wordt genormaliseerd.

Jammer dat er mensen zijn die snel gekwetst zijn wanneer je je trots laat blijken. Ik heb bv gegeven aan een tweeling en kreeg ook wat vreemde reacties (vooral toen ik langer dan 6 mnd bleef doorgaan). Nu durf ik het gewoon te zeggen, maar ik heb nog altijd het gevoel dat mensen me als ‘stoefer’ zien, als ik het laat vallen. Ik probeerde het in de BV-periode vooral te verzwijgen als het over mijn kindjes ging, omdat ik de verbaasde reacties wat erover vond en medelijden had met die eeuwige ene mama in de groep die het relaas over haar borstvoedingsmislukking begon. Ik vond dat altijd oprecht erg, want ik kan heel goed begrijpen dat het gevoelig kan liggen, hoor.

Borstvoeding is inderdaad beter, en ik kan net als jou niet goed begrijpen waarom mensen dat zelfs proberen te ontkennen. Er zijn zoveel voordelen aan verbonden! Maar ik begrijp ergens wel de zere tenen. Het gaat ongetwijfeld het gevoelige moederhart zijn, dus ik zou er niet te kwaad van worden Sofie 🙂 We willen allemaal ‘het beste’ voor ons kind. Iemand die dan – zo interpreteren wij dat dan – onrechtstreeks beweert dat we niet voor ‘het beste’ hebben gekozen: ai. We beseffen alleen vaak niet dat we met z’n allen in het dagelijkse leven ontelbaar veel beslissingen nemen over onze kinderen die niet de állerbeste zijn, maar wel nog steeds heel erg prima. Dat gaat van het stuk fruit uit de supermarkt (hoe, ge teelt uw druiven niet zélf??) tot de kleren waarin we ze stoppen (pardon: ge hebt niet voor organisch handgemaakt natuurlijk gekleurd biokatoen gekozen??).
En daar is niets mis mee, lijkt me. Perfectie is een onhaalbaar iets.
Ergens vreemd dat het net bij borstvoeding dan toch zo gevoelig ligt. Zou het iets vrouwelijks zijn? Misschien moeten we maar eens in eigen boezem kijken, en constateren dat we wat meer moeten relativeren én vooral blij mogen zijn met onze eigen beslissingen. Mannen zijn daar precies beter in: zich niet meten met andermans prestaties.

Ohja. SCHRIJF DAT BOEK. Please? En: gek dat zo weinig mensen La Leche League kennen. Ik heb dat boek verslonden voor mijn bevalling, ge-lukkig.