Comments on: Hoe Felix een Felix werd

By: Hoe Juliette een Juliette werd | Fiekefatjerietjes

Hoe Juliette een Juliette werd | Fiekefatjerietjes — Thu, 30 Mar 2017 06:01:46 +0000

[…] gebruiken tijdens hun zoektocht, en toen dacht ik ineens weer aan de blogposts die onder andere Sofie en Kelly een tijd geleden schreven. Tijd voor een verhaal over onze […]

By: Ine Van Herck

Ine Van Herck — Fri, 10 Feb 2017 10:21:49 +0000

Lijstjes, lijstjes, oneindig veel lijstjes… Maar ook hier kwamen er geen lijstjes terug van mijn man… Toen ik bijna 7 maanden zwanger was maakten we een tripje naar Normandië, het laatste onder ons tweetjes. En een lange autotrip waarbij mijn man niet kon ontsnappen bleek het goeie moment om samen nog een keer na te denken over de namen en wie zouden vragen als meters en peters. Bij thuiskomst waren de namen gekozen (Mathijs & Quinten) 🙂

By: Tine

Tine — Fri, 03 Feb 2017 09:19:24 +0000

Had ik vijftien jaar geleden mijn kinderen gebaard, ze hadden waarschijnlijk een zeer Vlaamse naam meegekregen. Janne heb ik altijd een topnaam gevonden. Vijftien jaar geleden had ik de namen die mijn kindjes uiteindelijk hebben gekregen als te chichi afgedaan. Maar dan begonnen mijn broers en zus te trouwen/samen te wonen met een halve Fransman/halve Australiër, een Duitstalige Zwitserse en dan nog een Japanner (en zij wonen ook in Australië). En dan vond ik toch dat ik namen moest nemen die ze ten minste kunnen uitspreken. Bij de jongensnamen zijn er veel namen die echt bij onze taal horen, maar perfect zouden kunnen in een andere taal: Willem, Floris, etc. Bij de meisjesnamen vind ik dat moeilijker, en ik heb het geluk twee meisjes te hebben (ik ga niet liegen, ik ben daar heel blij mee). Ik wou graag een Liesje. Maar Lies in het Engels….toch maar niet. Ik heb nu een Alice…Aliesje dus. Dan was het zoeken voor een naam voor haar tweelingzusje. Ik hoor graag Ada, Anna, etc. maar ik vond twee namen met dezelfde beginletter geen goed idee. Het is dus Clara geworden.
En eigenlijk lagen de namen pas echt vast toen ik naar het OK werd gerold voor een spoedkeizersnede. Plots schoot het mij te binnen dat ik nu echt wel moest beslissen.

By: Anna berg

Anna berg — Wed, 01 Feb 2017 11:22:12 +0000

Vijf keer een jongensnaam moeten zoeken en dat ging eigenlijk vanzelf. Vlaams en kort.

By: Sofinesse

Sofinesse — Tue, 31 Jan 2017 10:30:44 +0000

In reply to sofie. Awel, het is dat ik niets liever wil dan een derde kindje. Maar zo simpel is het helaas niet :)

By: sofie

sofie — Tue, 31 Jan 2017 10:21:32 +0000

In reply to Sofinesse.

Bedoelde gewoon dat “derde kindje” toch wel blijft spelen op de achtergrond. Niks slechts bedoeld hoor 🙂
Wat jullie ook beslissen, succes ermee (en 3 jongens is ook leuk 🙂 )

By: Sofinesse

Sofinesse — Tue, 31 Jan 2017 04:47:00 +0000

In reply to Sofie. Ik zie de grap er eigenlijk niet zo van in. :/

By: Evi

Evi — Mon, 30 Jan 2017 19:59:11 +0000

Wij hadden meteen een naam voor een meisje, een jongen daar waren wij (en ik dan vooral) ook niet op voorzien. Tot er op die echo een piemeltje te zien was. Ook hier werden er heel wat lijstjes samengesteld, het enige wat we zeker wisten was dat we een korte naam wouden aangezien de achternaam al vrij lang is. Best wel lang gezocht, gewikt en gewogen en plots hadden we beide iets voor Tuur. Die naam is het uiteindelijk geworden en het is er een die perfect bij ons zoontje past 🙂

By: Caroline

Caroline — Mon, 30 Jan 2017 19:05:53 +0000

Dag Sofie,

Ik volg jouw blog al een tijdje. Heel leuk en onderhoudend. Ik heb nog nooit een comment geplaatst op jouw posts. Al vaak gedacht, maar nooit gedaan. Nu vond ik dat ik echt wel moest reageren. Wij hebben zelf namelijk ook een Felix. Al bijna 3 jaar een bron van geluk in ons leven. Het grappige is dat we ook een dochter hebben met een naam die jullie beiden ook OK vonden, nl. Ella 🙂 Moesten jullie voor een derde gaan en moest het een jongen zijn dan kan ik jullie als tip alvast de naam van ons derde kind voorstellen: Tobias 🙂 Maar ik hoop dat jullie, als (of wanneer :-)) jullie voor een derde gaan, een Ella mogen verwachten… 🙂

By: Nele van Driessche

Nele van Driessche — Mon, 30 Jan 2017 17:30:02 +0000

Nummer werd vernoemd naar het hoofdpersonage van the piano. Ada dus.
Was Ada een jongen geweest, was het een Finn geworden. Naar het hoofdpersonage van de eerste film die we samen zagen. The great expectations. Ik was toen 16.
Toen nummer 2 een jongen bleek te zijn, hadden we opeens geen zin meer in een Finn. Er waren er al teveel rondom ons geboren. Het werd Eppo. Na lang zoeken.
Nummer 3 werd vernoemd naar een star wars-personage. Han. ‘En ja dat is een jongensnaam’ moesten we ee veel bijzeggen.
Toen nummer 4, een derde jongen bleek te zijn, was het heel moeilijk kiezen. Ik wilde Frits. De man wilde een ‘serieuze naam’. Het werd Moses. En ik heb daar lang over moeten nadenken. Maar toen vond ik het opeens een über-coole naam.
En was er nog een meisje geweest, dan was het een Doris geworden. Of een Vera.