Laat zeker weten hoe dat vakantiehuis in de Westhoek bevalt. Wij gaan met de vriendenkring elk jaar een weekend naar “d’ardennen”, maar elk jaar opnieuw is het zoeken en zuchten om accommodatie te vinden voor zo’n bende van pakweg 30 man. Misschien moeten we toch eens uitkijken naar andere streken.

En hoera dat je een camping mag gaan uittesten, daar zou ik ook geen nee tegen zeggen (al prefereer ik dan toch glamping, ben toch wat een luxebeestje)

Maar als je zegt: “no problem, die heeft geen besef van tijd” dan insinueer je wel dat dat niks uitmaakt voor zo’n kleintje. En dat doet het dus WEL. Daarom dat ik reageerde… En idd triestig voor die mensen die hun kind verplicht moeten achterlaten, maar geef toe, dat zijn er nie zooooveel he… dat zijn toch vooral carrieremama’s die dat al wisten voor de geboorte van hun kindjes, want zaken/studie-reizen enzo, die komen meestal niet uit de lucht vallen :). Soit, ieder doet zijn ding he, maar ik vind die cijfers van niet veilig gehechte kinderen verontrustend hoog :s…

Ik heb ook niet gezegd dat ie me niet gemist heeft he die week, helemaal niet. Maar een kind weet niet of je 2 of 3 dagen weg bent, dat bedoelde ik met geen besef van tijd. Hij was fantastisch goed omringd trouwens. Hij reageerde verre van onverschillig toen we terugkwamen. Wel triestig voor alle mensen die hun kind soms verplicht moeten achterlaten (om welke redenen dan ook). Ik weet ook genoeg van hechting af, je kan me niet bang maken 🙂

Sofinesse, dat een klein kind daar niet onder lijdt als zijn mama weg is, dat is volledig onjuist. Een uur voelt voor een klein kind net veel langer aan dan voor een volwassene. Ik merk bijvoorbeeld toch dat mijn dochter kweenie hoe content is als ze mij terugziet na een dag. Dat heeft ze niet als ik even naar de winkel ben.. De laatste jaren stappen kinderpsychiaters bijvoorbeeld weer af van co-ouderschap. Zelfs als hele kleintjes elke week 1 keertje slapen bij de vader, dan zou dat al negatief zijn voor de hechting. Onveilig gehechte kinderen (en dat zijn er VEEL!) ondervinden daar levenslang nadelen van. De eerste twee levensjaren zouden cruciaal zijn. http://www.lucydanielscenter.org/page/lengthy-separations-between-child-and-parent Ik heb geen tijd nu om betere (recentere) artikels te zoeken maar je moet maar eens googlen op “veilige hechting”. Zelf hebben we die reisjes onder ons twee uitgesteld tot we goed konden communiceren met de kindjes. Dan kan je ‘s avonds al een keer bellen bv… Voor dat moment kon ik daar zelf sowieso niet van genieten :). Die baby/peutertijd is ZO kort, daar wou ik niet teveel tijd van missen zelf. Oh ja, soms denken ouders als ze terugkomen na een langere tijd: kijk, die heeft me nie gemist want die reageert onverschillig. Da’s eigenlijk al een alarmerend teken, want is typisch voor een onveilige hechting. (Mijn vriendin is kinderpsycholoog, en heeft me het een en ander uitgelegd 🙂 ).

En ze kan niet meegaan? Ik heb Basiel voor het eerst een week achtergelaten op 10 maanden (no problem, die heeft geen besef van tijd) en ik kijk er nu al tegenop om Felix 5 dagen achter te laten in oktober (wanneer hij dus al 20 maanden gaat zijn). Want met de borstvoeding zie ik dat eigenlijk niet zitten. Moeders zijn rare wezens 🙂

En zeggen dat mijn lief bang is dat ge beter gaat lopen dan hem 😉

Serieus? Het ziet er alvast veelbelovend uit!