Liefste zomer,

Ik weet dat jij bijna toe bent aan vakantie, maar ik hoop vurig dat je nog een paar weken blijft. Er worden al eens wat zagen gespannen, maar van mij krijg je alleen maar goede punten voor de afgelopen maanden. Ik weet het wel, je hebt het in het verleden al eens laten hangen. Maar zelfs in tijden van regen en grijzige sfeer, zou ik nog altijd een lidkaart van je fanclub durven te kopen. Want zomer, mijn god, wat ben ik gek op jou.

Ik zie de schoonheid in van alle seizoenen, maar tegelijkertijd zou ik ze het liefst van al overslaan. De aanloop naar jou (dat noemen ze ‘de lente’, lieve zomer) vind ik ook nog draaglijk, maar herfst en winter zijn nogal een verschrikking voor mij.  Er zijn best mooie dagen en mooie momenten, maar de algemene sfeer zit voor mij onder nul.

Ik kan maar niet begrijpen wat mensen leuk vinden aan gesloten schoenen met sokken, een dikke laag kleren waardoor je ingesnoerd lijkt en toch nog altijd koud hebt, thuiskomen van het werk in het donker, de chauffage moeten aanzetten (dat is zo duur!) en het gevoel dat vakantie nog mijlenver weg is. Gezellig voor één dag, maar dan heb ik het echt wel gehad.

Als ik bij jou ben lieve zomer, dan ben ik gewoon zoveel meer ontspannen. Zelfs al is het ongelooflijk druk en moet ik werken, het voelt als vakantie. Omdat je buiten kan zitten ’s avonds, omdat het raam blijft open staan, omdat er veel minder regels zijn en tijdsdruk is.

De zomer waar in ik plezier vond in het lopen, de zomer waarin ik een bikini droeg zonder veel schroom, de zomer waarin ik veel tijd kon doorbrengen met mijn fantastische zonen, de zomer waarin ik een paar keer zalig ongestoord weg was met mijn geweldig lief, de zomer waarin er veel ongeplande dingen gebeurden en veel geplande dingen de max bleken. Die zomer, die heerlijk zomer, deze zomer. Oooh jij.

Als je nog even wil blijven, doe gerust lieve zomer! Echt, ik ben er helemaal nog niet klaar voor om afscheid te nemen. Ik krijg al buikkrampen als ik naar het televisieaanbod kijk. Want als de leuke programma’s terugkomen, zijn dat de eerste tekenen van een aangekondigde zomerdood. Ik ben zot content dat ik donderdag alleen maar kindjes moest uitzwaaien en niet zelf op de schoolbanken moest kruipen (praise the lord for being an adult), maar toch vond ik het ook echt moeilijk. School, dat is zo definitief. Net als de eerste gele blaadjes die ik gisteren zag dwarrelen in de Bourgoyen. Zo finaal, zo hard. Te hard voor mijn zomerhart.

Ooh zomer. Ik ga je missen. Ik kijk al reikhalzend uit naar je volgende bezoek, ook al betekent dat weer een jaartje bij de op de teller. Bedankt voor deze zomer, het was echt fantastisch. Ik heb er intens van genoten.

Geef je volgend jaar weer van katoen? En loop nog niet weg he, er is nog veel plaats voor jou!

Zweetknuffel,

Sofie

IMG_2304 IMG_2194 IMG_1866 IMG_1398 IMG_1849 IMG_1206 IMG_1033 IMG_1066 IMG_0964

This entry was posted in Mens erger je niet!, Want zo ben ik. Bookmark the permalink.

3 Responses to Liefste zomer,

  1. Ik ben ook een fan van de zomer. Ik heb nog twee weken vakantie in september dus ik hoop ook dat de zomer nog even wil blijven. Al gaan we vooral verbouwen, mooi weer is dan natuurlijk niet de beste motivator. Goed dat jullie zo genoten hebben!

  2. Evelien says:

    Ooh, ik heb net hetzelfde gevoel! Wat mooi omschreven! Ik kijk terug met een vleugje nostalgie op deze zomer, een fantastische zomer waarin ik voor het eerst mama werd van een flinke dochter. Ik ben zelf ook geboren in de zomer, ik hou helemaal niet van de koude, van vele lagen kleren, binnenzitten, in de donker van en naar het werk. Het werkt elk jaar weer op mijn gemoed in. Ik snap ook totaal niet wat mensen fijn vinden aan herfst en winter (behalve een wandeling tijdens een zonnige herfstdag). Dus hier gaat de zomer ook keihard gemist worden… Gelukkig liggen er nog een aantal zonnige dagen in t verschiet 😊☀️.

  3. goofball says:

    Zelfs als ik tijdens de zomer voltijds werk zonder verlof, is het mijn favouriete seizoen. Misschien daarmee dat ik er vakantie voor en na plan om die periode langer te laten lijken.

    Wat ik me toch afvraag: waarom slaag ik er dan wel in in de zomer te ontspannen, tijd te vinden om à l’improviste (op een werkdag) bij vrienden langs te gaan of hen te ontvangen en samen iets te drinken in de tuin of BBQtje te organiseren of …. en waarom doen we dat niet in de winter? (Niet in de tuin…maar wel het sociale leven die precies altijd spontaan mindert en dan weer opflakkert in de zomer. In feite hebben we dat toch zelf in de hand).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *