Comments on: Hartig(er).

By: Leen

Leen — Sat, 05 Oct 2019 08:30:00 +0000

Hier ook die switch gemaakt de voorbije jaren, dat is zo gegroeid! Gek he hoe je smaak kan veranderen met ouder worden….

By: Kristien

Kristien — Fri, 06 Sep 2019 19:57:23 +0000

Frieten zonder mayonaise tellen niet.
Toch niet in mijn hoofd…

By: Kristien

Kristien — Fri, 06 Sep 2019 19:56:53 +0000

In reply to Sofinesse. Whahahah 😂

By: Anna Berg

Anna Berg — Thu, 05 Sep 2019 18:28:15 +0000

Mijn probleem is dat ik zowel hartig als zoet lust met een voorkeur voor zoet. Alleen marsepein, orgaanvlees en insecten krijg je aan mij niet verkocht. 😉

By: ysabje

ysabje — Thu, 05 Sep 2019 14:16:43 +0000

mayonaise is een topsaus. echt.

By: Gwen

Gwen — Thu, 05 Sep 2019 09:31:11 +0000

Ik ben ook van kamp gewisseld, maar in omgekeerde richting. 😀
Vroeger kon ik mij niet voorstellen dat ik het voorgerecht zou overslaan om achteraf een nog dessert te kunnen eten, maar sinds mijn zwangerschappen is het dessert een heel belangrijk deel van de maaltijd geworden.
Ook als ik ‘s avonds nog wat wil sneukelen ga ik nu eerder iets zoet nemen ipv zout. Ik ben oprecht teleurgesteld zijn als blijkt dat we geen chocolade meer in huis hebben! De zak chips daarentegen blijft onaangeroerd in de kast liggen (tot mijn vriend hem ‘kraakt’, hij heeft geen last van kampwissels door de zwangerschap). Enkele jaren geleden was dit echt on-denk-baar!

By: Veerle

Veerle — Wed, 04 Sep 2019 17:26:12 +0000

Ik kan zowel genieten van een ferme zak peper & zout-chips als van een moulleux mouilleux hoe-schrijf-je-het-en-hoe-spreek-je-het-eigenlijk-uit?

Ik ben niet van kamp gewisseld maar die twee zwangerschappen deden wel wat met mijn voorkeuren. Bij mijn dochter had ik heel veel zin in mandarijnen in blik (ooit gegeten? met mandarijnen hebben die eigenlijk niks meer te maken) en augurken. De gedachte aan Chinees eten deed me kokhalzen, ik maakte zelfs een ommetje om niet voorbij het Chinese restaurant te moeten komen.
Bij mijn zoon at ik alles. (Op vlees na, dat eet ik nooit.) Ik was continu misselijk, tenzij ik at. Dus at ik. Dat begon ‘s ochtends vroeg en dat eindigde vlak voor ik ging slapen. Op een gemiddelde avond at ik (nadat ik het verse eten dat mijn man had gekookt, naar binnen had gewerkt) nog een magnum, een zak m&m’s en een pak kaaskoekjes van Tuc. Zo ging dat toen. En zo gingen de kilo’s ook, maar het was de enige manier om niet misselijk te zijn. Die misselijkheid duurde trouwens tot een week voor de bevalling. Mijn dochter keek al niet meer op als ik naar het toilet spurtte met een hand voor mijn mond.

By: Annick

Annick — Wed, 04 Sep 2019 16:31:08 +0000

Goh, een dessert hoeft voor mij nu ook niet meer zo op restaurant terwijl dat vroeger toch wel een must was. Maar mijn dagelijkse portie mignonettes kan ik toch moeilijk laten liggen… Liefst de melkchocolade versie, maar tegen de praliné zeg ik geen…nee! 😉 En een kaasschotel is voor mij een volwaardige maaltijd. Dus ja, zoet en zout, ik kan met allebei wel goed weg.

By: Sofinesse

Sofinesse — Wed, 04 Sep 2019 11:05:22 +0000

In reply to Ann. Ja klopt! En dan vroeg de ober kei droog "met of zonder slagroom" :)?

By: Ann

Ann — Wed, 04 Sep 2019 10:48:16 +0000

Ik heb dat dus ook, en ik ben nog nooit zwanger geweest!

Vroeger was ik teleurgesteld als er geen crème brulée op de menukaart stond, vandaag ben ik dat als er geen carpaccio of garnaalkroketjes zijn.

Ooit één keer overwogen om een kaaskroketje als nagerecht te vragen (een anekdote die ik mij van jou herinner, was dat je vriendin Anke toen niet?), maar dat durfde ik toch niet zo goed… 😀