Comments on: De scholenkwestie: Het even moeilijke verdict: De Feniks (IV)

By: De scholenkwestie, closure | Sofinesse

De scholenkwestie, closure | Sofinesse — Thu, 03 Apr 2014 14:33:53 +0000

[…] herinnert zich vast nog wel mijn dramatische post over het feit dat we niet de school van onze keuze hadden gekregen. Heb ik daar even wat lelijke […]

By: Magali

Magali — Tue, 25 Mar 2014 19:16:56 +0000

Ben hier voor het eerst beland door een berichtje van Lilith en aangezien het over schoolkeuze ging, intrigeerde het me. Ik heb ook verbaasd de commentaren gelezen. We zijn hier zelf ook op zoek naar een school (in Leuven) en ons systeem is nog steeds dat van kamperen. Ik weet niet wat ik prefereer, maar ik begrijp alleszins dat ze voor zo’n keuzesysteem zijn gegaan in Gent. Dat doen ze trouwens in onze secundaire scholen ook. Wat ik wel ergens een bizar gevoel vond, zijn al die negatieve commentaren hier. Ik ben een blog gestart, ook om mijn (creatief) ei kwijt te kunnen en om soms eens te vertellen over het wel en wee met een man met een beperking en kinderen. Ik zit vaak op meer volgers te hopen, maar als ik hier de commentaren lees dan hoeft dat zo percies niet meer zo hard voor mij 🙂 Anyway, Sofie, het is jouw blog en je schrijft dus wat jij wil wanneer jij het nodig hebt en als mensen het idioot vinden, dan moeten ze het ook niet volgen hé, it’s a free world! Ik kom hier zeker nog langs! Veel succes nog met het schoolverhaal.

By: trijnewijn

trijnewijn — Mon, 24 Mar 2014 11:23:54 +0000

Ik ben hier verzeild door een link in het recentste berichtje van lilith en kreeg een flashback. Ik snap je teleurstelling. Wij zijn net op tijd verhuisd, anders hadden we ook een school moeten kiezen in de brugse poort. Wij woonden het allerdichtst bij de school in de reynaertstraat, maar die wilden we absoluut niet. Verschillende vrienden zijn wel in de buurt blijven wonen en hadden een analoog keuzeprobleem als jullie. Wij konden hier kiezen tussen de niet katholieke school met redelijk kleine klasjes en een goed gevoel en de katholieke school met verschillende klasjes per jaar. Manlief en ik hebben in een kringetje rondgehuppeld toen 2 jaar geleden bleek dat zoonlief naar onze nr 1 school mocht, zeker toen we hoorden dat kennissen die 50m verder woonden niet binnen zijn geraakt.

Volgens vrienden is de feniks stiekem een heel goede school, ook al is het anders. Er zitten 3 contente kindjes die ik zelf ken, hopelijk wordt jullie Basiel volgend jaar ook zo’n content kindje!

By: Patricia

Patricia — Mon, 24 Mar 2014 09:08:57 +0000

In reply to Sofinesse. Ik ben net voor het eerst op je blog beland en vond dit alles heel begrijpelijk op de manier hoe je de situatie omschrijft. Soms is zo'n nieuws de druppel op een rotdag, soms moet je daar eens goed op kunnen vloeken. Vallen en opstaan, maar vallen mag ook al eens. En het was mooi geschreven. Ook even vermelden dat ik absoluut niet in dezelfde situatie zit. Nog niet aan kinderen aan het denken en eigenlijk geen idee hoe of waar ik ooit heen zou moeten wanneer die hypothetisch kinders er dan wel zijn. En toch begrijp ik na je relaas helemaal hoe je je voelt. Komt allemaal goed, maar dat weet je zelf ook denk ik :).

By: Margay

Margay — Fri, 07 Mar 2014 20:46:18 +0000

Het is een raar systeem maar ach, keuzes worden soms volgens rare criteria genomen. Wij wonen in een gemeente naast Gent en hadden volgende keuzes:
1: (zeer) katholieke school waar ouders hun kinderen afhalen aan een poort en dus geen stap op school zelf (mogen) zetten
2: de gemeenteschool die de beste infrastructuur heeft maar ook de grootste school is met meerdere klassen per leerjaar
3: de gemeenschapsschool die dichtst bij ons huis lag, maar een beetje ‘slordig’ is wegens weinig middelen maar wel het meeste groen heeft
We hebben gekozen voor nummer 3 (lekker dichtbij en losjes van sfeer) en nog steeds tevreden (wees gerust, ik heb ook nu en dan frustraties over de gang van zaken, soms veel zelfs, maar ach, we overleven dat wel he).
Jenaplan zou mij wel liggen denk ik trouwens. Succes!

By: Lucy

Lucy — Wed, 05 Mar 2014 14:00:05 +0000

Wij wonen in een Westvlaams dorpje , dorp met de hoofdletter D. En wij hebben dus zogezegd wel de keuze, we kunnen elke dag een 18 km heen en weer rijden naar een andere school en daarvoor een 2de auto kopen, of kiezen voor de dorpsschool (wederom met de hoofdletter D) waar hoekenwerk als lastig wordt ervaren, waar alles er ingedreund en er in gestampt wordt, waar talentgericht werken uit den boze is, nee, zoveel mogelijk oefenen op wat ze niet kunnen, waar je als kind uit de klas gehaald wordt tijdens de knutsel- of turnles om naar de taak (en dat heet nog zo) leerkracht te gaan en zo de leukste momenten mist… maar we maken daar het beste van… en alles heeft ook voordelen… opgroeien in een dorp, spelen bij de buren met een hele resem kinderen uit de buurt, helpen bij de boer, fruit plukken in de zomer….

