Een verjaardag is feest.

Een verjaardag is feest. 

Het is de dag waarop je als moeder automatisch terugdenkt aan hoe het ging, dat ter wereld komen. Het is de dag die je echte aankomst in de tijd markeert. 
Het is de dag die vanaf dan elk jaar opnieuw een ijkpunt is, een bolletje op je eigen telraam. Want je gaat je eigen weg. Zonder verjaardag zou je misschien vergeten hoe snel en lang en kort die wel is. 


Een verjaardag is feest. 


Het is de dag die het bij jou niet had moeten zijn. Het is de dag in de maand die het niet had mogen zijn. Er moest nog een heel seizoen passeren voor jouw landing in de wereld. 
Het is de dag waarop ik alle grond onder mijn voeten verloor en tegelijkertijd een vat oerkracht opentrok. 


Een verjaardag is feest. 


Het is de dag waarop het geen feest was. Het was gitzwart. Ik wilde je nog heel lang in mijn buik houden, want eruit overheerste de angst om je voor altijd kwijt te raken. Ik wilde je vasthouden om je niet te verliezen. 
Het is de dag waaraan ik niet wil denken. Het was donker. Ik durfde niet van jouw fragiele lijfje te houden, maar toch was ik mijn hart al lang aan jou verloren. Je kneep in mijn hand en claimde daarmee definitief het dochtermoederschap dat veel te kort in mijn schoot was gegroeid. 


Een verjaardag is feest. 


Ook als het de dag is die gestoeld is op een diep trauma. Want het is de dag waarop jij in ons leven kwam. 
Ook al is het dag die het startschot was van een lange gescheiden lijdensweg. Want het is de dag waarop ellenlange knuffelsessies ons hoogtepunt werden. 


Een verjaardag is feest. 


Want het is de dag van jou. Van die pientere, guitige, straffe, krachtige, sterke, fantastische, ongelooflijke dochter van ons. 
Want het is een dag met cadeautjes. Niet met een strikje rond, maar met kleine druppels in mijn ooghoek omdat jij van zo ver komt en hier nu al staat. 


Vandaag is het feest. Want het is jouw dag. Want jij bent een cadeau. 
Want jij is jij. Want jij is de meest wijze dochter die een moeder zich kan inbeelden. Want jij is Rosalie. 


Gelukkige verjaardag liefje. Zoveel feest. 
Nog meer liefde.

This entry was posted in (extreem) prematuur, Dotje, Liefde. Bookmark the permalink.

12 Responses to Een verjaardag is feest.

  1. Els van der Kaa says:

    Proficiat aan Rosalie, aan jullie, aan de sterke bubbel die haar samen zo ver al heeft gebracht. Je schreef iets van ‘oerkracht’, awel, het is nog straffer denk ik. Wauw!

  2. Tinneke says:

    Hieper de piep hoera voor Rosalie, maar ook voor het hele warme nest rond haar!

  3. Evelien says:

    Wat ‘n dochter! Gefeliciteerd!

  4. pieke says:

    van de eerste naar de tweede foto, wat een feest!
    gefeliciteerd met je fantastische dochter

  5. Katrien says:

    Gelukkige verjaardag, Rosalie!

  6. Prachtig meisje. Een dubbel wondertje eigenlijk he. Je bent zwanger geworden hoewel de dokters zeiden dat de kans miniem was, en ze ontwikkelt zich zo fantastisch goed. Proficiat met haar eerste verjaardag!

  7. Sofie says:

    Hoera voor Rosalie! Wat ben ik zo content voor jullie! Vorig jaar was super heftig om te volgen, hier hebben veel kaarsjes gebrand.
    Gelukkige verjaardag mooie, moedige madam!!!

  8. Mie kids says:

    Wat een wonder dochter! Proficiat, zo blij voor jullie.

  9. Ludo says:

    Wat een veerkracht en weer ongelooflijk mooi geschreven. Bedankt om dit te delen.

  10. Dany says:

    Wat een mooie woorden! En wat een wonderkind!

  11. Orphee says:

    Beste Sofie,
    Morgen blaast Tibe zijn eerste kaarsje uit. Helemaal à terme, een vlotte bevalling. Een GBS infectie verpeste de feestvreugde, en amper 1 dag oud kwam de baby-ambulance ons klein brokje liefde halen. Hij kreeg een bedje in zaal B van de NICU in het UZ Gent. Helemaal overdonderd waren wij. En onder de indruk van al die ouders die daar rondliepen alsof ze er al jaren waren. Ook jullie hadden we gezien.
    In december las ik een stuk over jouw blog in een ‘boekske’. In de cafetaria van het lokale ziekenhuis (RSV olé olé). Sindsdien lees ik af en toe je blog. Ik was verbaasd dat Rosalie slechts 9 dagen ouder was dan Tibe. Zoals ik al zei, het leek wel of jullie daar al heel lang waren.
    Tibe heeft maar 2 nachten op zaal B doorgebracht. Na een week wat verder op de gang, mocht hij naar huis. Die 9 nachten waren uitputtend. Ik heb enorm veel bewondering voor de ouders die maanden mogen pendelen tussen thuis (met of zonder kinderen) en hun pasgeboren baby. Als ik eraan terug denk, wordt ik vooral een beetje verdrietig.
    Soit, wat ik vooral wil zeggen: het maakt mij ongelooflijk blij te zien hoe goed het met Rosalie gaat. Daar word ik oprecht gelukkig van. Dat maakt mijn herinneringen een beetje kleurrijker (klinkt dit logisch?)
    Op naar de volgende verjaardag!
    Gr,
    Orphee

  12. Goofball says:

    ze geeft me een grote glimlach op mijn gezicht als ik haar foto’s zie. Ze is zo’n prachtig wonder. Ze verdient haar feest :), ze vormt die dag om tot iets positief.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *