Wij deden wel een babyborrel. En ik kreeg ook bezoek want het hoeft toch niet of/of te zijn. Maar de eerste weken was ik wel altijd zo moe en graag in mijn bubbel, dus dan hoefde al dat bezoek nog niet. Maar de kraamhulp vond ik wel geweldig. Ik kroop wel met mijn kindje in de slaapkamer in bed als ze me stoorden of ik stuurde ze op boodschappen. Maar continu een propere living/keuken , volle frigo, verse stoofpotjes op het vuur en kraamkost om in te vriezen, een oppas als je eens een deugddoend bad wil doen, morele support als er net een huiluurtje is en een verse cake iedere keer je bezoek verwacht….geweldig! Of ze kunnen je andere kinderen van school ophalen als je babietje net op dat moment hoogdringend maar op dooie gemak wil bij jou drinken. Ja echt, kraamhulp da’s een gerief hoor. En als je niet meer op camping living woont kan je ze ook ontwijken als je geen gezelschap wenst.

Voor de babyborrel: nee de baby heeft daar niets aan uiteraard, ook niet aan het thuisbezoek. Maar met een hele uitgebreide familie die heel ver woont is zo 1 moment wel leuk en dan is het een beetje een gelegenheid voor een familie reunie en vaak ook een vriendenreunie van groepjes vrienden die elkaar anders te weinig tegen komen. Maar soit, da’s geen must eh, ik vond het zelf wel leuk, maar ik heb daar dan ook geen tralala over gemaakt of over gestrest. Gewoon een leuk moment om samen te komen en een glaasje te drinken.

Groot gelijk met dat moederschap go with the flow. Ik weiger ook te piekeren over mijn opvoedkundige gaven. Ik zie ze graag en doe mijn best.

Lap een meisje 😂 Dikke proficiat!

Hier mama van 3 héérlijke meiden, druk maar de max!

Jullie gaan dat kei goed doen!

Maar nu die kleine sloeber er is, geniet ik met volle teugen. Alles puur op moedergevoel. Het feit dat de 2 oudere wat in leeftijd schelen (9 en 6) maakt dat ik best wel wat hulp krijg en er altijd iemand is om die kleine te entertainen wanneer de huishoudelijke klusjes roepen.
De eerste vraag die ik steevast krijg van mensen die me nog niet gezien hebben na de bevalling “ale zo 3, dat is toch druk he!” maar ik vind dat best meevallen. Was hij niet zo een moeilijke baby geweest die eerste 5 maanden (als in nooit langer dutten dan 30min en ‘s nachts nooit langer slapen dan 2u) dan hadden we zijn aanwezigheid mss niet eens gemerkt in huis 🙂

Minder cadeautjes mss wel, maar uiteindelijk heb je ook al zo veel dus wat maakt het uit. Ik merk dat ik bij de 1ste ook nog veel van wat vagere kennissen kreeg maar die contacten zijn door het niet meer kinderloze leven toch wat meer verwaterd. Enkel de echte goede vriendschappen blijven over en die waren helemaal in de wolken met nummertje 3.

Een babykamer heb ik nooit ingericht. Ook nooit gesnapt eigenlijk. Hier hebben ze tot hun 2 jaar bij ons op de kamer gelegen en ik denk dat nummer 3 dit ook zal doen. Daarna zullen we de kamers verdelen zoals de oudsten het wensen. Voorlopig staan ze te popelen om met 3 samen te slapen. We zullen zien hoe dat evolueert 🙂

Een co-sleeper was ook iets wat ik bij de 2 andere niet had. Uiteindelijk hebben we 1 zijkant van het ikea-bedje gehaald en staat dit tegen ons bed aan. Met bijna 8 maanden op de borstvoedingsteller gaat voeden zo heel vlotjes ‘s nachts. En is hij wat ouder en minder te vertrouwen dan zetten we die zijkant er gewoon terug aan.