Category Archives: Want zo ben ik

Ondertussen.

Blijft mijn plaat serieus hangen, maar het energiepeil zit hier nog steeds onder nul. Ik heb het echt heel lastig, vaak gewoon om de dag door te komen. Mensen vragen geregeld of Felix nu wat beter slaapt. En hoewel het … Continue reading

Posted in Rapporteren, Want zo ben ik | 14 Comments

Slappetulpendagen.

Toen ze vijftien jaar geleden aan het scoutskampvuur tegen mij de plechtige woorden “voortaan ben jij voor ons Gevoelige Citta” uitspraken, begon ik onmiddellijk van mijn tak te maken. Want ik was toch helemaal niet gevoelig? Dat ondertussen de tranen … Continue reading

Posted in Want zo ben ik | 18 Comments

Die keer dat ik per ongeluk een persoonlijk record liep.

We moesten vorige week naar een pre-Nieuwjaarsfeestje in Brugge. Onze Amerikaanse vrienden waren eventjes in het land, dus hebben we geklonken op 2017 –  ook al was het nog niet begonnen. Je hebt opgemerkt dat wij Amerikaanse vrienden hebben? I … Continue reading

Posted in Bewegen, Want zo ben ik | 7 Comments

Het eindejaarslijstje.

Ik ben helemaal geen oudejaarsavondmens. Wij doen het al jaren heel rustig. Bijna alsof het een random gezellige avond met vrienden is, waarbij alleen het vuurwerk duidelijk maakt dat er ook iets anders aan de gang is. Maar het is … Continue reading

Posted in Er zijn zo van die dingen, Want zo ben ik | 3 Comments

Ondertussen.

Zijn we nog eens op bezoek geweest bij de NKO-arts. De dagen waarop er geen etter uit Felix zijn oortjes komt, zijn even schaars als een witte kerst de laatste tien jaar. De diagnose is dan ook duidelijk: chronisch loopoor. … Continue reading

Posted in Want zo ben ik | 13 Comments

De Goeie Morgen. Hoofdstuk 1. Aflevering 54.

Rewind naar 11 weken geleden. Toen begon een nieuw en zot avontuur op mijn werk: De Goeie Morgen. Het zou een beetje belachelijk zijn om een namiddagprogramma die titel te geven, dus het is wat het lijkt: de ochtendshow bij … Continue reading

Posted in Want zo ben ik, Werk | 6 Comments

Van slakkenslijm tot het grotje. Verslag van een avondje Upperdare.

We zaten met vier dames in de auto. En ook één man van wie ik niet zeker ben of die stilletjes zat te sterven of eigenlijk de autorit van zijn leven had. Je weet hoe dat gaat, op een bepaald … Continue reading

Posted in Er zijn zo van die dingen, Rapporteren, Want zo ben ik | 6 Comments

Alweer geen kerstkaarten. Maar wel een giveaway!

Dit jaar ging ik het echt doen. Het ging er eindelijk eens van komen. Op zich is het eigenlijk zelfs nog niet te laat. Maar de kans dat er dit jaar prachtige kerstkaarten van ons gezin in uw bus vallen, … Continue reading

Posted in Want zo ben ik, Weggeef | 28 Comments

The drama dress

Mensen vragen soms of ik niet sterf van de zenuwen. Maar op de radio komen is voor mij even normaal als een wasmachine insteken of met de auto rijden. Je moet er je hoofd bijhouden, maar toch ook niet te … Continue reading

Posted in Er zijn zo van die dingen, Want zo ben ik, Werk | 3 Comments

Daar loopt ze.

Het is niet alsof ik ooit echt op mijn lui gat heb gezeten. Er was altijd wel ergens sport. In een ver verleden was er zelfs basketbal, waarbij het absoluut niet relevant is dat mijn ploeg failliet is gegaan voor … Continue reading

Posted in Bewegen, Want zo ben ik | 8 Comments