Natuurlijk, meneer de agent.

Op een koude vrijdagmorgen – ergens in het midden van de werkmarathon – stapte ik in de auto. Ik dacht nog “Tiens, ik heb me gisteren scheef geparkeerd.” Want ik mag dan wel een vrouw zijn, sinds ik in de Brugse Poort woon, zijn mijn parkeerkunsten er...

Maandbrief – 7

Links en rechts kunt ge al eens een cliché tegenkomen, bijvoorbeeld bij Bond zonder naam of in een schoon kaderke tegen de muur bij  een of andere bomma. “Kinderen zijn een bron van vreugd.” Ge kunt dan ne keer met uw ogen rollen of glimlachend zuchten. Maar die...

De boer op.

Ja jongens, dat is hier ongelooflijk druk. We zijn nu aan dag 10 van de werkmarathon en daarmee net over de helft. Ik kan vrijdag 25 januari al ruiken. Heerlijk. Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat mijn lief volgende week naar Dublin moet (4 volle...

Met de grote L

De wekker loopt af. Op dat moment wil ik gewoon verdrinken in de zee van warme dekens. Er is echt moed nodig om op dat onmenselijke uur uit bed te komen. Maar iemand knijpt zachtjes in mijn hand. En ik stap uit bed, met dat zetje. Kaarsjes branden, clichématige...

Het vast voedsel loopt niet los.

Melk, dat gaat er in als niks. Van de borst, van de fles – hij slokt het naar binnen. We zitten zelfs al in de fase dat meneer zijn fles zelf vasthoudt. Melkmuiltje, for sure. Tot zover het goede nieuws. Want als we het hebben over vast voedsel in vloeibare vorm, dan...