Comments on: De dag van vandaag

By: Marijke

Marijke — Wed, 17 Apr 2013 15:16:38 +0000

Ik heb dezelfde vragen en ik weet ook niet of ik iedere keer de juiste keuzes heb gemaakt. En wat ik ook heb: angst voor het onbekende…

By: bé

bé — Tue, 16 Apr 2013 22:09:59 +0000

moeders zijn keihard tegen mekaar jong 😉

By: Veerle

Veerle — Tue, 16 Apr 2013 12:05:06 +0000

Ik denk dat het een typisch fenomeen is bij jonge moeders. Iedereen zit met twijfels, want opvoeden is niet altijd gemakkelijk: we hebben nooit erg veel ervaring, het ene kind is het andere niet, de combinatie met andere rollen (partner, werknemer …) is niet evident. Als gevolg daarvan probeert iedereen bevestiging te zoeken, en dat gebeurt soms door harde standpunten in te nemen. Bij de hele discussie over borst-of flesvoeding is dat bijvoorbeeld het geval. Moeders die zich aangevallen voelen, gaan vaak ook harde standpunten innemen, en zo gaat de bal aan het rollen.
Menselijk, maar niet wenselijk.

By: Sara

Sara — Tue, 16 Apr 2013 11:30:13 +0000

Ben nu wel benieuwd over welk forum dat gaat en wat daar van harde antwoorden gegeven wordt. Zo als zelf jonge moeder zijnde…

By: Veerle

Veerle — Tue, 16 Apr 2013 11:16:09 +0000

Ik denk dat dat vragen zijn waar heel veel mama’s mee worstelen. En ik denk niet dat er een ideaal antwoord bestaat. Er zijn mama’s die 100% thuis zijn bij de kindjes en zich daar supergoed bij voelen, en er zijn mama’s die 100% werken en hun kinderen minder vaak zien en zich daar ook supergoed bij voelen.
De problemen zijn er enkel omdat je je niet goed voelt bij de keuze die je ooit hebt gemaakt.
Ik merk in mijn omgeving dat er redelijk wat mama’s zijn die voltijds blijven werken omdat het financieel anders moeilijk wordt, nu of later. Ik begrijp dat, we komen allemaal liever niets tekort en houden zelfs ook graag wat over om later aan de kinderen te kunnen geven. Maar toch: we moeten keuzes maken. We kunnen niet (of toch de meesten niet) én vaak bij de kindjes thuis zijn, én een mooi huis op afbetaling kopen, én elk jaar een aantal reisjes maken, én de laatste i-phone, -pad of -pod in onze zak hebben zitten. Ik bedoel dit helemaal niet als kritiek op jou, ik merk dat er heel veel mensen moeite hebben om keuzes te maken, inclusief mezelf. We zijn een levensstandaard gewoon die we allicht niet zullen kunnen volhouden. En dat is spijtig, maar niet onoverkomelijk.
Ik ken ook mensen die het anders doen, die weinig werken en vaak thuis zijn, en maar één keer per jaar een reis maken naar een bestemming dichtbij, of gewoon in de tuin kamperen en daar ook plezier aan beleven. Die zelden iets kopen, of vooral tweedehands, of spullen zelf maken. En pas op, het zijn niet allemaal hippies. 😉
Enfin, ik denk dat iedereen voor zichzelf moet kunnen beslissen wat haalbaar is en wat niet, maar het kan toch de moeite lonen om eens stil te staan bij de kosten die we voortdurend maken zonder ze in vraag te stellen. Ik probeer dat nu bewust te doen, en merk dat we eigenlijk op nog heel wat domeinen goedkoper kunnen gaan leven, zodat minder dat de in totaal 170% werken (zoals wij nu doen, ik 70% en mijn man 100%) mogelijk is en zodat we binnenkort dus waarschijnlijk ook effectief nog minder gaan werken om meer tijd met de kindjes door te kunnen brengen.
Nogmaals: geen kritiek, geen beschuldiging, maar gewoon een idee dat ikzelf probeer te realiseren.
Succes!

By: Eveline

Eveline — Tue, 16 Apr 2013 07:15:34 +0000

herkenbaar, Sofie! Als het een troost mag zijn…