Comments on: Het fopspeendilemma

By: Tut ie ‘em of tut ie ‘em niet? * | Sofinesse

Tut ie ‘em of tut ie ‘em niet? * | Sofinesse — Wed, 05 Sep 2012 15:28:03 +0000

[…] je nog dat we met het fopspeen-dilemma zaten? Dankzij jullie massale reacties, was dat snel opgelost. Basiel zou een tutje krijgen. Maar […]

By: Ann Devenyns

Ann Devenyns — Mon, 30 Jul 2012 07:00:09 +0000

Zoonlief wordt in augustus 18, dus al een poos geleden.
Hij heeft 4 maanden borstvoeding gekregen en vanaf dag 1 ook een tut…Nooit problemen mee gehad.
Je verhalen doen me soms vertederend terugdenken aan toen.
Geniet, want voor je het weet zijn ze klaar voor school en universiteit(al dan niet van het leven).

By: annelies

annelies — Sat, 21 Jul 2012 16:11:51 +0000

onze Ferre heeft zo’n lelijke bruine retro tut, die is rond en dus zeer gelijkend op een tepel. Het is de enigste die hij moet hebben de rest speekt hij resoluut uit. Hij krijgt ook nog steeds bv en is nu 4mnden. Ik was ook een beetje bang voor speenverwarring en heb eerst 5 weken gewacht tot ik een tut durfde geven. Maar hij kon soms echt mijn borst gebruiken als tut en dat was vooral ‘snachts soms vervelend. Uiteindelijk heb ik geen verschil gemerkt en belangrijker: hij sliep beter ‘s nacht, vanaf de dag dat hij zijn tutje heeft. Niet onprettig :-)) en meer dan welkom! Veel succes

By: annelies

annelies — Sat, 21 Jul 2012 16:11:22 +0000

onze Ferre heeft zo’n lelijke bruine retro tut, die is rond en dus zeer gelijkend op een tepel. Het is de enigste die hij moet hebben de rest speekt hij resoluut uit. Hij krijgt ook nog steeds bv. ik was ook een beetje bang voor speenverwarring en heb eerst 5 weken gewacht tot ik een tut durfde geven. Maar hij kon soms echt mijn borst gebruiken als tut en dat was vooral ‘snachts soms vervelend. Uiteindelijk heb ik geen verschil gemerkt en belangrijker: hij sliep beter ‘s nacht, vanaf de dag dat hij zijn tutje heeft. Niet onprettig :-)) en meer dan welkom! Veel succes

By: annelies

annelies — Sat, 21 Jul 2012 16:10:04 +0000

onze Ferre heeft zo’n lelijke bruine retro tut. Het is de enigste die hij moet hebben de rest speekt hij resoluut uit. Hij krijgt ook nog steeds bv. ik was ook een beetje bang voor speenverwarring en heb eerst 5 weken gewacht tot ik een tut durfde geven. Maar hij kon soms echt mijn borst gebruiken als tut en dat was vooral ‘snachts soms vervelend. Uiteindelijk heb ik geen verschil gemerkt en belangrijker: hij sliep beter ‘s nacht, vanaf de dag dat hij zijn tutje heeft. Niet onprettig :-)) en meer dan welkom! Veel succes

By: s.

s. — Sat, 21 Jul 2012 08:30:29 +0000

Onze mini kreeg ook borstvoeding, maar kreeg op de materniteit van de vroedvrouw al een tuutje omdat hij een geweldig grote zuigreflex had en ook na het drinken maar op zijn vuistjes bleef sabberen. Zelf voelde ik mij daar aanvankelijk niet zo goed bij omdat ze het eerst zo hard hadden afgeraden, maar uiteindelijk heeft dat geen enkele invloed gehad op de borstvoeding. En die tuut bleek zéér handig om hem te sussen als hij ‘t moeilijk had (refluxbaby) en om hem uiteindelijk in slaap te krijgen.

Ondertussen is hij 14 maanden en krijgt hij overdag alleen nog een tuutje tijdens zijn dutjes. Hij gooit zijn tuutje ook zelf in zijn bed als ik hem uit zijn bedje ga halen. Alleen als hij ziek is, maken we een uitzondering, maar eens genezen is ‘n tuutje voor in bed. Er liggen trouwens drie exemplaren in zijn bedje zodat hij ‘s nachts altijd een andere vindt als hij per ongeluk op eentje gaat liggen en ze dus niet meer vindt.

Ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in dat we hem dat uiteindelijk wel zullen afgeleerd krijgen. Ik ben toch nog geen volwassenen tegen gekomen met een tuut in hun mond. Ik weet wel van een puber die duimt; naar ‘t schijnt is dat veel moeilijker af te leren. ‘t Komt er bij kleine kindjes eigenlijk vooral op aan van gewoontes aan te kweken, zo heb ik gemerkt. En als je iets wil veranderen, dat gewoon te doen en eraan vast te houden. Consequentie en routine müssen sein! 😀

By: Indijan

Indijan — Fri, 20 Jul 2012 22:15:36 +0000

Hier alleen maar bij de eerste een tut. Als ik alleen al maar denk aan het bloed, zweet en tranen om die af te schaffen, ben ik blij dat we dat we dat bij de volgenden niet gedaan hebben. Jij loopt tenslotte met twee gratis tutten rond 😉

By: Hermelijn

Hermelijn — Fri, 20 Jul 2012 10:35:13 +0000

Ik heb mijn dochter in het begin ook resoluut een tutje ontzegd, ze vroeg er ook echt niet naar. De borstvoeding liep supervlot, ik heb tot 8 maand zelf gevoed. Maar toen ze een maand of 2 werd (ik herinner me de dag nog levendig, er waren al heel wat vader-moeder discussies aan voorafgegaan) stak ze ostentatief haar duim in haar mond. Dat was voor ons het signaal om haar een tutje te geven. Het heeft nooit invloed gehad op de BV en zij haalt er heel wat troost uit. Ik moet haar tegenwoordig wel wat intomen en probeer enkel een tutje te geven bij het slapengaan, maar dat lukt lang niet altijd. Soms is het gewoon ook handig om haar te sussen.

By: Sarah

Sarah — Thu, 19 Jul 2012 11:31:06 +0000

Wat die (mogelijkse) overproductie betreft: inderdaad niet zomaar beginnen afkolven. Op die manier geef je je lichaam alleen maar het signaal dat er meer melk aangemaakt moet worden.
Ik ben beginnen blokvoeden (zie http://www.borstvoeding.com/problemen/vproductie/veel2.html) , maar misschien voor alle zekerheid toch eerst even contact opnemen met je lactatiedeskundige.
In her artikel van de link staat dat je eerst volledig moet leegkolven, maar dit is enkel het geval bij extreme overproductie. Ik zou dat echt niet zomaar doen….

En over dat huiluurtje: kan Basiel dan niet gewoon een uurtje tuteren aan de borst?

By: Tine Jacobs

Tine Jacobs — Thu, 19 Jul 2012 09:39:13 +0000

Hier bij de eerste vanaf dag 2 een tutje gegeven, op raad van de vroedvrouwen in de materniteit. Problemen gehad met productie en ik kreeg van de borstvoedingsorganisatie te horen dat de tut daar zeker de oorzaak van was. De lactatiekundige vond het niet zo’n probleem.
Uit schrik bij nummer twee geen tut gegeven, die was ook iets rustiger, maar na een paar weken voelde ik me wel een levende tut. Als we bezoek hadden en het ventje had het moeilijk en ik legde hem aan, kreeg ik alle commentaar over me. Heeft dat arme ventje geen tutje? Ik voelde me een slechte moeder 🙂 En ondanks geen tut, had ik ook bij nummer twee problemen met de productie. De lactatiekundige heeft me dan ook verzekerd dat een tut geen ergere productieproblemen zou veroorzaken en na 6 weken heeft nummer twee ook een tut gekregen. En ik heb geen minuut spijt gehad van die beslissing, want mijn twee koters zijn gewoon tutters en ik denk dat ze dat van hun moeder hebben, ik heb tot mijn 6 getut. Gelukkig is de dochter zonder veel problemen vanaf haar 3de volledig tutvrij en bij nummer twee zal het ook wel lukken.
Mijn raad: volg je gevoel, als je denkt dat het kind er deugd van heeft en je verwacht geen problemen met de voeding, gewoon doen. En misschien moet je eens raad vragen aan een goede lactatiekundige. En niet zoals mij bij nummer 1, aan de borstvoedingslobby 🙂