Amai, wat een tekst. Ik lees hem een week later, maar het raakt me echt. Op een goede manier hé. Niet alleen schoon geschreven, maar vooral zó de nagel op de kop wat betreft de issues die ik (waarschijnlijk elke moeder wel eens) met mezelf heb, maar niet aan mijn dochter wil doorgeven… of toch met zo min mogelijk van de negatieve aspecten eraan. merci i.

Ben je dan een slechte mama omdat je voor KV kiest? Neen. Iedereen heeft eigen redenen om er wel of niet voor te kiezen. Maar mama’s die voor KV kiezen, moeten niet doen alsof dat even gezond is, vind ik. (Ik zeg niet dat iemand dat hier doet, maar op fora bijvoorbeeld lees ik het soms.)

Zijn mama’s die koste wat kost BV willen geven, te koppig? Neen. Ze hebben hun eigen redenen om dat te willen.

We moeten aanvaarden dat iedereen eigen motieven heeft en dat niemand met opzet iets slechts voorheeft met zijn kind. Ik heb me ook lang gigantisch schuldig gevoeld dat ik op 7 weken gestopt met bij mijn zoon, tot ik besefte: dat schuldgevoel maakt van mij geen betere mama. Ik zou beter blij zijn dat hij gezond is, en de flesjes KV gulzig leegdrinkt.

Dus: BV-mama’s, ga ervoor. Zo goed als je kan. En KV-mama’s: geniet van de voordelen van KV, want die zijn er uiteraard ook.

Goh. Bij mij is de borstvoeding vreselijk hard mislukt: zij kreeg het niet onder de knie, ik kreeg het niet geproduceerd, en na zes weken zijn we gestopt. Het was één van de lastigste dingen die ik ooit heb moeten doen, mijn beeld bijstellen. En ja, ik voel mij nog altijd een loser dat ik fysiek niet in staat was om het allerbeste te doen voor mijn kind, als ik zoiets lees. Maar dat zijn mijn eigen gevoelens, niet de gevoelens die Sofie mij wil geven.

Wat ik ondertussen wel weet: het beste is niet altijd haalbaar, uw best doen wel. En ik weet dat ik mijn best doe voor mijn kind, op een realistische manier. Loslaten is het belangrijkste element van het moederschap voor mij. Op alle gebied.

Ik eis ook heel bewust geen perfectie van mezelf meer, vooral omdat ik niet wil dat mijn kleine perfectie van zichzelf eist, nu en later. Kinderen groeien op door spiegelen: wat gij doet en hoe ge reageert bepaalt wat een kind van zichzelf zal verwachten/wil/doet. Ik wil graag een meiske opvoeden dat niet kapot is van iets dat mislukt, later.

Ik snap wat je bedoelt An. Maar ik heb het er vooral zo lastig mee, omdat de borstvoeding perfect verliep. Maar doordat ik niet meer bij mijn baby kan zijn, loopt het een beetje mis. Dat maakt het heel moeilijk. En zoals ik zei, kunstvoeding is natuurlijk niet verkeerd of ongezond, het is gewoon niet mijn eerste keuze. Ik wil niemand voor het hoofd stoten, echt niet.

maar ik heb deze comment niet zo slecht bedoeld hoor, ik vind het heel mooi van haar, hoe strijdlustig ze wel is

ik wil gewoon zeggen dat sommige uitspraken een gevoelige snaar kunnen raken bij mensen bij wie het niet zo goed gelukt is, dat zij ook het beste kunnen geven, maar dan op een andere manier

Ik denk dat Sofie met deze blog echter wel bewijst dat ze heel goed inziet dat het niet steeds vanzelfsprekend is he, om het aller-allerbeste te geven?