Comments on: En hoe was uw weekend? https://sofinesse.be/en-hoe-was-uw-weekend/ Een blik in mijn leven, op het leven, op de wereld en alles wat daar rond staat te springen Tue, 04 Nov 2014 12:25:14 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 By: Sofinesse https://sofinesse.be/en-hoe-was-uw-weekend/#comment-30658 Wed, 24 Apr 2013 08:29:12 +0000 http://sofinesse.be/?p=2334#comment-30658 In reply to Veerle.

Ik denk dat je het niet zo goed begrijpt Veerle :-). Ik wil helemaal niet trouwen met alles erop en eraan (ik ben een gierige pin en zou daar heel moeilijk geld aan kunnen geven), maar toch wel een klein beetje iets van maken. Mijn lief is heel duidelijk. Hij wil gerust met mij naar het gemeentehuis wandelen en twee getuigen van straat plukken, maar hij wil geen ‘trouwdag’. Hij vindt het verschrikkelijk om in de belangstelling te staan. Hij weet perfect wat ik wil, want ik kan dat uiteraard gewoon zeggen. Maar hij wil dus niet. Als ik het hem vraag, zegt hij gewoon nee. Het gaat hier niet over misverstanden, het gaat hier volledig over onwil! 🙂 (En helemaal zonder ‘trouwdag’, dat zie ik dan weer niet zitten. Ik wil de mensen die ik liefheb, daar heel graag bij.)

]]> By: Veerle https://sofinesse.be/en-hoe-was-uw-weekend/#comment-30607 Tue, 23 Apr 2013 18:49:30 +0000 http://sofinesse.be/?p=2334#comment-30607 Ah, het gaat over trouwen. Daar kan ik helemaal niet over meespreken want wij zijn in de rapte getrouwd omdat dat financieel beter uitkwam en het kon me geen ene moer schelen. Ik ben getrouwd in een jeansbroek, op het gemeentehuis van Sint-Denijs-Westrem, want dat van Gent zat vol trouwende koppels voor maanden ver. Mijn zus was getuige en kreeg de slappe lach toen ze de tweede naam van mijn vriend (die daarna mijn man was) hoorde. We zijn ook nog wat gaan drinken op café daarna. Mijn schoonouders waren kwaad dat er geen behoorlijk feest was. Maar zo’n feest was het verste van mijn zorgen. Een kleed, doe me dat niet aan. Ringen draag ik sowieso niet. En veel uitgeven om een avond lang verplichte nummertjes te doen voor mensen die ik heb uitgenodigd omdat dat hoort … ik denk dat ik nog liever een week lang buikgriep heb.
Maar ik heb begrepen dat niet iedereen er zo over denkt. Het verbaast me zelfs dat zoveel vrouwen verwachten dat hun man het initiatief neemt, op de ‘klassieke’ manier. Niks op tegen, hoor, ik gun iedereen dat wat hij of zij het liefste heeft. Maar toch: als je écht wil trouwen, met alles erop en eraan (of zelfs maar met de helft erop en eraan), dan zou ik dat ook gewoon zo zeggen. Geen misverstanden. Misschien niet helemaal zoals je op voorhand had gehoopt qua aanzoek, maar toch: de dag die er dan misschien op volgt, zal dat goedmaken. Denk ik.

Oja, en voor je denkt dat ik een verstandshuwelijk terecht ben gekomen: ik zie mijn man doodgraag, maar wij zijn allebei verre van romantische types. Nuchter genoeg in elk geval om ondertussen onze trouwdatum vergeten te zijn. (Ik kan die wel opzoeken in ons trouwboekje, dat dan weer wel.)

]]> By: Lies https://sofinesse.be/en-hoe-was-uw-weekend/#comment-30542 Tue, 23 Apr 2013 08:22:10 +0000 http://sofinesse.be/?p=2334#comment-30542 Over dat waar ge nooit meer iets over gaat zeggen (right!) en waarvan ge hoopt dat het vanzelf wel gaat komen als ge genoeg geduld hebt: ik wil uw dromen niet doorprikken, want misschien is diene van u heel anders dan diene van mij, maar ik wacht nu al 7,5 jaar. Soms komt dat een jaar niet ter sprake, soms geef ik eens een hint, maar ik heb ook al gewoon rechtuit gezegd ‘schat, ik wil graag trouwen, maar ik ga niet zelf het initiatief nemen, ik verwacht een deftig aanzoek en ik ga ervan uit dat ik geen tien jaar moet wachten’. Qua hint kan dat niet duidelijker zijn, toch? Awel kijk, we zijn dus intussen al 7,5 jaar, een huis en twee kindjes verder, en ik wacht nog altijd. * tikt met vingers op bureau *

]]>