Comments on: De wereld van neonatologie.

By: ysabje

ysabje — Sun, 29 Sep 2019 16:14:00 +0000

Als ik het lees voel ik het. Je schrijft me er helemaal mee in. Ik krijg er telkens tranen van in mijn ogen. Dat onvermijdelijke, niet willen en toch ook niets anders willen dan voor haar vechten. Wat een tijd. Dit is een soort van trauma met een groot cadeau, nl je dochter. Zo dubbel. Dat ze groter en sterker moge worden dan ons allemaal. x

By: Sien

Sien — Fri, 27 Sep 2019 20:14:19 +0000

Wat een flink poppemieke, die Rosalie van jullie! Moet moeilijk zijn om haar daar te moeten laten elke dag. Maar .. ooit komt ze mee naar huis, en dan gaat ze vast en zeker platgeknuffeld worden door haar twee grote broers. Dat gaan keischattige foto’s worden, zo’n prinsesje en dan die twee stoere jongens erbij. Intussen blijven we elke dag duimen voor haar! Dat de mijlpaaltjes elkaar snel mogen opvolgen!

En amai zeg, jij gaat nog naar schoolfeesten en al. Ik zou daar de energie niet voor kunnen opbrengen. Ik denk dat je echt een SUPERmama bent. Kijk maar eens naar die stralende gezichtjes van je twee zoontjes op het schoolfeest. Maar voel je niet schuldig als je de fut niet hebt en thuisblijft. (makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, dat ‘grenzen bewaken’ want daarvoor is er veel te veel gebeurd, maar je weet wat ik bedoel he)

By: Ariane

Ariane — Fri, 27 Sep 2019 09:05:11 +0000

Ook van mij heel veel sterkte, een moeder heeft bovenmenselijke oerkrachten. Verzorg jezelf, jij moet er over enkele maanden staan om Rosalie mee naar huis te nemen! Ik duim elke dag voor Rosalie, ik geloof erin, samen met velen!

By: Anne Dekkers

Anne Dekkers — Thu, 26 Sep 2019 06:30:09 +0000

Veel sterkte en moed in deze onzekere tijden… Ik kan me niet eens voorstellen wat dit met je lichaam, geest en hart doet. Mijn gedachten zijn bij jullie. Ik duim dat jullie mooie Rosalie langzaam maar zeker sterker in deze wereld komt te staan. Dat de fietstochtjes naar het UZ steeds iets lichter mogen worden, ondanks de aankomende herfst.

By: Judritza

Judritza — Wed, 25 Sep 2019 00:42:19 +0000

Heeeeeeel veel sterkte en liefde jullie kant op!

By: Jessica

Jessica — Mon, 23 Sep 2019 11:20:32 +0000

Af en toe check ik je blog en zag weer een nieuwe staan. Heel veel sterkte en kracht in deze rollercoaster. Probeer, zover mogelijk, te genieten van jullie mooie maar vooral sterke meid, jullie wonder. Kan me half niet voorstellen hoe zwaar dit voor jullie moet zijn.

Groetjes,
Jessica
(Asherman-groep)

By: Anna berg

Anna berg — Mon, 23 Sep 2019 10:19:38 +0000

Van uur tot uur. Dag na dag. Tussen angst en hoop. Een mens kan heel veel aan. Zeker als anderen hem of haar dragen.

By: Katleen

Katleen — Sun, 22 Sep 2019 20:28:53 +0000

Ik leef met je mee en blijf duimen voor Rosalie!

By: Liesbeth Verelst

Liesbeth Verelst — Sun, 22 Sep 2019 19:33:31 +0000

Hey Sofie,
Hier ook élke dag als ik thuis kom steek ik vaak nog meer mijn jas nog aan die ferme kaars aan en denk ik aan jullie. En verder hoop en bid ik voor jullie en jullie prachtige dochter. Dat het uiteindelijk goed komt. En tijdens dat gebed ben ik ook erg dankbaar en tel ik de zegeningen of wonderen die jullie ondanks al het andere wat verkeerd liep toch mochten ontvangen namelijk dat jullie boven alle verwachtingen een dochter hebben die al kaka doet lees ik en inderdaad zo mooi is. Deze gedachten geven hoop en moed die ondanks alles ik langs deze weg naar jouw wil zenden.

Liefs
Liesbeth

By: Caroline

Caroline — Sun, 22 Sep 2019 11:21:11 +0000

Veel sterkte/moed/liefde, dingen die jullie al in overvloed hebben getoond. Veel liefs