Topverhaal zeg!

Het was de enige keer dat ik jullie gehoord heb hoor. Wij, Westouternaars, zijn het gewoon vakantielawaai te horen, er zijn hier veel kamphuizen met elk hun ochtendlied en sirenes om te etenstijd in te luiden. Wij kunnen niet meer zonder! Wel, over de weetjes van de hoeve: Voor Nathalie het kocht, was het in handen van een koppel die een eigen tehuis hebben in De Haan, een soort groot pleeggezin. Zij kwamen daar elke vakantie logeren. Mijn tante en nonkel wonen in de Blauwepoortstraat, ik kwam er vaak logeren, mijn nichtjes en neef waren daar goed thuis. (niet iedereen mocht binnen in de hoeve). Enfin, ik mocht dus ook binnen. Eén groot prachtig domein was het! Van die oude schommels die op schepen lijken, grote wipplanken waar je met 4 of 6 op kon, boomhutten, kabouterhuisjes, een oud theaterzaaltje met van die klapstoelen en verkleedkledij (was trouwens boven in de schuur waar jullie sliepen zie ik op het plan). En niet te vergeten go-carts, zoals aan de zee! Op mijn 14de kwam ik ook in de straat wonen en werd ik verliefd op een jongen die ik dus enkel in de vakanties zag, en het werd mijn eerste lief! Vroeger was er aan de hoeve echt een blauwe poort en ik heb er dus vaak -aan die poort- staan wachten op hem.

Ik hoop dat we niet te veel lawaai gemaakt hebben Storm? Ik heb het verhaal een beetje gelezen op de website en in de boeken die er stonden, maar als jij nog verrassende weetjes hebt: shoot! Heel grappig om te lezen dat jij zo dichtbij was 🙂