By: Veerle

Veerle — Tue, 04 Mar 2014 18:55:51 +0000

Ik begrijp Sofie én sommige reacties. Ik begrijp Sofie omdat het menselijk is om de beste school voor je kind te willen, en wat ‘beste’ is sluit aan bij je eigen normen en waarden. Het is normaal dat ze ontgoocheld is, ze hoeft zich daar niet voor te verantwoorden.

Tegelijk ga ik akkoord met de uitspraak dat het voor Gent (en nog andere grote steden) niet logisch is dat ouders 100% vrije keuze hebben. Gent heeft zich tot doel gesteld om een sociale mix te realiseren. Dat is een nobel doel, ook al betekent het dat sommige ouders (veel) water bij hun wijn moeten doen.

Maar ik heb het gevoel dat Sofie dat zelf ook weet. Ze schrijft nergens dat ze niet achter het systeem staat, ze schrijft enkel dat ze het er zelf, in deze situatie, moeilijk mee heeft.

Ik hoop dat Basiel gelukkig wordt op zijn school, en dat het vertrouwen kan groeien. En verder hoop ik dat het systeem blijkt te werken en dat Gent erin slaagt die sociale mix te creëren.

By: Katrijn

Katrijn — Tue, 04 Mar 2014 14:49:47 +0000

Ik kan Sofie heel goed begrijpen. De Feniks zal vast wel een goede school zijn, maar het is een jenaplanschool en dus zeker geen “traditionele” school zoals de Piramide. Ik woon in dezelfde buurt en ik zou de Feniks ook niet als eerste keuze opgeven voor mijn toekomstige kinderen. Het soort onderwijs dat je voor je kind kiest, is tenslotte een persoonlijke keuze. Ik kan erg goed begrijpen dat het gevoelig ligt.
De reacties van sommigen hierboven vind ik aanvallend en kwetsend. Niemand verplicht jullie om deze blog te lezen en nog minder om te oordelen over het leven van een ander.
Sofie, blijf verder schrijven zoals je bezig was! Ik vind het echt niet nodig dat je je tekst censureert. Een beetje overdrijving hoort bij een blogpost.

By: Ineken

Ineken — Tue, 04 Mar 2014 10:08:43 +0000

Niet de keuze van je hart kunnen volgen zou ik ook verschrikkelijk vinden. Ik heb die wat de schoolkeuze voor onze kinderen betreft wel kunnen volgen. Het pedagogische project was een stap in het onbekende (ze gaan naar een leefschool en zelf heb ik in het traditionele onderwijs gezeten) en daar heb ik, ondanks dat het de keuze van mijn hart was, toch wat uurtjes van wakker gelegen. Drie jaar later heb ik nog geen seconde spijt gehad van onze beslissing. Ik hoop dus dat het pedagogische project van de Feniks je aangenaam zal verrassen.

By: Lar

Lar — Tue, 04 Mar 2014 09:09:46 +0000

Je hoeft je niet te rechtvaardigen Sofie: het is jouw blog én jouw leven! Iedereen die hier aan het zeveren is ‘er zijn ergere dingen in het leven’: ik vind dat echt een vreselijke argumentatie. Volgens die argumentatie mag je dus, als je niet straatarm bent, een levensbedreigende ziekte hebt, eenzaam bent, en ik weet niet wat, nooit over iets klagen, want er zijn altijd ergere dingen. Niemand in Belgie, of bij uitbreiding in Europa, zou zich dus slecht mogen voelen of ‘zagen’ (zoals de personen die dit argument gebruiken zeggen) want ‘in Afrika zijn ze aan het verhongeren’. Je mag je niet slecht voelen omdat je ziek bent, want er zijn mensen met kanker. Je mag je niet slecht voelen of ‘zagen’ omdat je je werk en gezin moeilijk kan combineren, want ‘jij hebt tenminste een gezin/werk’ of ‘wat dan met alleenstaande ouders of werklozen’. Echt zo’n dom argument. Iedereen heeft zijn/haar eigen leven, heeft zijn/haar eigen persoonlijkheid en beleeft dat op zijn/haar eigen manier. En het is een blog, volgens mij is het dan toch de bedoeling dat het hier gaat over het leven van Sofie en hoe zij daarmee omgaat. Hier dan komen zagen en met het vingertje wijzen, en ronduit grof zijn, is gewoon ongelofelijk arrogant. Oplossing is simpel: lees het dan niet! Het is hier inderdaad geen nieuwssite. Ik zeg niet dat ik hetzelfde zou reageren als Sofie, maar mijn god, dat veroordelend gedrag ben ik zo beu. Niemand hoeft te bepalen hoe iemand anders reageert of zijn of haar leven ervaart.

Dus Sofie: trek het je niet aan en blijf gewoon doen waar je mee bezig bent. Ik ken je niet, maar ik vind het heel leuk dat je op zo’n toffe manier je leven openstelt voor anderen!