Comments on: Keren

By: Kirsten

Kirsten — Sat, 21 Nov 2015 08:04:15 +0000

Ik heb hetzelfde beeld van mijn bonne, die stond ook altijd de oprit te keren. Ze is twee jaar geleden gestorven en woonden al zo een 25 jaar op een appartement, maar als ik aan haar oude huis terugdenk zie ik haar met een schort aan de oprit keren …
Eigenlijk niet meer aan gedacht tot ik jouw post las 😉

By: Fielosophie

Fielosophie — Wed, 18 Nov 2015 11:14:59 +0000

Ik heb gisteren een winkelier zijn voetpad zien stofzuigen (!!), no kidding. En in een straat vol met bomen die constant hun bladeren verliezen he. Ik hoop dat die man daar op z’n minst rust van in zijn hoofd krijgt.

By: Upje

Upje — Mon, 16 Nov 2015 20:19:01 +0000

Hahahaha! Mijn vader keert inderdaad als een soort van therapie. Als er iets shockerends gebeurt in zijn leven, dan doet hij dat meerdere keren per dag. Anders gewoon elke avond eens. Hij keert nu wel niet buiten, maar binnen.
Wij (de ‘jongere generatie’) hebben volgens mij zelfs geen keerborstel meer in ons bezit. Ik zie ook niet goed wat ik daarmee zou moeten aanvangen. Buiten vind ik het zinloos en binnen stofzuig ik wel gewoon (of ik laat het mijn poetsvrouw doen, ahem).

By: Pianoliedvandemaand

Pianoliedvandemaand — Mon, 16 Nov 2015 19:16:08 +0000

Ik ben er zeker van dat het op een bepaalde manier therapeutisch werkt. Het verstand op nul, keren maar. Toen waren er nog nauwelijks psychologen :–)

By: Tine

Tine — Mon, 16 Nov 2015 10:46:37 +0000

Zo herkenbaar.
Van het uitleggen aan het lief wat keren is tot het moeten uitleggen van de strijkpolicy aan mijn mama 🙂

By: Saskaya

Saskaya — Mon, 16 Nov 2015 10:39:56 +0000

Haha. Mijn beide (bejaarde) buurvrouwen keren ook wekelijks (op vrijdagochtend) het trottoir voor hun deur. De volledige breedte van hun gevel, en hun werk stopt (uiteraard) waar onze gevel begint. Twee heerlijk blinkende (nu ja) stukjes trottoir in de straat, en tussenin ons ‘laat maar waaien’-stukje. En elke keer weer zuchten als ik toevallig buitenkom als zij staan te keren, want ik verpest het wel zo’n beetje voor hen, denk ik.

By: José Ruysevelts

José Ruysevelts — Mon, 16 Nov 2015 10:14:53 +0000

Ik zie je oma , voor mij was het Maria , nog zo voor mij..
Een harde werker , een groot gezin en inderdaad , die oprit moest er , zeker in die tijd, propertjes bijliggen.. Je mag de buren geen gelegenheid tot roddelen geven…

Natuurlijk , was het “keren” van de oprit , ook een gelegenheid om een praatje te maken met toevallige passanten .. In een dorp kent iedereen iedereen.. En zo werden ook de laatste nieuwtjes uitgewisseld.. In een tijd zonder facebook , gebeurde alles nog mondeling .. face to face … Ik vond je oma een toffe vrouw … Ik heb haar kinderen , waaronder jouw mama in mijn klas gehad ..Als ik straks mijn wijntje drink… (bij het eten!!!) zal ik effe op haar toasten..

By: goofball

goofball — Mon, 16 Nov 2015 09:32:15 +0000

zo weinig mogelijk doen…’k vind dat een super strategie. Wij passen die onbewust ook toe

By: 10a

10a — Mon, 16 Nov 2015 08:34:43 +0000

Mijn grootmoeder van 90 doet dit nog elke dag. Er wordt dan regelmatig een praatje gemaakt met toevallige passanten. Wat een mens al niet komt te weten op die manier 🙂
Een propere oprit én je sociale contacten onderhouden dat is wat “keren” betekent volgens mij.

By: Sofie

Sofie — Mon, 16 Nov 2015 07:19:45 +0000

Elke ochtend passeer ik om 6u15 (!!) een ouder vrouwtje die elke ochtend haar goot staat te keren…. en dan denk ik ook, hmm laat het stad dat bij mij maar komen doen 🙂